ಅತಿಥಿ ಸತ್ಕಾರ!

08 ಜುಲೈ 12

ಅಪ್ಪಯ್ಯ ಹೇಳಿದ್ದ ಕತೆ – ೦೪

ಬಹು ದಿನಗಳ ಹಿಂದೆ ಓರ್ವ ಹರಿದಾಸರು ಇದ್ದರು. ಅವರಿಗೆ ತಮ್ಮದೇ ಆದ ಯಾವು ಬಂಧು ವರ್ಗಗಳಿರಲಿಲ್ಲ. ಹಾಗಾಗಿ ಒಂದೂರಿನಿಂದ ಇನ್ನೊಂದು ಊರಿಗೆ ಪಯಣಿಸುತ್ತಾ, ಆ ಊರ ಶಾಲೆಗಳಲ್ಲೋ, ದೇವಸ್ಥಾನಗಳಲ್ಲೋ ಹರಿಕಥಾ ಕಾಲಕ್ಷೇಪ ನಡೆಸಿಕೊಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಆಯಾ ಊರಿನ ಹಿರಿಯ ಗೃಹಸ್ಥರ  ಮನೆಗಳವರು ನೀಡುವ ಊಟೋಪಾಚಾರಗಳನ್ನು  ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತಿದ್ದರು.

ಹತ್ತೂರುಗಳನ್ನು ಪದೇ ಪದೇ ಸುತ್ತಾಡುವ ಆ ಹರಿದಾಸರಿಗೆ, ತಮ್ಮ ಆದರಾತಿಥ್ಯ ಮಾಡುವ  ಅಂಥ ಪ್ರತಿ ಮನೆಯವರೊಂದಿಗೂ ಪರಿಚಯ ಬೆಳೆದುಬಿಟ್ಟಿತ್ತು. ಆದರೆ, ಒಂದು ಊರಿನ ಗೃಹಸ್ಥರ ವರ್ತನೆ ಅನ್ಯರ ಮನೆಯವರ ವರ್ತನೆಗಿಂತ ತುಂಬಾ ಭಿನ್ನವಾಗಿ ಕಂಡುಬರುತ್ತಿತ್ತು. ಎಲ್ಲಾ ಮನೆಗಳವರೂ ಊಟೋಪಚಾರ ನೀಡಿ ಕಳುಹಿಸುತ್ತಿದ್ದರಾದರೂ, ಆ ಮನೆಯವರೆಲ್ಲರ ಪರಿಚಯ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಆಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಅದರೆ ಆ ಒಂದು ಗೃಹಸ್ಥರ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರ ಪರಿಚಯವೂ ಆಗಿಬಿಟ್ಟಿತ್ತು. ಅದಕ್ಕೆಲ್ಲಾ ಆ ಗೃಹಸ್ಥರೇ ಕಾರಣರಾಗಿದ್ದರು.

ಹರಿದಾಸರು ಆ ಗೃಹಸ್ಥರ ಮನೆಯೊಳಗೆ ಕಾಲಿಟ್ಟರೆ ಸಾಕು, ಆ ಗೃಹಸ್ಥರು ಮನೆಯ ಸದಸ್ಯರನ್ನೆಲ್ಲಾ ಕರೆದು ಪರಿಚಯ ಮಾಡಿಕೊಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಅವರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬೊಬ್ಬರಿಗೂ ಒಂದೊಂದು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಹರಿದಾಸರ ಊಟೋಪಚಾರಗಳಲ್ಲಿ ನೆರವಾಗುವಂತೆ ಆದೇಶ ನೀಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಓರ್ವ ಸದಸ್ಯ ನೀರು ನೀಡಿದರೆ, ಇನ್ನೋರ್ವ ಒರೆಸುವ ಬಟ್ಟೆ ನೀಡಬೇಕಾಗುತ್ತಿತ್ತು, ಹೀಗೆ ಅತಿಥಿ ಸತ್ಕಾರದಲ್ಲಿ, ಆಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಒಂದೊಂದು ಕೆಲಸ ಇದ್ದೇ ಇರುತ್ತಿತ್ತು. ಹರಿದಾಸರು ಮನೆಯಿಂದ ಹೊರಡಲು ತಯಾರಾಗಿ ನಿಂತಾಗ, ಆ ಗೃಹಸ್ಥರು ಮತ್ತೆ ಆ ಮನೆಯ ಸದಸ್ಯರನ್ನೆಲ್ಲಾ ಕರೆದುಕೊಂಡು, ಹರಿದಾಸರ ಜೊತೆಗೆ ಬೀದಿಯ ಕೊನೆಯ ತನಕ ನಡೆದು ಬಂದು, ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ಬೀಳ್ಕೊಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಹರಿದಾಸರಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ ಮಾಡುವಂತೆ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಸೂಚಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಅವರಲ್ಲಿ ಒಂದು ಮೂರು ವರುಷದ ಚಿಕ್ಕ ಮಗು ಕೂಡ ಇರುತ್ತಿತ್ತು. ಆ ಮಗು ಕೂಡ ಈ ನಿಯಮವನ್ನು ಪಾಲಿಸಬೇಕಾಗುತ್ತಿತ್ತು.

ಈ ವರ್ತನೆ ಬೇರೆ ಯಾರ ಮನೆಯಲ್ಲೂ ಕಾಣ ಸಿಗದೇ ಇದ್ದುದರಿಂದ, ಹರಿದಾಸರ ತೀರ ಕುತೂಹಲಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗಿತ್ತು. ಒಂದು ದಿನ ಹೀಗೆಯೇ ಬೀದಿಯ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರಿಂದಲೂ ಬೀಳ್ಕೊಳ್ಳುವ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ, ಆ ಗೃಹಸ್ಥರನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸುತ್ತಾರೆ. “ಮಹನೀಯರೇ, ತಾವು ಪ್ರತಿ ಬಾರಿಯೂ ನಾನು ಬಂದಾಗ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಪರಿಚಯಿಸುವುದು, ಹಾಗೂ ಎಲ್ಲರಿಂದಲೂ ನನ್ನ ಉಪಚಾರ ಮಾಡಿಸುವುದು ಮತ್ತು ಕೊನೆಗೆ ಎಲ್ಲರಿಂದಲೂ ನಮಸ್ಕಾರ ಮಾಡಿಸಿ ಬೀಳ್ಕೊಡುವುದು, ಇವೆಲ್ಲದರ ಹಿಂದಿನ ಉದ್ದೇಶವೇನು, ಮರ್ಮವೇನು ಎಂದು ನಾನು ಅರಿಯಬಹುದೇ?”

