ಕೆಲಸ ಮಾಡುವ ಮನಸಿದ್ದರೆ!

27 ಸೆಪ್ಟೆಂ 12

ಕೆಲಸ ಮಾಡುವ ಮನಸಿದ್ದರೆ
ಮತ ನೀಡಿದವರ ನೆನಪಿದ್ದರೆ
ಯಾವ ಪಕ್ಷದಲ್ಲಿದ್ದರೂ ಒಂದೇ
ಧನ್ಯವಾದಗಳನ್ನರ್ಪಿಸಬೇಕು,

ಕೆಲಸ ಮಾಡುವ ಇಚ್ಛೆಯಿಲ್ಲದಿರೆ
ಮತ ನೀಡಿದವರನ್ನು ಮರೆತರೆ
ಯಾವ ಪಕ್ಷದಲ್ಲಿದ್ದರೂ ಒಂದೇ
ಮುಖಕ್ಕುಗಿದು ದೂರತಳ್ಳಬೇಕು;

ಶ್ರೀ ಜಯಪ್ರಕಾಶ ಹೆಗ್ಡೆಯವರು ಆ
ಮೊದಲ ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಸೇರಿದವರೆಂದು
ಕೆಲಸ ಮಾಡಿ ತೋರಿಸಿದ್ದಾರಿಂದು
ಹಾಗಾಗಿ ಅವರಿಗೇ ಜಯ ಮುಂದೂ,

ಎರಡನೇ ವರ್ಗದಲ್ಲಿರುವವರ ಪಟ್ಟಿ
ಬಹಳಷ್ಟು ಉದ್ದವಾಗಿಹುದು ಗೊತ್ತು
ಅಂಥವರು ಮತ ಕೇಳಲು ಬಂದರೆ
ಸೋಲಿಸೋಣ ಬಾರದಂತೆ ಎಂದೂ!
*****************


ಮನುಜ ಮನಸ್ಸು ಮಾಡಿದರೆ…!

01 ಜುಲೈ 12

ಅಪ್ಪಯ್ಯ ಹೇಳಿದ್ದ ಕತೆ – ೦೩

ಒಂದು ರಾಜ್ಯದ ರಾಜನಿಗೆ ಸುಂದರಿಯಾದ ಒಬ್ಬಳೇ ಒಬ್ಬಳು ಮಗಳಿದ್ದಳು. ಆಕೆಯ ಮೇಲೆ ರಾಜನಿಗೆ ತುಂಬಾ ಪ್ರೀತಿ. ಆಕೆ ಕೇಳಿದ್ದನ್ನೆಲ್ಲಾ ಆತ ಕೊಡಿಸುತ್ತಿದ್ದ. ಆಕೆ ಧರಿಸುವಂತಹ ಯಾವುದೇ ಒಡವೆ, ಉಡುಗೆ ತೊಡುಗೆಗಳನ್ನು, ತನ್ನ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಇನ್ನಾರೂ ಧರಿಸಿರಬಾರದು ಎನ್ನುವ ಬಯಕೆ ಆತನದ್ದಾಗಿತ್ತು. ಹಾಗಾಗಿ ಆಕೆಗಾಗಿ ಒಡವೆ ಅಥವಾ ಉಡುಗೆಗಳನ್ನು ಖಾಸಗಿ ಚಿನಿವಾರರ ಹಾಗೂ ದರ್ಜಿಗಳಿಂದಲೇ ತಯಾರಿಗೊಳಿಸುತ್ತಿದ್ದ.

