ವಾರ್ಷಿಕೋತ್ಸವ!

20 ಮೇ 10

ಸಖೀ,

ಅಂದು ವರುಷಗಳ ಹಿಂದೆ

ಇಂದಿನ ದಿನ, ಅಳುಕು, ಅನುಮಾನ,

ಅಂಜಿಕೆ, ನಾಚಿಕೆಗಳಿಂದ ತಲೆ ತಗ್ಗಿಸಿಕೊಂಡು,

ನನ್ನ ಹಸ್ತದಲಿ, ತನ್ನ ಬೆವರುತ್ತಿದ್ದ ಹಸ್ತವನ್ನಿಟ್ಟು,

ನನ್ನ ಹೆಜ್ಜೆಯ ಮೇಲೆ ಹೆಜ್ಜೆಯನಿಟ್ಟು,

ನಡೆದ್ದಿದ್ದ ನನ್ನಾಕೆಯೊಂದಿಗೆ ಸಪ್ತಪದಿ

ತುಳಿದುದರ, ಆ ಮದುರ ಕ್ಷಣಗಳ ನೆನಪು,

ಈ ಶುಭದಿನದಂದು ಮರುಕಳಿಸುವಾಗ;

ನಡುವಿನೀ ದಿನಗಳಲಿ ಕಂಡು ಬಂದ

ಸರಸ – ವಿರಸಗಳ ಮರುಳಾಟ,

ಸಿಹಿ – ಕಹಿ ಅನುಭವಗಳ ತಿಕ್ಕಾಟ,

ಸಿಡುಕು – ಬಿಗುಮಾನಗಳ,

ದುಡುಕು – ದುಮ್ಮಾನಗಳ,

ಕಾರ್ಮೋಡಗಳು ಬಾಳ ಆಗಸದಲಿ,

ಕವಿದು ಆಡಿದ ಕಣ್ಣು – ಮುಚ್ಚಾಲೆಯಾಟ,

ಆಗಾಗ ಬಂದು ಮರೆಯಾದ ಅನುಮಾನ,

ನಿಸ್ಸಹಾಯಕತೆಗಳು ತಂದ ಸಂಕಟ,

ಇವೆಲ್ಲ ಎಷ್ಟೊಂದು ಗೌಣ?!

 

ಇಂದು ಮಿಂದು, ಮಡಿಯುಟ್ಟು,

ಕಂಪ ಸೂಸುವ ಮೈಸೂರು ಮಲ್ಲಿಗೆಯ

ಮುಡಿಗೇರಿಸಿಕೊಂಡು, ನನ್ನ ಬಳಿಸಾರಿ,

ನಮಿಸಿ, ನಂತರ ಬಿಸಿಯಪ್ಪುಗೆಯಲಿ,

ನನ್ನಾಕೆ ನೀಡಿದ ಸಿಹಿಮುತ್ತಿನಿಂದ,

ನನ್ನನ್ನು ನಾನೇ ಮರೆತಾಗ,

ನಾನಂದುಕೊಂಡೆ ಸಖೀ,

ಈ ನಾಡಲ್ಲೆಲ್ಲಾ ನಾನೇ ಜಾಣ,

ಅಲ್ಲವೇ, ಈ ಜಗವೊಂದು

ಒಲವಿನ ಸುಂದರ ತಾಣ?

*-*-*-*-*-*-**-*-*-*


ಕವಿತೆಗೆ ಮೊದಲ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ಗಂಭೀರ ಮೌನ!!!

06 ನವೆಂ 09

 

 

ಕವಿತೆ ಗರ್ಭ ಧಾರಣೆಗೆ ಯಾವುದೇ ಸಾಮಾಜಿಕ ಕಟ್ಟಳೆಗಳಿಲ್ಲ

ಬೆಳಕು ಮರೆಯಾಗಿ ಬರುವ ಕತ್ತಲಿಗಾಗಿ ಕವಿತೆ ಕಾಯುವುದಿಲ್ಲ

 

ಕವಿ ನನಸಿನಲ್ಲಿದ್ದಾನೋ, ಕನಸಲ್ಲಿದ್ದಾನೋ, ಕವಿ ಪ್ರೇಮಿಯೋ,

ಭಗ್ನ ಪ್ರೇಮಿಯೋ, ಎಂದರಿತ ನಂತರವಷ್ಟೇ ಹೊರ ಬರುವುದಲ್ಲ

 

ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತಿದ್ದಾನೋ, ಇಲ್ಲ ಪ್ರೀತಿಯ ಮುಂಗಾರಿನಲ್ಲಿ

ಕವಿ ತೊಯ್ದಿರುತ್ತಾನೋ ಎಂದು ತಿಳಿದು ಕವಿತೆ ಹೊರ ಬರುವುದಿಲ್ಲ

 

ಕವಿಯ ಆಂತರಿಕ ಹೊಯ್ದಾಟಗಳು ಪದಗಳ ರೂಪ ತಳೆವಾಗಲೆಲ್ಲಾ

ಬಾಹ್ಯದ ಆಗುಹೋಗುಗಳಿಗೆ ಕವಿ ಭಾವ ಸ್ಪಂದನ ಆಗುವಾಗಲೆಲ್ಲಾ

ನವಮಾಸ ತುಂಬಿದ ಗರ್ಭಿಣಿಯ ಗರ್ಭವನು ಬಿಟ್ಟು ಹೊರ ಜಗತ್ತಿಗೆ

ಕಾಲಿಡುವ ಶಿಶುವಿನಂತೆ ಮನದಿಂದ ಹೊರ ಹೊಮ್ಮುವುದೇ ಕವಿತೆ

 

ಒಂದು ಮನದಿಂದ ಹೊರ ಹೊಮ್ಮಿ ಇನ್ನೊಂದು ಮನವನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿ

ಅಲ್ಲೂ ಭಾವ ಸ್ಪಂದನಕ್ಕೆ ಆಸ್ಪದ ಮಾಡಿಬಿಡುವ ಸಾಧನವೇ ಕವಿತೆ

 

ಕವಿತೆ ಮನವ ಮುಟ್ಟಲು ಮನ ಮುದಗೊಂಡರಲ್ಲಿ ಆನಂದದನುಭಾವ

ಭಾವನೆಗಳನ್ನು ಅರಿಯಲು ಓದುಗನಿಗಿರಬೇಕು ವಿಶಾಲ ಮನೋಭಾವ   

 

ಕವಿತೆ ಓದುವಾಗ ಕವಿ ಯಾರು ಎಂಬುದು ಯಾವಾಗಲೂ ಅಲ್ಲಿ ಗೌಣ

ಯಾವುದೇ ಕವಿತೆಗಾದರೂ ಮೊದಲ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ಗಂಭೀರ ಮೌನ !!!

 

ಇದು ಆನಂದರಕವಿತೆಗೆ ನನ್ನ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