ಆಗ ಆ ಗೃಹಸ್ಥರು, “ಸ್ವಾಮೀ, ತಾವು ನಮ್ಮ ಅತಿಥಿಗಳು. ಅತಿಥಿಗಳು ದೇವರಿಗೆ  ಸಮಾನ ಅನ್ನುವುದನ್ನು ನಮ್ಮ ಹಿರಿಯರು ನಮಗೆ ಬೋಧಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಆ ನಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ,  ಅತಿಥಿಗಳ ಉಪಚಾರ ಮಾಡುವುದು  ನಮ್ಮ ಮನೆಯ ಸದಸ್ಯರೆಲ್ಲರ ಕರ್ತವ್ಯವಲ್ಲವೇ? ಇನ್ನು ಈ  ಚಿಕ್ಕ ಮಗುವನ್ನೂ ಬಿಡದೇ ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಈ ಬೀದಿಯುದ್ದಕ್ಕೂ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಬರುವುದಕ್ಕೆ ಕಾರಣವೂ ಕೂಡ ಅದೇ ಆಗಿದೆ. ಮನೆಗೆ ಬಂದ ಅತಿಥಿಗಳನ್ನು, ಎಲ್ಲರೂ ಒಂದೇ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ, ಸ್ವಾಗತಿಸಿ, ಉಪಚರಿಸಿ, ಬೀಳ್ಕೊಡುವ ಅಗತ್ಯ ಇದೆಯೆನ್ನುವುದನ್ನು ನಾನು ನನ್ನ ಮನೆಯ ಸದಸ್ಯರೆಲ್ಲರಿಗೂ ಕಲಿಸಿಕೊಡಬೇಕಾದುದು ನನ್ನ ಕರ್ತವ್ಯ.  ನನ್ನ ಹಿರಿಯರು ನನಗೆ ಕಲಿಸಿದುದನ್ನು, ನಾನು ನನ್ನ ಕಿರಿಯರಿಗೆ ಕಲಿಸಿಕೊಡಬೇಕಾಗಿದೆ. ಹಾಗಾಗಿಯೇ ಈ ಪರಿಪಾಠ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡು ಅದನ್ನು ಪಾಲಿಸುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ಮುಂದೆ ಅವರ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಅವರು ಇದೇ ಸಂಸ್ಕೃತಿ, ಸಂಸ್ಕಾರವನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಂಡು, ಬೆಳೆಸಿಕೊಂಡು, ತಮ್ಮ ಮುಂದಿನ ಪೀಳಿಗೆಗೆ ತಿಳಿಸಿಕೊಡುತ್ತಾ ಸಾಗಬೇಕಲ್ಲವೇ?” ಅಂದರು.

ಹರಿದಾಸರಿಗೆ ಅತೀವ ಆನಂದವಾಯ್ತು. “ಮಹನೀಯರೇ, ತುಂಬಾ ಸಂತಷವಾಯ್ತು.  ತಮ್ಮ ಈ ನೀತಿ ಪಾಠವನ್ನು ಇನ್ನು ಮುಂದೆ ನನ್ನ ಹರಿಕಥೆಗಳ  ಮುಖಾಂತರ ಈ ಹತ್ತೂರ ಜನರಿಗೆ ತಲುಪಿಸುತ್ತೇನೆ” ಎಂದು ನುಡಿದು, ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಬೀಳ್ಕೊಂಡು, ಮುಂದಿನೂರಿಗೆ ಸಾಗಿದರು.

*****

 


ಯುವಜನತೆಗೆ ಯಾರಿದ್ದಾರೆ ಆದರ್ಶಪ್ರಾಯರು?

04 ಡಿಸೆ 11

 

ನಮ್ಮ ನಾಡಿನುದ್ದಗಲಕ್ಕೂ, ಸೋಂಕಿನಂತೆ ಪ್ರತಿ ಮನೆಗೂ ಹರಡಿರುವ ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರವೆಂಬ ಈ ವ್ಯಾಧಿಯನ್ನು ಬೇರುಸಹಿತ ಕಿತ್ತು, ಒದ್ದೋಡಿಸುವ ನಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಜನ ಜಾಗೃತಿ ಮೋರ್ಛಾಗಳು ಹಾಗೂ ಸತ್ಯಾಗ್ರಹಗಳು ಆರಂಭವಾದುವೇನೋ ನಿಜ. ಆದರೆ ಅವುಗಳ ಜೊತೆ ಜೊತೆಗೇ, ಸಮಾಜದ ಪ್ರತಿರಂಗದಲ್ಲೂ ಧೀಮಂತ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವಗಳು ನಾಗರಿಕರ ಮುಂದೆ ತಮ್ಮ ಅನೈತಿಕ ಹಾಗೂ ಭ್ರಷ್ಟ ನಡತೆಯಿಂದಾಗಿ ನಗ್ನವಾಗುತ್ತಲೇ ಸಾಗುತ್ತಿವೆ. ಇದಿಷ್ಟೇ ಆಗಿದ್ದಿದ್ದರೆ ಸಮಸ್ಯೆ ಇದ್ದಿರಲಿಲ್ಲ. ಈ ಲೇಖನವೂ ಅವಶ್ಯಕ ಎಂದೆನಿಸುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ನಮ್ಮ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ತೀರ ಘಾಸಿ ಉಂಟು ಮಾಡುವ ವಿಚಾರವೆಂದರೆ ಅಪವಾದ ಹೊರಿಸುವವರು, ಆರೋಪ ಎದುರಿಸುತ್ತಿರುವವರು, ವಿಚಾರಣೆ ನಡೆಸುವವರು, ಎಲ್ಲರೂ ಪರಸ್ಪರರ ಮೇಲೆ, ಪ್ರಾಥಮಿಕ ಶಾಲಾ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳ ಮಟ್ಟಕ್ಕಿಳಿದು, ಅವಮಾನಕರ ಹೇಳಿಕೆಗಳನ್ನು ನೀಡುತ್ತಿರುವುದು.

ನಿವೃತ್ತ ನ್ಯಾಯಮೂರ್ತಿಯಾದರೇನು ಹಾಗೂ ನಿವೃತ್ತ ಲೋಕಾಯುಕ್ತರಾದರೇನು, ಪೋಲೀಸ್ ಇಲಾಖೆಯ ಅಧಿಕಾರಿಗಳಾದರೇನು, ಎಲ್ಲರ ಬಗ್ಗೆಯೂ ಮುಲಾಜಿಲ್ಲದೇ, ಮಾಜೀ ಹಾಗೂ ಹಾಲಿ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಗಳು, ಮಂತ್ರಿಗಳು, ಅಧಿಕಾರಿಗಳು ತಮ್ಮ ಮನಕ್ಕೆ ಬಂದ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಅವಮಾನಕರ ಮಾತುಗಳನ್ನು  ಹೊರಹಾಕುತ್ತಾರೆ. ಎರಡು ದಿನ ಬಿಟ್ಟು, ಮತ್ತೆ  ಇವರು ಅವರೆಲ್ಲರ ಮಾತುಗಳಿಗೆ ಉತ್ತರಿಸುತ್ತಾ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ. ಓರ್ವ ಮಾಜಿ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಯಂತೂ, ತಾನು ಅದೆಷ್ಟೇ ಅನೈತಿಕ ಹಾಗೂ ಭ್ರಷ್ಟ ನಡತೆಯ ಆರೋಪಗಳ ಕೂಪದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದ್ದರೂ, ಅನ್ಯರು ಅದ್ಯಾವ ಹುದ್ದೆಯಲ್ಲಿದ್ದರೂ ಲೆಕ್ಕಿಸದೇ, ಅವರೆಲ್ಲರ ಮಾನ ಹರಾಜು ಹಾಕುವ ಮಾತನ್ನಾಡುತ್ತಾನೆ. ಆತನ ಅಥವಾ ಆತನ ಕುಟುಂಬದ ಮೇಲೆ ಆರೋಪಗಳು ಬಂದಾಗಲೆಲ್ಲಾ, ಆರೋಪ ಹೊರಿಸಿದವರ ಹಾಗೂ ವಿಚಾರಣೆ ನಡೆಸುವವರ ಪೂರ್ವಾಪರಗಳನ್ನು ಸದ್ಯವೇ ಸಾರ್ವಜನಿಕವಾಗಿ ಬಿಚ್ಚಿಡುತ್ತೇನೆ ಎಂಬ ಬೆದರಿಕೆಯನ್ನು ಒಡ್ಡುತ್ತಲೇ ಸಾಗುತ್ತಾನೆ. ಬಿಚ್ಚಿಡುತ್ತೇನೆ ಎಂದುದರ ಪಟ್ಟಿ ಅದೆಷ್ಟೇ ದೊಡ್ಡದಿದ್ದರೂ, ಸಾಕ್ಷಿ ಸಮೇತವಾಗಿ ಬಿಚ್ಚಿಟ್ಟ ದಾಖಲೆಗಳು ಮಾತ್ರ ಇದುವರೆಗೂ ಅಪ್ರಾಮುಖ್ಯವಾಗಿಯೇ ಉಳಿದಿವೆ. ಇವನ್ನೆಲ್ಲಾ ನೋಡುವಾಗ, ಕೇಳುವಾಗ, ಇವರೆಲ್ಲಾ ಆ ಪ್ರಾಥಮಿಕ ಮಕ್ಕಳ ಮಟ್ಟದಿಂದ ಇನ್ನೂ ಮೇಲೇರಿ ಬಂದಿಲ್ಲವೇನೋ ಎಂದನಿಸುತ್ತದೆ, ಅಲ್ಲವೇ?