ಆದರೂ ಒಮ್ಮೊಮ್ಮೆ ಆತನ ರಾಜಕುಮಾರಿ ಧರಿಸಿದ ಒಡವೆ ಅಥವಾ ಉಡುಗೆ ತೊಡುಗೆಗಳ ತರಹದ್ದೇ ಒಡವೆ ಅಥವಾ ಉಡುಗೆಗಳನ್ನು ಆ ನಾಡಿನಲ್ಲಿ ಇನ್ನಾರೋ ಧರಿಸಿಕೊಂಡು ಅಡ್ಡಾಡುತ್ತಿರುವುದು ಆತನ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಬೀಳುತ್ತಿತ್ತು. ಈ ಬಗ್ಗೆ ಬಹಳಷ್ಟು ಯೋಚಿಸಿದ ರಾಜ, ತನ್ನ ಮಂತ್ರಿಯನ್ನು ಕರೆದು ಇದಕ್ಕೆ ಕಾರಣ ಹಾಗೂ ಪರಿಹಾರವನ್ನು ಸೂಚಿಸುವಂತೆ ಕೇಳುತ್ತಾನೆ. ಆಗ ಮಂತ್ರಿ, “ಮುಂದಿನ ಬಾರಿ ನಮ್ಮ ರಾಜಕುಮಾರಿಗೆ ಉಡುಗೆಯನ್ನು ತಯಾರಿಗೊಳಿಸುವಾಗ, ಆ ಉಡುಗೆ ತಯಾರಾಗುವ ತನಕ ದರ್ಜಿಯನ್ನು ಅರಮನೆಯಲ್ಲಿಯೇ ಉಳಿಸಿಕೊಂಡು, ಆತ ತನ್ನ ಮನೆಗೆ ಹೋಗದಿರುವಂತೆ ಮಾಡೋಣ” ಎಂದು ಸೂಚಿಸುತ್ತಾನೆ. ಅದಕ್ಕೆ ರಾಜ ಒಪ್ಪಿಗೆ ನೀಡುತ್ತಾನೆ.

ಮುಂದೊಂದು ದಿನ ರಾಜಕುಮಾರಿಗಾಗಿ ಹೊಸ ಉಡುಗೆ ತಯಾರಿಸಬೇಕಾದಾಗ, ಖಾಸಗಿ ದರ್ಜಿಯನ್ನು ಅರಮನೆಗೆ ಕರೆಸಿ, ಆತನಿಗೆ ಬಟ್ಟೆ ನೀಡಿ, ರಾಜಕುಮಾರಿಯ ಉಡುಗೆ ತಯಾರಾಗುವ ತನಕ, ಆತ ತನ್ನ ಮನೆಗೆ ಹೋಗಬಾರದೇಂದು ಅಪ್ಪಣೆ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ಆತನ ಊಟ ಮತ್ತು ವಿಶ್ರಾಮದ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಅರಮನೆಯ ಆವರಣದಲ್ಲಿ ಬಿಗಿ ಬಂದೋಬಸ್ತಿನೊಂದಿಗೆ ಮಾಡಲಾಗಿರುತ್ತದೆ. ದರ್ಜಿಗೆ ಇದೆಲ್ಲಾ ಏಕೆ ಎನ್ನುವುದು ಅರಿವಾಗಿತ್ತು. ಕಳೆದ ಬಾರಿ ರಾಜಕುಮಾರಿಯ ಉಡುಗೆ ತಯಾರಿಸಿ ಉಳಿದ ಬಟ್ಟೆಯಿಂದ, ಅಂತಹದೇ ಉಡುಗೆಯನ್ನು ತನ್ನ ಚಿಕ್ಕ ಮಗಳಿಗೂ ತಯಾರಿಸಿ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದ ಆತ. ಈ ಬಾರಿ ಅದು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ ಎನ್ನುವುದೂ ಅರಿವಾಗಿತ್ತು.

