ಅಳಲಾಗದು ಸಖೀ…!!!

13 ಆಗಸ್ಟ್ 09

ಸಖೀ, ಈ ಹಿರಿತನ ಏಕೆ ಬೇಕಿತ್ತು
ಅಂದಿನ ಆ ಬಾಲ್ಯ ಅದೆಷ್ಟು ಚೆನ್ನಿತ್ತು

ಅಂದು,
ಈ ಮನದಿ ನೋವುಗಳು ಇದ್ದಿಲ್ಲವೆಂದೇನಲ್ಲ;
ಆದರೆ, ಮನ ನೊಂದಾಗ ಎಲ್ಲಾದರಲ್ಲಿ ಕೂತು
ನಾವು ಮನಬಿಚ್ಚಿ ಬೇಕೆನಿಸಿದಷ್ಟು ಅಳುತ್ತಿದ್ದೇವಲ್ಲ
ಅತ್ತರೂ, ಆಗ ನಮ್ಮನಾರೂ ಕೇಳುವವರಿರಲಿಲ್ಲ
ಕೇಳಿದರೂ ಪುಸಲಾಯಿಸಿ ಸಮಾಧಾನ ಪಡಿಸಿ
ನಮ್ಮ  ನೋವ ಅರಿತುಕೊಂಡವರೇ ಅಲ್ಲಿ ಆಗೆಲ್ಲಾ
 
ಇಂದು,
ನೂರೆಂಟು ನೋವುಗಳು ತುಂಬಿವೆ ಮನದೊಳಗೆಲ್ಲಾ
ಈ ನೋವುಗಳ ಬಹಿರಂಗಪಡಿಸಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ
ಒಳಗೊಳಗೇ ಕೊರಗುತಿರಬೇಕು ನಾವು ಹಗಲೆಲ್ಲಾ
 
ಅಳು ಬಂದಾಗ ಮನಬಿಚ್ಚಿ ಅಳಲೂ ಆಗುವುದಿಲ್ಲ
ಅತ್ತರೂ, ಕಂಡು ಹುಬ್ಬೇರಿಸುವ ಕಣ್ಣುಗಳೇ ಇಲ್ಲೆಲ್ಲ
ಈ ಮನದ ನೋವ ಅರಿತುಕೊಂಬವರಾರೂ ಇಲ್ಲಿಲ್ಲ
ಕರೆದು ಎರಡು ಸಾಂತ್ವನದ ಮಾತ ಆಡುವವರೇ ಇಲ್ಲ
 
ಅದಕ್ಕೇ ನನಗೆ ಬಾಲಕನಾಗುವ ಬಯಕೆ ಈಗೆಲ್ಲಾ
ಅಳಬಹುದು ಸಖೀ, ಅತ್ತು, ಈ ಮನದ ನೋವ
ನೀಗಿಸಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು ಎಲ್ಲೆಂದರಲ್ಲಿ ನಾವು ಹಗಲೆಲ್ಲಾ!