ಭ್ರಷ್ಟ ನಾಯಕರುಗಳು ಜಾಮೀನು ಪಡೆದು ಮನೆಗೆ ಬಂದರೆ, ದಾರಿಯುದ್ದಕ್ಕೂ ಮಾಧ್ಯಮದವರ ಕ್ಯಾಮೆರಾ ಕಣ್ಣುಗಳು ಹಿಂಬಾಲಿಸುತ್ತವೆ. ಯುದ್ಧವನ್ನು ಗೆದ್ದುಬಂದ ಯೋಧರಂತೆ ವಿಜಯದ ನಗೆ ಬೀರುವ ಈ ನಾಯಕರುಗಳ ಹಿಂಬಾಲಕರುಗಳ ವಿಜಯಘೋಷ ಮುಗಿಲು ಮುಟ್ಟುತ್ತದೆ. ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರದ ಆರೋಪ ಹೊತ್ತಿರುವ ನೆರೆರಾಜ್ಯದ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿ ನ್ಯಾಯಾಲಯದಲ್ಲಿ ವಿಚಾರಣೆಗಾಗಿ ಹಾಜರಾಗಲು ಬಂದರೆ, ಸ್ವಾಗತಕ್ಕೆ ನಮ್ಮ ರಾಜಧಾನಿಯಲ್ಲಿ, ರಾತ್ರಿ ಬೆಳಗಾಗುವುದರ ಒಳಗೆ,  ಸ್ವಾಗತ ಕಮಾನುಗಳು, ಸ್ವಾಗತ ಫಲಕಗಳು, ಎದ್ದು ನಿಲ್ಲುತ್ತವೆ. ಭ್ರಷ್ಟರೊಂದಿಗೆ ಗುರುತಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಇಂದು ಯಾರೂ ಹಿಂಜರಿಯುತ್ತಿಲ್ಲ. ಅನೈತಿಕತೆಯ ಆರೋಪಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾ ದುಡ್ಡಿನ ಕಂತೆಗಳಲ್ಲಿ ಮುಚ್ಚಿಟ್ಟು ಆರೋಪ ಹೊರಿಸಿದವರೊಂದಿಗೆ ರಾಜಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡು, ರಾಜಾರೋಷವಾಗಿ ಅಡ್ಡಾಡುವವರು ನಮ್ಮ ಪಾಲಿಗೆ ಇಂದು ನಾಯಕರುಗಳಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಈ ನಾಯಕರುಗಳು ಯಾರಿಗೆ ಆದರ್ಶಪ್ರಾಯರಾದಾರು?  

ಶಾಲಾ ಕಾಲೇಜುಗಳಲ್ಲಿ ಅಭ್ಯಾಸ ನಡೆಸುತ್ತಿರುವ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಿಗೆ ಹಾಗೂ ಈ ಸಮಾಜದಲ್ಲಿರುವ ಯುವ ಜನತೆಗೆ ಈ ಹಿರಿಯ ನಾಯಕರುಗಳು ಅಥವಾ ಅಧಿಕಾರಿಗಳು ಯಾವ ರೀತಿಯ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನ ನೀಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ? ಕಿರಿಯ ಜನಾಂಗ ತಮ್ಮ ಭವಿಷ್ಯವನ್ನು ರೂಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ನಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಇಂದು ಯಾರ ಆದರ್ಶವನ್ನು ಪಾಲಿಸಬೇಕು? ಶತಕಗಳ ಅಥವಾ ದಶಕಗಳ ಹಿಂದೆ ಇಂದಿನದಕ್ಕಿಂತ ತೀರ ಭಿನ್ನವಾದ ಅದ್ಯಾವುದೋ ಸಾಮಾಜಿಕ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ನಡುವೆ ಜೀವಿಸಿ ಗತಿಸಿಹೋದವರ ಜೀವನಾದರ್ಶಗಳನ್ನಷ್ಟೇ ಪಾಲಿಸಬೇಕೇ? ಆದರ್ಶ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳೇ ಸಿಗದ ವಾತಾವರಣ ಏಕೆ ನಿರ್ಮಾಣವಾಗುತ್ತಿದೆ?

ನಿಷ್ಠಾವಂತರೆಂಬ ಹೆಸರು ಗಳಿಸಿದ್ದವರೂ ದಿನಬೆಳಗಾಗುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಬಣ್ಣ ಕಳಚಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ನಿನ್ನೆಯ ತನಕ ಯಾರನ್ನು ತಮ್ಮ ಆದರ್ಶ ಎಂದು ಯುವ ಜನತೆ ಪರಿಗಣಿಸುತ್ತಿತ್ತೋ, ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳು ಇಂದು ಸಮಾಜದೆದುರು ತಮ್ಮ ಕುಕೃತ್ಯಗಳಿಂದಾಗಿ ನಗ್ನರಾಗುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ನೀತಿ ಪಾಠ ಮಾಡುವ ಮಾಧ್ಯಮ ಲೋಕದ ಧೀಮಂತ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವಗಳೂ ಈ ಧಂಧೆಯಲ್ಲಿ ಸಿಲುಕಿಕೊಂಡು ತಮ್ಮ ಭ್ರಷ್ಟ ಹಾಗೂ ಅನೈತಿಕ ಜೀವನದ ಮಗ್ಗುಲನ್ನು ಸಮಾಜಕ್ಕೆ ಪರಿಚಯಿಸುತ್ತಾ ಸಾಗುತ್ತಿವೆ.  ಸಾಹಿತಿಗಳಲ್ಲಿ ಯಾರಿಗಾದರೂ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ನೀಡಿ ಗೌರವಿಸಿದರೆ, ಆ ಸಾಹಿತಿಯನ್ನು ಒಪ್ಪದ, ಸಾಹಿತಿಗಳದೇ ಇನ್ನೊಂದು ವರ್ಗ ಆ ಸಾಹಿತಿಯ ಅವಹೇಳನೆಗೆ ಮುಂದಾಗುತ್ತದೆ. ಪ್ರಶಸ್ತಿ, ಸನ್ಮಾನಗಳೆಂಬ ಗೌರವಗಳೆಲ್ಲಾ ಮಾರಾಟಕ್ಕಿಟ್ಟ ವಸ್ತುಗಳಂತಾಗುತ್ತಿವೆ. ರಾಜಕೀಯ ಪುಢಾರಿಗಳೂ ಇನ್ಯಾರೋ ಬರೆದುಕೊಟ್ಟ ಸಾಹಿತ್ಯವನ್ನು ತಮ್ಮದೆಂದು ಪ್ರಕಟಿಸಿ, ಅವಕ್ಕೂ ಪ್ರಶಸ್ತಿಗಿಟ್ಟಿಸಿಕೊಂಡು ಹೆಮ್ಮೆ ಪಡುತ್ತಾರೆ. ಸಾರಸ್ವತ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಹೆಸರಗಳನ್ನು ಅಮರಗೊಳಿಸಿದೆವೆಂದು ಬೀಗುತ್ತಾರೆ. ತಮ್ಮ ಬೆನ್ನುಗಳನ್ನು ತಾವೇ ತಟ್ಟಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ವಿದ್ಯಾಲಯಗಳಲ್ಲಿನ ಅಧ್ಯಾಪಕ ವೃಂದವೂ ದಿನಗಳೆದಂತೆ ತನ್ನ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯನ್ನು ನಿರ್ವಹಿಸುವಲ್ಲಿ ವಿಫವಾಗುತ್ತಾ ಸಾಗಿದೆ. ಉತ್ತಮ ಬಾಳನ್ನು ಕಟ್ಟಿಕೊಡುವ ವಿದ್ಯೆ ನೀಡುವ ಬದಲು, ಉತ್ತಮ ಹಣಗಳಿಕೆಯ ನೌಕರಿ ಪಡೆಯುವುದಕ್ಕಾಗಿ, ಉತ್ತಮ ಅಂಕಗಳೊಂದಿಗೆ ಉತ್ತೀರ್ಣರಾಗುವುದಷ್ಟೇ ಪ್ರಾಮುಖ್ಯ ಎಂದು ಹೇಳಿಕೊಡುತ್ತಿವೆ. ಜೀವನದ ಅರ್ಥ, ಬರೀ ಅರ್ಥ ಗಳಿಕೆಯಲ್ಲಿಯೇ ಇದೆ ಎಂದು ಸಾರುತ್ತಿದೆ.   