ಐದಾರು ದಿನಗಳು ಕಳೆದ ನಂತರ, ಆ ದರ್ಜಿಯ ಪತ್ನಿ ತನ್ನ ಆ ಕಿರಿಮಗಳನ್ನು ಯಾವುದೋ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಬೈದು ಮನೆಯಿಂದ ಹೊರಗಟ್ಟಿ, ಹೋಗಿ ನಿನ್ನ ಅಪ್ಪನೊಂದಿಗೇ ಇರು ಅನ್ನುತ್ತಾಳೆ. ಅಕೆ ಅಳುತ್ತಾ ಅರಮನೆಯತ್ತ ಹೆಜ್ಜೆ ಹಾಕುತ್ತಾಳೆ. ತನ್ನ ಮಗಳು ಬರುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಕಿಟಕಿಯಿಂದಲೇ ನೋಡಿದ ದರ್ಜಿ, ಇತ್ತ ಕಡೆ ಬರಬೇಡ ಎಂದು ಗದರುತ್ತಾನೆ. ಆತ ಎಷ್ಟು ಗದರಿದರೂ ಆಕೆ ಕೇಳದಿದ್ದಾಗ, ತನ್ನ ಬೂಡ್ಸುಗಳನ್ನು ಒಂದಾದ ಮೇಲೆ ಒಂದರಂತೆ ಆಕೆಯತ್ತ ಎಸೆದು ಮನೆಗೆ ಹೋಗುವಂತೆ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ. ತನ್ನ ತಂದೆಯ ಕೋಪವನ್ನು ಮನಗಂಡ ಆ ಬಾಲಕಿ ಮರಳಿ ತನ್ನ ಮನೆಯತ್ತ ಹೆಜ್ಜೆ ಹಾಕುತ್ತಾಳೆ.

ರಾಜಕುಮಾರಿಯ ಉಡುಗೆ ತಯಾರಾದ ಮೇಲೆ ಆ ದರ್ಜಿಯನ್ನು ಅರಮನೆಯಿಂದ ತನ್ನ ಮನೆಗೆ ಹೋಗಲು ಅನುಮತಿ ನೀಡುತ್ತಾರೆ. ಮುಂದೊಂದು ದಿನ, ರಾಜಕುಮಾರಿಯ ಸಖಿಯರಲ್ಲಿ ಯಾರೋ ರಾಜಕುಮಾರಿಗೆ ಒಂದು ಸುದ್ದಿ ಮುಟ್ಟಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅದೇನೆಂದರೆ, ರಾಜಕುಮಾರಿಯ ಹೊಸ ಉಡುಗೆಯ ತರಹದೇ ಆದ ಉಡುಗೆಯನ್ನು ಆ ದರ್ಜಿಯ ಕಿರಿಯ ಮಗಳು ಧರಿಸಿಕೊಂಡು ಅಡ್ಡಾಡುತ್ತಿದ್ದುದನ್ನು ಆ ಸಖಿಯರು ನೋಡಿರುತ್ತಾರೆ. ರಾಜಕುಮಾರಿ ರಾಜನಿಗೆ ದೂರು ಸಲ್ಲಿಸುತ್ತಾಳೆ.

ರಾಜ ಆ ದರ್ಜಿಯನ್ನು ದರ್ಬಾರಿಗೆ ಕರೆಸಿ ವಿಚಾರಣೆ ನಡೆಸುತ್ತಾನೆ. “ಅರಮನೆಯಲ್ಲಿ ಬಂಧನದಲ್ಲಿ ಇದ್ದಾಗಲೂ ನಿನ್ನಿಂದ ಆ ಬಟ್ಟೆಯನ್ನು ಹೊರ ಸಾಗಿಸಲು ಅದು ಹೇಗೆ ಸಾಧ್ಯವಾಯಿತು” ಎಂದು ಕೇಳುತ್ತಾನೆ. ಆಗ ಆ ದರ್ಜಿ, “ಮಹಾರಾಜರೇ, ಒಂದು ದಿನ ನನ್ನ ಕಿರಿ ಮಗಳು ಅಳುತ್ತಾ ಅರಮನೆಯತ್ತ ಬಂದಿದ್ದಳು, ಆಕೆಯನ್ನು ಗದರಿಸುತ್ತಾ ನಾನು ನನ್ನೆರಡೂ ಬೂಡ್ಸುಗಳನ್ನು ಆಕೆಯತ್ತ ಎಸೆದಿದ್ದೆ. ಆ ಬೂಡ್ಸಿನೊಳಗೆ ನಾನು ಬಟ್ಟೆಯನ್ನೂ ಮನೆಗೆ ರವಾನಿಸಿದ್ದೆ” ಎಂದು ತನ್ನ ತಪ್ಪನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ.

