ಅಮ್ಮಾ, ನೀವೆನಗೆ ಮಾತೆ ಕೌಸಲ್ಯೆಯಂತೆ!

30 ಜುಲೈ 10

 

ಅಮ್ಮಾ, ನಾನು ಶ್ರೀರಾಮನಂಥ ಮಗನಲ್ಲದೇ ಇರಬಹುದು

ಆದರೆ ನೀವು ನನಗೆ ನಿಜವಾಗಿ ಆ ಮಾತೆ ಕೌಸಲ್ಯೆಯಂತೆ

 

ದೂರದಲ್ಲಿರುವಿಬ್ಬರು ನನಗೆ ಲಕ್ಷ್ಮಣ-ಶತ್ರುಘ್ನರಲ್ಲದಿರಬಹುದು

ಕೊನೆಯ ಸಹೋದರ ನನಗೆ ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಆ ಭರತನಂತೆ

 

ನನ್ನ ವನವಾಸ ಇನ್ನೂ ಮುಗಿದಿಲ್ಲ ನಾನಿನ್ನೂ ನಿಮ್ಮಿಂದ ದೂರ

ಅದರಿಂದಾಗಿ ಆತನೇ ಹೊತ್ತಿದ್ದಾನೆ ನನ್ನ ಜವಾಬ್ದಾರಿಗಳ ಭಾರ

 

ನಿಮ್ಮ ಸೇವೆಯ ಭಾಗ್ಯವಿಲ್ಲವಲ್ಲ ಅನ್ನುವುದೇ ಈ ಮನದಿ ಪಿಡುಗು

ಆತನ ಮೇಲಿನ ನಂಬಿಕೆಯಿಂದ ಕಡಿಮೆ ಆಗುವುದೆನ್ನ ಕೊರಗು

 

ನೀವು ಅಲ್ಲಿ ನಗು ನಗುತ್ತಾ ಬಾಳುತ್ತಿದ್ದರೆ ನನಗೂ ನೆಮ್ಮದಿ ಇಲ್ಲಿ

ನೀವೇ ಮನ ನೋಯಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದರೆ ಏನಿದೆ ನನ್ನೀ ಬಾಳಲ್ಲಿ?

 

ರಾಮನಿಗಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ ಭರತನಿಗೂ ನೀವಿರಬೇಕು ಕೌಸಲ್ಯೆಯಾಗಿ

ಬಿರುಕು ಮೂಡಿಸದಿರಿ ಸಹೋದರರ ಮನದಲ್ಲಿ ಕೈಕೇಯಿಯಾಗಿ

 

ದೂರದಲಿ ಕೂತವರು ಕರೆ ಮಾಡಿ ನಿಮ್ಮ ಮನ ಮೆಚ್ಚಿಸಬಹುದು

ಅಲ್ಲಿ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿರುವವರಿಗೆ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯ ಎಚ್ಚರ ಸದಾ ಇಹುದು

 

ಆಡಿ ಮರೆತುಬಿಡೋ ಮಾತುಕತೆಗಳಿಗಿಂತ ಭಾವನೆಗಳೇ ಮುಖ್ಯ

ಭಾವನೆಗಳೇ ಅರ್ಥ ಆಗದಿದ್ದರೆ ಅಪ್ರಯೋಜಕ ಯಾವುದೇ ಸಖ್ಯ

****************


ಬಾರದವರಿಗಾಗಿ ಕೊರಗಬೇಕೇ…ಬರುವವರಿಗಾಗಿ ಮರುಗಬೇಕೇ?

10 ಜುಲೈ 10

ಸಖೀ,

ಸತ್ತು ಅಗಲಿದ ನನ್ನ ಅಪ್ಪಯ್ಯನವರನ್ನು

ನಾನು ನೆನೆನೆನೆದು ಮರುಗಿದರೆ, ನನ್ನ

ಒಳಗೊಳಗೆ ಕೊರಗಿದರೆ, ಈ ಸಮಾಜ

“ಯಾಕ್ರೀ ಸತ್ತವರಿಗಾಗಿ ಅಳ್ತೀರಿ?

ಬಾರದವರಿಗಾಗಿ ಮರುಗಿ ಫಲವಿಲ್ಲ…”

ಎಂಬ ಉಪದೇಶ ನೀಡುವುದು ನನಗೆ,

 

ನನ್ನಾಕೆ ತವರಿಗೆ ತೆರಳಿದಾಗ ನನ್ನನ್ನು

“ಏನ್ರೀ ಹೆಂಡತಿ ಇಲ್ಲದೇ ಬೇಸರಾನಾ…?”

ಎಂದು ವಿಚಾರಿಸುವವರಿಗೆ “ಇಲ್ಲಪ್ಪಾ…

ನನಗೆ ಕಿಂಚಿತ್ತೂ ಬೇಸರ ಇಲ್ಲ…

ನಾಲ್ಕು ದಿನ ಬಿಟ್ಟು ಬರುವವಳನು

ನಾ ನೆನೆದು ಮರುಗಲೇಕೆ ಹೇಳಿ…”

ಅಂತ ನಾನನ್ನಲು ಅದೇ ಸಮಾಜ

“ಯಾಕ್ರೀ ಜಗಳ ಮಾಡಿ ಹೋಗಿದಾರಾ…

ನೀವು ಯಾವ ತರಹ ಗಂಡಸೂ ರೀ…

ಹೆಂಡತಿ ಇಲ್ಲಾಂದ್ರೆ ಬೇಸರ ಆಗೋಲ್ವಾ..?”

ಎಂದು ಹುಬ್ಬೇರಿಸಿ ಕುಹಕ ನಗೆಬೀರಿ ಕೇಳುವ

ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಂದ ಬಿಡುಗಡೆ ಇಲ್ಲವೆನಗೆ;

 

ನೀನೇ ಹೇಳು ಸಖೀ,

ನಾನು, ಬಾರದವರಿಗಾಗಿ ಕೊರಗಬೇಕೇ?

ಇಲ್ಲಾ, ಬರುವವರಿಗಾಗಿ ಮರುಗಬೇಕೇ?

********************