ನೈತಿಕತೆ ಹಾಗೂ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕತೆಯೊಂದಿಗೆ ಯಾವುದೇ ನೌಕರಿ ಮಾಡುವ ಅಥವಾ ಜೀವನ ಸಾಗಿಸುವ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಈಗ ಬಹುಶಃ ಎಲ್ಲೂ ಇಲ್ಲ. ಭ್ರಷ್ಟರ ನಡುವೆ, ಅನೀತಿವಂತರ ನಡುವೆ, ತನ್ನತನವನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಂಡು ಬಾಳುವವರ ಪಾಲಿಗೆ, ಉಸಿರುಗಟ್ಟಿಸಿಕೊಂಡು ಸಾಯಬೇಕಾದ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ನಿರ್ಮಾಣವಾಗುತ್ತಿದೆ.

ಸಾಮಾಜಿಕ ಜಾಗೃತಿ ಮೂಡಿಸುವ ಪಣತೊಟ್ಟು ಮುಂದಾಳುತನ ಹೊತ್ತು ಸಾಗುವವರ ಮೇಲೇ ದಿನ ಬೆಳಗಾದರೆ ಹೊಸ ಹೊಸ ಆಪಾದನೆಗಳನ್ನು ಹೊರಿಸಿಯೋ, ಹಲ್ಲೆ ನಡೆಸಿಯೋ, ಅವರನ್ನು ಅವರ ಗುರಿಯಿಂದ ವಿಮುಖಗೊಳಿಸುವ ಪ್ರಯತ್ನ ಸದಾ ಸಾಗುತ್ತಿದೆ. ಇದಕ್ಕೆಲ್ಲ ಭ್ರಷ್ಟ ಪಟ್ಟಭದ್ರ ಹಿತಾಸಕ್ತಿಗಳೇ ಕಾರಣ ಎನ್ನುವುದೂ ಜಗಜ್ಜಾಹೀರು.

ಇದರಿಂದ ಯುವ ಜನತೆಗೆ ಒಮ್ಮೆಗೇ ಭ್ರಮ ನಿರಸನವಾದಂತಾಗಿದೆಯಾದರೆ ಆಶ್ಚರ್ಯವಿಲ್ಲ.  ರಾಜಕೀಯವೂ ಬೇಡ, ಸಾಮಾಜಿಕ ಸೇವೆಯೂ ಬೇಡ, ಸಾಹಿತ್ಯವೂ ಬೇಡ, ಯಾವ ಓದೂ ಬೇಡ. ನಾವು ನಮಗಿಷ್ಟ ಬಂದ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಬದುಕೋಣ ಎಂಬ ನಿರ್ಧಾರ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. “ಎಲ್ಲರೂ ಕಳ್ಳರೇ …  ಹಾಗಾಗಿ, ನಾವೂ ಕಳ್ಳರಾಗೋಣ; ಎಲ್ಲರೂ ಭ್ರಷ್ಟರೇ … ಹಾಗಾಗಿ, ನಾವೂ ಭ್ರಷ್ಟರಾಗೋಣ”. ಎನ್ನುವ ಮನಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಯುವ ಜನತೆಯಲ್ಲಿ ತುಂಬುತ್ತಾ ಸಾಗುತ್ತಿದೆ ಈ ಸಮಾಜ.

ಹಾಗಾಗಿ  “ನಾವು ಯಾರನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸಬೇಕು… ಹಾಗೂ ಯಾರಿದ್ದಾರೆ ನಮಗೆ ಆದರ್ಶಪ್ರಾಯರು?” ಎಂದು  ಯುವ ಜನತೆ ಕೇಳುತ್ತಿರುವ ಈ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಉತ್ತರ ಯಾರಲ್ಲಿದೆ? ನಮ್ಮಲ್ಲಿದೆಯೇ ಅಥವಾ ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿದೆಯೇ? 


ನಗದೇ ಏನುಮಾಡಲಿ ನಾನು…?

04 ಡಿಸೆ 11

ದೇವರೊಬ್ಬನೇ, ಆತ ಸರ್ವಂತರ್ಯಾಮಿ, ಆತನಿಲ್ಲದ ಜಾಗವಿಲ್ಲ ಎನ್ನುವ ಕನಕದಾಸನ ಕಥೆಯನ್ನು ಹಾಗೂ ಮಾತಾಪಿತರು, ಗುರುಗಳು, ಬಂಧುಗಳು, ಅತಿಥಿಗಳು, ಇವರೇ ನಮ್ಮ ಪಾಲಿನ ದೇವರು ಎಂದು ಸಾರುವ, ಶಾಲಾ ಪಠ್ಯ  ಪುಸ್ತಕಗಳಲ್ಲಿನ ಓದನ್ನು ಮುಗಿಸಿಕೊಂಡು, ಮನೆಗೆ ನಡೆಯುವ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ  ಸಾಲಾಗಿ  ದೇವಾಲಯಗಳು, ಮಸೀದಿಗಳು, ಕ್ರಿಸ್ತ ಮಂದಿರಗಳು ಎದುರಾಗುವಾಗ, ಮಕ್ಕಳ  ಮನದೊಳಗೆ ಅನುಭವವಾಗುವುದು ಬರಿಯ ವಿರೋಧಾಭಾಸ ಹಾಗೂ ವಿಪರ್ಯಾಸಗಳ ಸಂತೆ ಕಂತೆಗಳಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲವೇ?