ಆಗ ರಾಜ “ಮಂತ್ರಿಗಳೇ, ಈತನಿಗೆ ಯಾವ ಶಿಕ್ಷೆಯನ್ನು ನೀಡಬೇಕು?” ಎಂದು ತನ್ನ ಮಂತ್ರಿಯ ಸಲಹೆಯನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಾನೆ. ಅದಕ್ಕೆ ಉತ್ತರವಾಗಿ ಮಂತ್ರಿ “ಮಹಾರಾಜರೇ, ಈ ದರ್ಜಿಗೆ ಬಹುಮಾನ ಕೊಟ್ಟು ಕಳಿಸಬೇಕು, ಏಕೆಂದರೆ ಈತ ನಮಗೊಂದು ಪಾಠ ಕಲಿಸಿದ್ದಾನೆ. ಅದೇನೆಂದರೆ, ಮನುಷ್ಯ, ಮನಸ್ಸು ಮಾಡಿದರೆ, ಎಂತಹ ಪ್ರತಿಕೂಲ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲೂ, ತಾನು ಅಂದುಕೊಂಡುದನ್ನು ಸಾಧಿಸಿ ತೋರಿಸಬಲ್ಲ”. ಮಹಾರಾಜನು ಈ ಉತ್ತರದಿಂದ ಸಂತುಷ್ಟಗೊಂಡು, ಆ ದರ್ಜಿಗೆ ಬಹುಮಾನ ನೀಡಿ ಕಳಿಸುತ್ತಾನೆ.

*****


ನೀವೇನಂತೀರಿ?

02 ಜೂನ್ 12


ನಿಲ್ದಾಣದಲ್ಲಿ

ನಿಂತು ಬಸ್ಸಿಗಾಗಿ
ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದವನು,

ಬಸ್ ಬಂದಾಗ
ಬಿಟ್ಟು ಹೋಗಲು
ಮನಬಾರದೇ
ನಿಲ್ದಾಣವನ್ನು,

ಅಳುತ್ತಾ ಕೂತು
ಏರದೇ ಮುಂದೆ
ಹೋಗಲು ಬಿಟ್ಟರೆ
ಆ ಬಸ್ ಅನ್ನು,

ನೀವೇನಂತೀರಿ?

ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಕೆಲವರ 
ಜೀವನವೂ ಕೂಡ
ಹೀಗೆಯೇ ಅಂದ್ರೊಮ್ಮೆ
ಆತ್ಮಾವಲೋಕನ
ಮಾಡಿಕೊಳ್ತೀರಿ!
*********


ಕತೆ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ … ಮನಗಳನ್ನು ಬಿಚ್ಚಿಡುತ್ತಾರೆ!

02 ಜೂನ್ 12


ಕತೆ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ, ತಮ್ಮ ಮುಂದೆ ಕೂರಿಸಿಕೊಂಡು ತಮ್ಮ ಮನಗಳನ್ನು ಬಿಚ್ಚಿಡುತ್ತಾರೆ
ಕಂಡವಂತೆಯೇ, ಬರೇ ಕೇಳಿದವರೂ ಅಷ್ಟೇ ಕರೆಮಾಡಿ ಮನದೊಳಗಿಳಿದುಬಿಡುತ್ತಾರೆ

ಕೇಳಿದ ಕತೆಗಳಿಗೆ ಲೆಕ್ಕವಿಟ್ಟಿಲ್ಲ, ಇಟ್ಟಿದ್ದರೂ ಬಹುಶಃ ಲೆಕ್ಕಕ್ಕೆ ಸಿಗಲಾರದಷ್ಟು ಕತೆಗಳು
ಬರಹಗಾರನೀತ, ಬಹಿರಂಗಗೊಳಿಸಬಹುದು ಎನ್ನುವ ಅಳುಕಿಲ್ಲದ ಆತ್ಮೀಯರ ಕತೆಗಳು

ಎಲ್ಲರ ಕತೆಗಳೂ ನೆನಪಿವೆ, ಒಮ್ಮೊಮ್ಮೆ ಮನಪಟಲದ ಮೇಲೆ ಮೆರವಣಿಗೆ ನಡೆಸುತ್ತವೆ
ಒಮ್ಮೊಮ್ಮೆ ನನ್ನ ಅರ್ಹತೆಯೇನೆಂದು ನನ್ನನ್ನೇ ನಾನು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿಕೊಂಬಂತೆ ಮಾಡುತ್ತವೆ

ಬರೆಯಲು ಕೂತರೆ ಒಬ್ಬೊಬ್ಬರದೂ ಒಂದೊಂದು ಕಾದಂಬರಿಯಾಗಿ ಹೊಮ್ಮಬಹುದು
ಬರೆದರೆ ನನ್ನವರೆಲ್ಲರ ಖಾಸಗಿ ವಿಷಯಗಳು ಅನಾವರಣಗೊಂಡು ನೋವಾಗಬಹುದು

ನಮ್ಮೆಲ್ಲಾ ನಿರ್ಧಾರಗಳನ್ನೂ ಸಕಾಲದಲ್ಲಿ ಸಕಾರಣಗಳೊಂದಿಗೇ ತೆಗೆದುಕೊಂಡರೆ ಚೆನ್ನ
ತರಾತುರಿಯಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಬಿಚ್ಚಿಟ್ಟರೆ, ಎಲ್ಲರೊಂದಿಗೆ ನಾನನಿಸಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು ಕೃತಘ್ನ!
*****************************************************


ಇದ್ದಂತೆಯೇ ಇದ್ದರೆ ಮಾತ್ರ ಚಿರಕಾಲ ಬಾಳುವುದು ಸ್ನೇಹ ಬಂಧ!

23 ಮೇ 12

ಅಯ್ಯೋ ಯಾವಾಗಲೂ ನೀನು ನಾನೆಣಿಸಿದ್ದನ್ನೇ ನುಡಿಯುತಿರುವೆ
ನನ್ನ ಮನದ ಮಾತುಗಳನ್ನೇ ನೀನು ಸದಾ ಇಲ್ಲಿ ಬರೆಯುತ್ತಿರುವೆ

ನೀನು ಬರೆದ ಮಾತೆಲ್ಲಾ ನನ್ನ ಮನವ ಕಲಕಿ ಹೋದ ಕನಸುಗಳು
ನಮ್ಮೀರ್ವರ ನಡುವಿಹವು ವಿಚಿತ್ರವಾಗಿಯೂ ಕೆಲವು ಸಾಮ್ಯತೆಗಳು

ಸಹಮನಸ್ಕರು ನಾವು ಈರ್ವರೂ ಸಹೃದಯಿಗಳು ನಿಜವಾಗಿಯೂ
ಹೇಳಿದ ಮಾತುಗಳು ಹಲವು ಉಳಿದಿರುವವೆಷ್ಟಿನ್ನು ಹೇಳದೆಯೂ

ಇಷ್ಟಾದರೆ ಸಾಕಿತ್ತು ಮಾತನ್ನು ಅಲ್ಲಿಗೇ ಮುಗಿಸಬೇಕಿತ್ತು ನಿಜದಿ
ಬಾಳಬಹುದಿತ್ತು ಸಂಬಂಧಕ್ಕೆ ಗೌರವಕೊಟ್ಟು ಸದಾ ಅನುನಯದಿ

ಒಂದೇ ಭಾವದ ಜೀವಿಗಳಾದ ನಾವೊಂದಾಗಿ ಬಾಳಬೇಕಿತ್ತಲ್ಲವೇ
ನಾವು ಒಂದಾಗಲೆಂದೇ ಇಲ್ಲಿ ಹೀಗೆ ಪರಿಚಿತರಾಗಿರಬೇಕಲ್ಲವೇ?

ಎಂಬ ಆಸೆ ಹೊರಹಾಕಿದ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ಕೆಟ್ಟುಹೋಯ್ತು ಆ ಸಂಬಂಧ
ಇದ್ದಂತೆಯೇ ಇದ್ದರೆ ಮಾತ್ರ ಚಿರಕಾಲ ಬಾಳುವುದು ಸ್ನೇಹ ಬಂಧ!
                             ****


ಸ್ವಪ್ನ ಲೋಕದಲ್ಲೂ ಒಂಟಿ!