ರಾಜಕೀಯ ಲಾಭ ನಷ್ಟಗಳಿಂದ ಪ್ರೇರಿತವಾದ ಚರಿತ್ರೆ, ಜೀವನನದಲ್ಲಿ ಎಂದೂ ಉಪಯೋಗಕ್ಕೆ ಬಾರದ ಸೈನ್ ತೀಠ ಹಾಗೂ ಕಾಸ್ ತೀಠ, ಚಿರಾಪುಂಜಿಯಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದ ಮಳೆಯ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರ, ಅಮೇಜಾನ್ ಇಳಿಜಾರಿನಲ್ಲಿ ಬೆಳೆವ ಮರಗಳ ಎಲೆಯ ಗಾತ್ರ, ಸೂಜಿಮೊನೆ ಎಲೆಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ಮರಗಳು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಬೆಳೆಯುವ ಭೌಗೋಳಿಕ ಪ್ರದೇಶ, ಮೊಘಲ್ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದ ಒಬ್ಬೊಬ್ಬ ಅರಸನ ಸಾಂಸಾರಿಕ ಚರಿತ್ರೆಯ  ಅಭ್ಯಾಸ, ಭಾರತ ಸಾತಂತ್ರ್ಯ ಗಳಿಸಿದ್ದೇ ಕಾಶ್ಮೀರಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಸಂಸಾರದ ಸದಸ್ಯರಾದ ನೆಹರೂ ಎಂಬಂಥವರ ತ್ಯಾಗದಿಂದ ಎನ್ನುವ ಕಟ್ಟುಕಥೆಗಳ ಅಧ್ಯಯನ, ಇವುಗಳ ಬಗ್ಗೆಯೇ ನಿದ್ದೆಗೆಟ್ಟು ಸೀಮೆ ಎಣ್ಣೆ ವ್ಯಯಿಸುವ ಬದಲು ಬದುಕು ಕಟ್ಟಿಕೊಡುವ, ಬಾಳುವ ಕಲೆಯನ್ನು ಅರುಹುವ ವಿದ್ಯೆ ನಮಗೆಲ್ಲಾ ದೊರೆತಿದ್ದರೆ, ಬಹುಷ ಮೂಢ ನಂಬಿಕೆಗಳೆಲ್ಲಾ ಎಂದೋ ನಾಶವಾಗುತ್ತಿದ್ದವು.

ಹಿಂದುಳಿದವರ ಉದ್ಧಾರ ಎಂದರೆ ಮುಂದುವರಿದವರನ್ನು ಹಿಂದುಳಿದವರ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಊಟಕ್ಕೆ ಕರೆಯುವುದು ಎಂಬ ಭ್ರಮೆಗೆ ಏನೆನ್ನಲಿ…? ಹಿಂದುಳಿದವರಲ್ಲಿ ಅರಿವು ಮೂಡಿಸಿ, ಅವರನ್ನು ಉದ್ಧಾರಮಾಡಿ ಮುಂದುವರಿದವರ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಸಹಪಂಕ್ತಿ ಭೋಜನಕ್ಕೆ ಮಾನಸಿಕವಾಗಿ ತಯಾರಿಗೊಳಿಸುವವರು ಯಾರಿದ್ದಾರೆ? ದಲಿತರು ದಲಿತರಾಗಿಯೇ ಹಿಂದುಳಿದವರಾಗಿಯೇ ಉಳಿದಷ್ಟು ಕಾಲ, ಈ ದಲಿತ ಹಾಗೂ ಹಿಂದುಳಿದವರ ಉದ್ಧಾರಕ ಸಂಘ ಸಂಸ್ಥೆಗಳು ಜೀವಂತವಾಗಿರುತ್ತವೆ.

ನಮ್ಮ ಮನೆಯ ಬಾವಿಯಿಂದ ಹರಿಜನರು ನೀರು ಸೇದಬಾರದೆಂಬ ಕಟ್ಟಳೆಯನ್ನು ಮುರಿದವರು ನಮ್ಮ ತೀರ್ಥರೂಪರು (ದಿ. ಡಾ. ಯು. ಚಂದ್ರಶೇಖರ್). “ಕುಡಿಯಲು ನೀರು ಸೇದಿ ಕೊಡಿ ಧಣಿ”, ಎಂದ ದಿನಗೂಲಿ ನೌಕರ ನಾದುವಿಗೆ, ” ಇಲ್ಲಿ ಧಣಿ ನಾನೋ ನೀನೋ, ನೀರು ಬೇಕಿದ್ದರೆ ನೀನೇ ಸೇದಿಕೊಂಡು ಕುಡಿ” ಎಂದು ಪರೋಕ್ಷವಾಗಿ ನಮಗೆಲ್ಲಾ ಪಾಠ ಹೇಳಿಕೊಟ್ಟವರು ಅವರು.  ಅಪರಾಹ್ನ ಊಟಕ್ಕೆ ಕೂರುವಾಗ, ಕೆಲಸದಾಳುಗಳೊಂದಿಗೆ ನೆಲದಲ್ಲೇ ಸಹಪಂಕ್ತಿ ಭೋಜನದ ಅಭ್ಯಾಸ ಮಾಡಿಕೊಟ್ಟವರು ಅವರು. ಒಮ್ಮೆ ಅದೇ ನಾದುವಿನ ಮನೆಯ ಮುಂದೆ ಹಾಡಿಯ ಕಡೆಗೆ ಹಾದು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ತನ್ನ ಮನೆಯಂಗಳಕ್ಕೆ ಕರೆದ ಆತನ ಆತಿಥ್ಯದಲ್ಲಿ, ಅಪ್ಪಯ್ಯನವರೊಂದಿಗೆ ಚಹಾ ಸೇವನೆ ಮಾಡಿದವನು ನಾನೂ ಕೂಡ. ಇಂಥ ಬದುಕಿನ ಹಿನ್ನೆಲೆಯ ಅನುಭವದಿಂದಾಗಿ, ಇಂದು ನನ್ನಿಂದ ಎರಡು ಮಾತು ಹೊರಬಂದರೆ, ಆಷಾಢಭೂತಿತನದ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಗಳು ನನ್ನನ್ನು ಅದ್ಯಾವುದೋ ದಲಿತೋದ್ಧಾರದ ಪ್ರದರ್ಶನದ ವೇದಿಕೆಗೆ ಆಹ್ವಾನ ನೀಡುತ್ತವೆ.

ಇದಕ್ಕೆಲ್ಲಾ ಬರೀ ನಗದೇ ಏನು ಮಾಡಲಿ. … 🙂

ಮಡೆಸ್ನಾನವನ್ನು ವಿರೋಧಿಸುವವರು, ಮದ್ಯಪಾನವನ್ನೂ ವಿರೋಧಿಸಲಿ. ದಲಿತ ಶೋಷಣೆಯ ವಿರೋಧಿಸುವವರು, ನೀತಿಗೆಟ್ಟ ಜನನಾಯಕರನ್ನೂ ವಿರೋಧಿಸಲಿ. ದುರ್ಬಲರ ಪರವಾಗಿ ಮಾತಾಡುವವರು, ಭ್ರಷ್ಟ ರಾಜಕಾರಣಿಗಳನ್ನು ವಿರೋಧಿಸಲಿ. ಹಿಂದುಳಿದವರಿಗಾಗಿ ಮಿಡಿಯುವವರು, ರಾಜ್ಯದ ಲೂಟಿಕೋರರನ್ನು ವಿರೋಧಿಸಲಿ. ಮೂಢನಂಬಿಕೆಗಳನ್ನು ವಿರೋಧಿಸುವವರು, ಭಕ್ತಿಯ ಪ್ರದರ್ಶನವನ್ನೂ ವಿರೋಧಿಸಲಿ. ಪುರೋಹಿತರನ್ನು ವಿರೋಧಿಸುವವರು, ಮಠ ದೇವಸ್ಥಾನಗಳನ್ನೇ ವಿರೋಧಿಸಲಿ