22 ಏಪ್ರಿಲ್ 12

ತಪ್ಪು ಒಪ್ಪುಗಳ ವಿಮರ್ಶೆಯಲ್ಲಿ ಜೀವನವೇ ಸವೆದುಹೋಯ್ತು
ತಪ್ಪಾದಾಗಲೂ ಒಪ್ಪಿಸಿಕೊಂಡು ಹೊಂದಾಣಿಕೆ ನಡೆಸಿದ್ದಾಯ್ತು

ಗಾಯಗೊಂಡ ಅಂಗಗಳಿಗೆ ಮುಲಾಮು ಹಚ್ಚಿ ನೋಡಿದ್ದಾಯ್ತು
ಕಳಚಿದ ಅಂಗಗಳು ದೇಹದ ಅಸ್ಥಿತ್ವವನ್ನೇ ಅಲುಗಿಸಿದಂತಾಯ್ತು

ದೇಹವಿದೆ, ಬರಿಯ ಉಸಿರಿದೆ, ಕೆಚ್ಚು, ಹುಮ್ಮಸ್ಸೆಲ್ಲಾ ನಾಶವಾಯ್ತು
ಯಾರೋ ಹಿರಿಯರು ತನ್ನೆಡೆಗೆ ಕರೆಯುತಿರುವಂತೆ ಭಾಸವಾಯ್ತು

ಕರೆದವರ ಸೇರುವ ಯತ್ನದಲ್ಲಿ ಇತ್ತಲಿನ ಸಂಪರ್ಕ ಕಡಿದುಹೋಯ್ತು
ದಾರಿಯದ್ದಕ್ಕೂ ಒಮ್ಮೆಗೇ ಕತ್ತಲು ಕವಿದು ತಲೆ ಸುತ್ತಿ ಬಂದಂತಾಯ್ತು

ಸಾವರಿಸಿಕೊಂಡೆದ್ದು ಕಣ್ಣು ಹಾಯಿಸಿದಾಗ ಒಂಟಿತನದನುಭವವಾಯ್ತು
ರಾತ್ರಿ ಬೆಳಗಾಗುವುದರೊಳಗೆ ಲೋಕವೆಲ್ಲಾ ಸುತ್ತಾಟವಾದಂತಾಯ್ತು

ಕನಸು ಸತ್ಯದ ಮಾತಲ್ಲವಾದರೂ ಈ ಮನವನ್ನು ಕಲಕಿ ಇಟ್ಟಂತಾಯ್ತು
ಎಚ್ಚರಿಸಿದೆ ನನ್ನನ್ನು ಸ್ವಪ್ನ ಲೋಕದಲ್ಲೂ ನಾನು ಒಂಟಿ ಎಂಬ ಮಾತು!!
**************************************


ಯಾಕಿಷ್ಟು ಕಾಡ್ತೀಯಾ?

13 ಸೆಪ್ಟೆಂ 11

 

 “ಯಾಕಿಷ್ಟು ಕಾಡ್ತೀಯಾ,
ದೂರದಿಂದಲೇ ಕೊಲ್ತೀಯಾ,
ಹಗಲಿರುಳೂ ನೀನು ನನ್ನ
ನೆನಪಲ್ಲೇ ಇರ್ತೀಯಾ?”;
***

“ಇಂತಹ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ
ಉತ್ತರವಿಲ್ಲ ನನ್ನಲ್ಲಿ,
ಉತ್ತರವಿಲ್ಲದ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು
ಇಲ್ಲದಿರಲಿ ನಿನ್ನಲ್ಲಿ”;
***

“ಉತ್ತರ ನೀಡಲಾಗದಂಥ
ಪ್ರಶ್ನೆಗಳನ್ನು ಪದೇ ಪದೇ
ಕೇಳುತ್ತಾ ಇರುವಾಸೆ,
ನಿನ್ನ ಮನದ ಸಾಗರದಲ್ಲಿ
ನನ್ನ ನೆನಪಿನಲೆಗಳನ್ನು
ಜೀವಂತವಾಗಿ ಇರಿಸುವಾಸೆ”;
***

“ಹೂಂ… ನಿನ್ನ ನೆನಪು
ಎಂದಿದ್ದರೂ ಜೀವಂತವೇ…
ಅದು ಮರೆಯಾದರೆ ನಿಜದಿ
ಅದೆನ್ನ ಕೊನೆಯ ದಿನವೇ”;
***

“ನೀನು ಬೇಡವೆಂದರೆ ನಿನ್ನ
ನೆನಪೆಂದಲ್ಲ ನಿನ್ನ ಕನಸಲ್ಲೂ
ನಾನು ಸುಳಿಯುವುದೇ ಇಲ್ಲ,
ಒಂದೊಮ್ಮೆ ನಾವಳಿದರೂ
ನಮ್ಮ ಈ ಪ್ರೀತಿ ಮಾತ್ರ
ಎಂದೆಂದಿಗೂ ಅಳಿಯುವುದಿಲ್ಲ”
***

“ಅಯ್ಯೋ ಬೇಕು ಅಥವಾ ಬೇಡ
ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆಯೇ ಇಲ್ಲ ಕೇಳು,
ನಿನ್ನಯ ಮನಸ್ಸಿನ ಮೇಲೆ ನನ್ನ
ಹಿಡಿತ ಸಾಧ್ಯವೇ ನೀನೇ ಹೇಳು,
ನಿನಗೋ ಇಹುದು ಪೂರ್ತಿ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ
ಏನು ಬೇಕಾದರೂ ಹೇಳು ನೀನು,
ನಿನ್ನ ಮಾತುಗಳಿಗೆ ಕಿವಿಯಾಗಿ ಸದಾ
ಹೀಗೆಯೇ ಆಲಿಸುತ್ತಾ ಇರುವೆ ನಾನು!”
***  


ಆಸುಮನದಲ್ಲೀಗ ಸುದೀರ್ಘ ಅನಾವೃಷ್ಟಿ!

14 ಸೆಪ್ಟೆಂ 10

ಹಿಂದೆಂದೂ ಕಂಡರಿಯದ
ಸುದೀರ್ಘ ಅನಾವೃಷ್ಟಿ,
ಆಸುಮನದಲ್ಲಿ ಆಗುತ್ತಿಲ್ಲ
ಈಗೇನೂ ಹೊಸಸೃಷ್ಟಿ;

ಏನನ್ನು ಕಂಡರೂ ಈಗ
ಈ ಮನ ಸ್ಪಂದಿಸುತಿಲ್ಲ,
ಏನನ್ನು ಕೇಳಿದರೂ ಈಗ
ಈ ಮನ ಸ್ಪಂದಿಸುತ್ತಿಲ್ಲ;

ಭಾವನೆಗಳ ಬಾವಿಯೇ
ಬತ್ತಿ ಹೋಗಿರುವಂತಿದೆ
ಹೊಸ ಮಾತೇನೂ ಈ
ಮನದಿಂದ ಬಾರದಂತಿದೆ;

ತೋರುತಿದೆ ನಿರಾಸಕ್ತಿ
ಮನಸ್ಸು ಈಗ ಎಲ್ಲದಕೆ,
ಯಾರೋ ಕೈಯೆತ್ತಿ ಶಾಪ
ನೀಡಿದಂತಿದೆ ಈ ಮನಕೆ;

ಕ್ರಿಯೆಯೂ ಇಲ್ಲ, ಇಲ್ಲಿ
ಯಾವ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಯೂ ಇಲ್ಲ,
ಯಾರು ಏನೆಂದರೂ ಇದು
ಹೊರಡಿಸುವುದೇ ಇಲ್ಲ ಸೊಲ್ಲ;

ಅದು ಯಾವುದೋ ಅವ್ಯಕ್ತ
ನಿರೀಕ್ಷೆ ಈ ಮನದೊಳಗೆ,
ಏನನ್ನೋ ಕೇಳಬಯಸುವ
ಆಸೆ ಇದೆ ನನ್ನೀ ಕಿವಿಗಳಿಗೆ;

ಅದು ಯಾವುದರ ನಿರೀಕ್ಷೆ
ಎಂಬುದರ ಅರಿವೇ ಇಲ್ಲ,
ಆದರೆನಗೆ ನಿರೀಕ್ಷೆ ಸದಾ
ಇದೆ ಈ ಮಾತು ಸುಳ್ಳಲ್ಲ;