ಇದನ್ನೆಲ್ಲಾ ಏಕನ್ನುತ್ತೇನೆ ಅಂದರೆ,

ಭಕ್ತ ಮತ್ತು ದೇವರ ನಡುವಣ ಮಧ್ಯವರ್ತಿಗಳನ್ನೇ ವಿರೋಧಿಸುವವನು ನಾನು. ಮಠ ಮಂದಿರ ದೇವಸ್ಥಾನಗಳತ್ತ ಎಂದೂ ತಲೆಹಾಕದವನು ನಾನು. ನಾನು ಆಸ್ತಿಕ ಎನ್ನುವುದಕ್ಕೇ ನನ್ನ ಉಸಿರೇ ಸಾಕ್ಷಿ ಎನ್ನುವವನು ನಾನು. ದೇವರಿಗೆ ಲಂಚದ ಆಮಿಷವೊಡ್ಡಿ ಬೇಡಿಕೆ ಸಲ್ಲಿಸದವನು ನಾನು. ಭಕುತಿಯ ಪ್ರದರ್ಶನವನ್ನು ಸದಾ ವಿರೋಧಿಸುವವನು ನಾನು. ಮೂಢನಂಬಿಕೆಗಳನ್ನು ಸಾರಾ ಸಗಟಾಗಿ ತಿರಸ್ಕರಿಸಬೇಕೆನ್ನುವವನು ನಾನು.  ಮೂಢ ನಂಬಿಕೆಗಳ ತಿರಸ್ಕಾರಕ್ಕೆ ಆಯ್ಕೆ ಬೇಡ ವೆನ್ನುವವನು. ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಅನುಕೂಲ ಶಾಸ್ತ್ರದ ಬಳಕೆಯನ್ನು ವಿರೋಧಿಸುವವನು ನಾನು. ನಮ್ಮ ಮೂಢ ನಂಬಿಕೆಯಾದರೆ ಅದು  ಸರಿ, ಅನ್ಯರದ್ದು ಮಾತ್ರ ತಪ್ಪು ಮೂಢನಂಬಿಕೆ ಎನ್ನುವುದರ ವಿರೋಧಿ ನಾನು.

ನನ್ನೀ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಮೂರ್ಖತನದ್ದು ಎಂದೆನ್ನಬೇಕೋ ಅಥವಾ ಬುದ್ಧಿವಂತಿಕೆಯದ್ದು ಎಂದೆನ್ನಬೇಕೋ ಎನ್ನುವುದನ್ನು ತಮ್ಮ ನಿರ್ಧಾರಕ್ಕೇ ಬಿಟ್ಟು  ಬಿಡುವವನು ನಾನು!


ಯುವಕರೇ, ನಾಡಿಗಾಗಿ ಹುತಾತ್ಮರಾಗೋಣ!

07 ಸೆಪ್ಟೆಂ 11

ನವ ಯುವಕರೇ ಬನ್ನಿ ನಮ್ಮ ನಾಡಿಗಾಗಿ ಹುತಾತ್ಮರಾಗೋಣ
ಬಾನು ಬುವಿಗಳೊಂದಾಗಿ ಕರೆಯುತ್ತಿವೆ ಬನ್ನಿ ಅಮರರಾಗೋಣ

ಹುತಾತ್ಮನೇ ನಿನ್ನೀ ಬಲಿಯು ನಾಡಿಗೆ ಹೊಸ ಬಾಳು ನೀಡಲಿದೆ
ನಿನ್ನ ನೆತ್ತರೇ ನೀರಾಗಿ ಹೂದೋಟಕ್ಕೆ ಹೊಸ ಕಳೆಯ ನೀಡಲಿದೆ
ಹೊಸ ಹೂವುಗಳು ಅರಳಲಿ ನೀನಿಂದು ಹುತಾತ್ಮನಾದ ಜಾಗದೆ

||ನವ ಯುವಕರೇ ಬನ್ನಿ ನಮ್ಮ ನಾಡಿಗಾಗಿ ಹುತಾತ್ಮರಾಗೋಣ||

ಗುಲಾಮರಾಗುಳಿಯದೇ ಸೇಡು ತೀರಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ ಈ ನಾಡ ವೈರಿಗಳಲಿ
ಬೇರೆ ಕತ್ತಿ ಬೇಕೇಕೆ ನಿಮ್ಮ ಎರಡು ಬಾಹುಗಳೇ ಇಂದು ಕತ್ತಿಗಳಾಗಲಿ
ಹೂದೋಟಗಳ ರಕ್ಷಣೆಗಾಗಿ ಇಂದು ತೋಟಗಾರರೇ ಇಲ್ಲಿ ಬಲಿಯಾಗಲಿ

||ನವ ಯುವಕರೇ ಬನ್ನಿ ನಮ್ಮ ನಾಡಿಗಾಗಿ ಹುತಾತ್ಮರಾಗೋಣ||

ಪರ್ವತವೇ ಬೆಚ್ಚಿ ನಡುಗುವಂತಾಗಲಿ ನಿಮ್ಮ ಕೆಚ್ಚೆದೆಯ ಹೂಂಕಾರಕೆ
ಪ್ರತೀಕಾರವಿದು ಎಂದು ನೆತ್ತರಲೇ ಬರೆದು ಬಿಡಿ ಆಕಾಶದ ಉದ್ದಗಲಕೆ
ಬರಿಯ ನೆಲವಲ್ಲ ಆಗಸವೂ ನಿಮ್ಮದೇ, ಹುತಾತ್ಮರಾಗಿ ಏರಿ ಆಗಸಕೆ

||ನವ ಯುವಕರೇ ಬನ್ನಿ ನಮ್ಮ ನಾಡಿಗಾಗಿ ಹುತಾತ್ಮರಾಗೋಣ||

ತನ್ನ ಪ್ರಾಣಕ್ಕಿಂತಲೂ ಈ ನಾಡ ಮರ್ಯಾದೆಯೇ ತನಗೆ ಪ್ರಿಯವೆಂದ
ವೀರ ಯುವಕ ಹೆಮ್ಮೆಯ ಮುಖಭಾವದೊಂದಿಗೆ ಇಂದು ಹೊರಟುನಿಂದ
ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಯುವಕನೂ ಹುತಾತ್ಮನಾಗಲಿ ಎಚ್ಚೆತ್ತು ಈತನ ಬಲಿಯಿಂದ

||ನವ ಯುವಕರೇ ಬನ್ನಿ ನಮ್ಮ ನಾಡಿಗಾಗಿ ಹುತಾತ್ಮರಾಗೋಣ||

ಇಂಥ ಮಗನಿಗೆ ಜನ್ಮ ನೀಡಿದ ಅದೃಷ್ಟಶಾಲಿ ಮಾತೆ ಯಾರಾಗಿರಬಹುದು
ಈತನನು ತಲೆಯ ಮುಕುಟ ಎಂದೆನುವ ಭಾಗ್ಯಶಾಲಿ ಎಲ್ಲಿ ಇದ್ದಿರಬಹುದು
ಇಂತಹ ಹುತಾತ್ಮರು ಜನಿಸಿದ ಈ ನಾಡು ಅಮರವಾಗದೇ ಹೇಗಿರಬಹುದು

||ನವ ಯುವಕರೇ ಬನ್ನಿ ನಮ್ಮ ನಾಡಿಗಾಗಿ ಹುತಾತ್ಮರಾಗೋಣ||

****************

ಇದು ಇನ್ನೊಂದು ಹಿಂದೀಗೀತೆಯ ಭಾವಾನುವಾದದ ಯತ್ನ

ಮೂಲ ಗೀತೆ:
ಚಿತ್ರ: ಶಹೀದ್
ಗಾಯಕರು: ರಫಿ, ಮಸ್ತಾನ್

ವತನ್ ಕೀ ರಾಹ್ ಮೆ ವತನ್ ಕೆ ನೌ ಜವಾನ್ ಶಹೀದ್ ಹೋ
ಪುಕಾರ್ ತೀ ಹೈ ಜಮೀನ್-ಒ-ಆಸ್ಮಾನ್ ಶಹೀದ್ ಹೋ

ಶಹೀದ್ ತೇರೀ ಮೌತ್ ಹೀ ತೇರೆ ವತನ್ ಕೀ ಜಿಂದಗೀ
ತೇರೇ ಲಹೂ ಸೆ ಜಾಗ್ ಉಠೇಗಿ ಇಸ್ ಚಮನ್ ಕೀ ಜಿಂದಗೀ
ಖಿಲೇಂಗೇ ಫೂಲ್ ಉಸ್ ಜಗಹ್ ಕಿ ತು ಜಹಾನ್ ಶಹೀದ್ ಹೋ

||ವತನ್ ಕೀ ರಾಹ್ ಮೆ ವತನ್ ಕೆ ನೌ ಜವಾನ್ ಶಹೀದ್ ಹೋ||

ಗುಲಾಮ್ ಉಠ್ ವತನ್ ಕೆ ದುಷಮ್ನ್ ಸೆ ಇಂತ್‍ಖಾಮ್ ಲೇ
ಇನ್ ಅಪ್ನೆ ದೋನೋ ಬಾಜೂವೋಂ ಸೆ ಖಂಜರ್ ಕಾ ಕಾಮ್ ಲೇ
ಚಮನ್ ಕೇ ವಾಸ್ತೆ ಚಮನ್ ಕೆ ಬಾಗ್‍ಬಾನ್ ಶಹೀದ್ ಹೋ

||ವತನ್ ಕೀ ರಾಹ್ ಮೆ ವತನ್ ಕೆ ನೌ ಜವಾನ್ ಶಹೀದ್ ಹೋ||

ಪಹಾಡ್ ತಕ್ ಭೀ ಪಾಂಪ್ ನೇ ಲಗೇ ತೇರೇ ಜುನೂನ್ ಸೆ
ತೂ ಆಸ್ಮಾನ್ ಪೆ ಇಂಖಿಲಾಬ್ ಲಿಖ್ ದೆ ಅಪ್ನೆ ಖೂನ್ ಸೆ
ಜಮೀನ್ ನಹೀಂ ತೇರಾ ವತನ್ ಹೈ ಆಸ್ಮಾನ್ ಶಹೀದ್ ಹೋ

||ವತನ್ ಕೀ ರಾಹ್ ಮೆ ವತನ್ ಕೆ ನೌ ಜವಾನ್ ಶಹೀದ್ ಹೋ||

ವತನ್ ಕಿ ಲಾಜ್ ಜಿಸ್ ಕೋ ಥಿ ಅಜೀಝ್ ಅಪ್ನಿ ಜಾನ್ ಸೇ
ವಹ್ ನೌ ಜವಾನ್ ಜಾ ರಹಾ ಹೈ ಆಜ್ ಕಿತ್ನೀ ಶಾನ್ ಸೇ
ಇಸ್ ಎಕ್ ಜವಾನ್ ಕೀ ಖಾಕ್ ಪರ್ ಹರ್ ಎಕ್ ಜವಾನ್ ಶಹೀದ್ ಹೋ

||ವತನ್ ಕೀ ರಾಹ್ ಮೆ ವತನ್ ಕೆ ನೌ ಜವಾನ್ ಶಹೀದ್ ಹೋ||

ಹೈ ಕೌನ್ ಖುಷ್‍ನಸೀಬ್ ಮಾ ಕಿ ಜಿಸ್ ಕಾ ಯಹ್ ಚಿರಾಗ್ ಹೈ
ವೊ ಖುಷ್‍ನಸೀಬ್ ಹೈ ಕಹಾಂ ಯಹ್ ಜಿಸ್ಕೆ ಸರ್ ಕಾ ತಾಜ್ ಹೈ
ಅಮರ್ ವೊ ದೇಶ್ ಕ್ಯೋಂ ನ ಹೋ ಕಿ ತು ಜಹಾನ್ ಶಹೀದ್ ಹೋ

||ವತನ್ ಕೀ ರಾಹ್ ಮೆ ವತನ್ ಕೆ ನೌ ಜವಾನ್ ಶಹೀದ್ ಹೋ||


ವಾರ್ಷಿಕೋತ್ಸವ!

20 ಮೇ 10

ಸಖೀ,

ಅಂದು ವರುಷಗಳ ಹಿಂದೆ

ಇಂದಿನ ದಿನ, ಅಳುಕು, ಅನುಮಾನ,

ಅಂಜಿಕೆ, ನಾಚಿಕೆಗಳಿಂದ ತಲೆ ತಗ್ಗಿಸಿಕೊಂಡು,

ನನ್ನ ಹಸ್ತದಲಿ, ತನ್ನ ಬೆವರುತ್ತಿದ್ದ ಹಸ್ತವನ್ನಿಟ್ಟು,

ನನ್ನ ಹೆಜ್ಜೆಯ ಮೇಲೆ ಹೆಜ್ಜೆಯನಿಟ್ಟು,

ನಡೆದ್ದಿದ್ದ ನನ್ನಾಕೆಯೊಂದಿಗೆ ಸಪ್ತಪದಿ

ತುಳಿದುದರ, ಆ ಮದುರ ಕ್ಷಣಗಳ ನೆನಪು,

ಈ ಶುಭದಿನದಂದು ಮರುಕಳಿಸುವಾಗ;

ನಡುವಿನೀ ದಿನಗಳಲಿ ಕಂಡು ಬಂದ

ಸರಸ – ವಿರಸಗಳ ಮರುಳಾಟ,

ಸಿಹಿ – ಕಹಿ ಅನುಭವಗಳ ತಿಕ್ಕಾಟ,

ಸಿಡುಕು – ಬಿಗುಮಾನಗಳ,

ದುಡುಕು – ದುಮ್ಮಾನಗಳ,

ಕಾರ್ಮೋಡಗಳು ಬಾಳ ಆಗಸದಲಿ,

ಕವಿದು ಆಡಿದ ಕಣ್ಣು – ಮುಚ್ಚಾಲೆಯಾಟ,

ಆಗಾಗ ಬಂದು ಮರೆಯಾದ ಅನುಮಾನ,

ನಿಸ್ಸಹಾಯಕತೆಗಳು ತಂದ ಸಂಕಟ,

ಇವೆಲ್ಲ ಎಷ್ಟೊಂದು ಗೌಣ?!

 

ಇಂದು ಮಿಂದು, ಮಡಿಯುಟ್ಟು,

ಕಂಪ ಸೂಸುವ ಮೈಸೂರು ಮಲ್ಲಿಗೆಯ

ಮುಡಿಗೇರಿಸಿಕೊಂಡು, ನನ್ನ ಬಳಿಸಾರಿ,

ನಮಿಸಿ, ನಂತರ ಬಿಸಿಯಪ್ಪುಗೆಯಲಿ,

ನನ್ನಾಕೆ ನೀಡಿದ ಸಿಹಿಮುತ್ತಿನಿಂದ,

ನನ್ನನ್ನು ನಾನೇ ಮರೆತಾಗ,

ನಾನಂದುಕೊಂಡೆ ಸಖೀ,

ಈ ನಾಡಲ್ಲೆಲ್ಲಾ ನಾನೇ ಜಾಣ,

ಅಲ್ಲವೇ, ಈ ಜಗವೊಂದು

ಒಲವಿನ ಸುಂದರ ತಾಣ?

*-*-*-*-*-*-**-*-*-*


ನಿನ್ನ ನೆನಪಾಗುವುದೇಕೆ?