ಹಾರಿ ಬಂದೀತು ಸಂದೇಶವನು
ಹೊತ್ತ ಪಾರಿವಾಳ ಸದ್ಯದಲೇ,
ಮನವ ತೆರೆದು ಸ್ಪಂದಿಸುವಂತೆ
ಮಾಡೀತು ನಾನು ಅರಿಯದಲೇ;

ಕಾಯುತ್ತೇನೆ ಆ ಶುಭಗಳಿಗೆಗೆ
ಚಾತಕ ಪಕ್ಷಿಯಂತೆ ಹಗಲಿರುಳು,
ಮತ್ತೆ ಕೇಳಿ ನೀವೀ ಆಸುಮನದಲ್ಲಿ
ದಿನವೂ ಹೊಸ ಹೊಸ ಮಾತುಗಳು!
*************


ಎಚ್ಚರಗೊಂಡರೆ ಜ್ಞಾನಿ!

09 ಆಗಸ್ಟ್ 10

ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ

ಆಸೆಗಳು

ಮೂಡುವಾಗ

ಮನುಜ

ಒಂದು ಚಿಕ್ಕ

ಮಗುವಿನಂತೆ;


ಆದರೆ,

ಬುದ್ಧಿ

ಆತನನ್ನು

ಅವುಗಳ

ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ

ಎಚ್ಚರಿಸಿದಾಗ

ಅದೇ ಮನುಜ

ಪ್ರಬುದ್ಧ

ಜ್ಞಾನಿಯಂತೆ!
*******


ಕಣ್ಮುಚ್ಚಿ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಲು ಮೂರ್ತಿ ಏಕೆ ಬೇಕು?!!

29 ಆಕ್ಟೋ 09

ನ್ಯಾಯಾಧೀಶ ಮತ್ತು ಜನ ಸಾಮಾನ್ಯರ

ನಡುವೆ ನ್ಯಾಯವಾದಿಗಳು ಇರುವಂತೆ

ದೇವರು ಮತ್ತು ಜನ ಸಾಮಾನ್ಯರೆಲ್ಲರ

ನಡುವೀ ಪೂಜಾರಿಗಳು ಇರಬೇಕಂತೆ

 

ಕಾನೂನಿನ ಕ್ಲಿಷ್ಟ ಭಾಷೆಯನು ಅರಿಯದ

ಮುಗ್ಧರಾದ ಜನ ಸಾಮಾನ್ಯರಿರಬಹುದು

ಜನ ಸಾಮಾನ್ಯರ ಸರಳ ಭಾಷೆಯನೂ

ಅರಿಯದ ನ್ಯಾಯಾಧೀಶರು ಇರಬಹುದು

 

ದೇವರನು ನೆನೆ ನೆನೆದು ತಮ್ಮ ಮನದ

ಮಾತುಗಳ ಒಪ್ಪಿಸಲಾಗದ ಜನರಿಹರೇ

ಜನ ಸಾಮಾನ್ಯರ ಮನದ ಮಾತುಗಳ

ಅರ್ಥೈಸಿಕೊಳ್ಳಲಾಗದ ದೇವರು ಇಹರೇ

 

ಈ ತರ್ಕವ ಮುಂದಿಟ್ಟ ಆ ಪೂಜಾರಿಗಳು

ನಿಜವಾಗಿಯೂ ದೇವರನ್ನು ಅರಿತಿಹರೇ

ಆ ದೇವರನ್ನು ನ್ಯಾಯಾಧೀಶರ ಮಟ್ಟಕ್ಕೆ

ತಂದಿಳಿಸಿ ಅಗೌರವವ ತೋರಿಸುತಿಹರೇ

 

ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯನು ಸಲ್ಲಿಸಲು ನಿಜವಾಗಿಯೂ

ಕಣ್ಣುಗಳೆದುರು ದೇವರ ಮೂರ್ತಿ ಏಕಿರಬೇಕು

ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುವಾಗ ತೆರೆದಿರದ ಕಣ್ಣುಗಳ ಮುಂದೆ

ಮೂರ್ತಿ ಬೇಡ ಮನಸ್ಸು ನಿರ್ಮಲವಿದ್ದರೆ ಸಾಕು