18 ಮೇ 10

 

ಸಖೀ,

ಬೆಟ್ಟದಾ ತಪ್ಪಲಲಿ

ಸಣ್ಣಗೆ ಹುಟ್ಟಿ,

ತಣ್ಣಗೆ ಇರುವವಳು,

ಅದ್ಯಾವುದೋ

ಅವ್ಯಕ್ತ ಸೆಳೆತಕ್ಕೊಳಗಾಗಿ,

ಮುನ್ನುಗ್ಗಿ, ಬಿದ್ದು, ಎದ್ದು,

ಬೆಟ್ಟ ಗುಡ್ಡಗಳ ಸುತ್ತಿ,

ಜಾರಿ ಜಲಪಾತವಾಗಿ,

ಬಯಲಿಗಿಳಿದು,

ಕಾವೇರಿಸಿಕೊಂಡು,

ಮೈ ಹಿಗ್ಗಿಸಿಕೊಂಡು,

ಅತ್ತ ಇತ್ತ ಕೈಚಾಚಿ,

ಸಿಕ್ಕಿದ್ದನ್ನೆಲ್ಲಾ ಬಾಚಿ

ತನ್ನೊಳಗೆ ಸೆಳೆದು,

ಸಮುದ್ರರಾಜನೊಂದಿಗಿನ

ತನ್ನ ಮಧುರ ಮಿಲನಕ್ಕೆ

ಹಾತೊರೆದು, ಅನವರತ

ಮೈನೆರೆತು ಮೈಮರೆತು,

ಹರಿವ ನದಿಯ,

ಕಂಡಾಗಲೆಲ್ಲಾ,

ನನಗೆ ಬಿಡದೆ ನಿನ್ನ

ನೆನಪಾಗುವುದೇಕೆ?

*****


ಕರಾವಳಿಯ ಸಂಗ್ರಾಮದ ಕತೆ!!!

19 ಮೇ 09

ಕರಾವಳಿಯಲ್ಲಿ ಬಿಜೆಪಿ ಮತ್ತೆ ಈಗ ಜಯಭೇರಿ ಬಾರಿಸಿದೆ
ಪೂಜಾರಿ ಕಂಡ ಕನಸುಗಳ ಹೇಗೆ ನುಚ್ಚು ನೂರಾಗಿಸಿದೆ

ಮೊಯ್ಲಿ ಸೋಲುವ ಕುದುರೆ, ನಾನೇ ಗೆದ್ದು ಬರುವೆ ಎಂದಿದ್ದ
ಬಂಡು ಧೈರ್ಯಮಾಡಿ ಮತ್ತೆ ಅದೇಕೋ ಕಣಕ್ಕೆ ಧುಮುಕಿದ್ದ

ಮೊಯ್ಲಿ ಹಲವು ಬಾರಿ ಮಾಡಿದ ತಪ್ಪನ್ನೀ ಬಾರಿ ಮಾಡದಿದ್ದ
ಅದಕ್ಕೆ ಚಿಕ್ಕ ಬಳ್ಳಾಪುರದಲ್ಲಿ ನೋಡಿ ನಿರಾಯಾಸವಾಗಿ ಗೆದ್ದ

ಕ್ಷೇತ್ರ ಮರು ವಿಂಗಡಣೆ ಮಂಗ್ಳೂರಲ್ಲಿ ಗೌಡಂಗಾತಂಕ ತಂದಿತ್ತು
ಉಡುಪಿಯಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಶ್ರಮರಹಿತ ಗೆಲುವಿನ ನಿರೀಕ್ಷೆ ಇತ್ತು

ಜಯಪ್ರಕಾಶ ಹೆಗ್ಡೆಯ ಪರಿಚಯ ಉಡುಪಿ ಜಿಲ್ಲೆಯಲ್ಲಷ್ಟೇ ಜಾಸ್ತಿ
ಚಿಕ್ಕಮಗಳೂರು ಕಡೆಯ ಮತ ಪಾರ್ಟಿಯದು ಹೆಗ್ಡೆಯದಲ್ಲ ಆಸ್ತಿ

ಎಡರಂಗದವರು ಉಡುಪಿಯಲ್ಲಿ ಯಾಕೆ ಸ್ಪರ್ಧೆಗೆ ಇಳಿಯುತ್ತಾರೋ
ಅವರ ಬೇಳೆ ಬೇಯಿಸಲು ನೀರೇ ಸಿಗದು ಎಂದ್ಯಾರು ಹೇಳುತ್ತಾರೋ

ನಳಿನ ಕುಮಾರ ಹೊಸಬ ಅಲ್ಲಿ ಆತನಿಗಲ್ಲ ಅದು ಪಕ್ಷಕ್ಕೆ ಸಿಕ್ಕ ಮತ
ಮುಂದೆ ಗೆಲ್ಲಬೇಕಿದ್ದರೆ ಆತ ಮಾಡಬೇಕಿದೆ ಮಂಗಳೂರಿಗರಿಗೆ ಹಿತ

ಹಿಂದೂಗಳ ಪ್ರತಿನಿಧಿಯಾಗದೇ ಮಂಗಳೂರನ್ನೇ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಬೇಕು
ಅನ್ಯರಿಗೂ ಆತನ ಮೇಲೆ ಭರವಸೆ ಮೂಡುವಂತಾತ ದುಡಿಯಬೇಕು

ಮೊಯ್ಲಿ ದೊರಕಿಸಿಕೊಂಡಾನು ಮಂತ್ರಿಗಿರಿ ಯಾ ತಕ್ಕ ಸ್ಥಾನಮಾನ
ಪೂಜಾರಿಯ ಕೇಳುವವರಿಲ್ಲ ತವರೂರಲ್ಲೇ ಆದಮೇಲೆ ಈ ಅವಮಾನ

ಪೂಜಾರಿ ಮತ್ತು ಜಯಪ್ರಕಾಶ್ ಹೆಗ್ಡೆಗಿನ್ನು ನಿವೃತ್ತಿಯೇ ಒಳ್ಳೆಯದು
ಕೆಡುತ್ತಿರುವ ಆರೋಗ್ಯವ ಕಾಪಾಡಿಕೊಂಡು ಇರುವುದೊಳ್ಳೆಯದು

ಮಾರ್ಗರೇಟಳಿಗಿನ್ನು ಬೆಲೆ ದಿಲ್ಲಿಯಲಿ ಹಿಂದಿನಷ್ಟಿರುವುದಿಲ್ಲ ನೋಡಿ
ಸೋತು ಮರಳುತ್ತಿದ್ದಾಳೆ ಈಗ ಮೊದಲು ಬಾಯ್ತುಂಬಾ ಮಾತಾಡಿ

ಗೆದ್ದ ಅನಂತ ಕುಮಾರ ಹೆಗಡೆ ನಾಲಿಗೆಗೆ ಲಗಾಮು ಹಾಕಬೇಕು
ಬೇಕಾಬಿಟ್ಟಿ ಮಾತನಾಡದೇ ಕ್ಷೇತ್ರದ ಏಳಿಗೆಗಾಗಿ ದುಡಿಯಬೇಕು


ಹನಿ ಹನಿಯಾದರೂ ಒಂದೇ ಕವನ!!!

18 ಮೇ 09

ಜನ ಜಾತ್ರೆಯ ನಡುವೆಯೂ ನನಗೆ
ನನ್ನ ಒಂಟಿತನ ಕಾಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ
ಅಂದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದೆ ನಾನು ನನ್ನ
ಅದೃಷ್ಟದಲ್ಲಿ ಜೊತೆಗಾರರಿಲ್ಲೆಂದು;

ಒಂದು ದಿನ ಆಕಸ್ಮಿಕವಾಗಿ ನಿನ್ನ
ಗೆಳೆತನವಾದಾಗ ಅಂದುಕೊಂಡೆ
ನಾನು ನನ್ನ ಹಸ್ತರೇಖೆಯಲೇ
ಏನೋ ವಿಶೇಷತೆಯಿರಬೇಕೆಂದು!!!

ಇಂದು ಯಾರದೋ ಹರಕೆಯ
ಕೊರತೆ ಇದೆ ನನ್ನೀ ಬಾಳಲಿ
ಅದಕೇನೋ ನೋಡಿ ಹನಿಗಳು
ತುಂಬಿವೆ ನನ್ನೀ ಕಂಗಳಲಿ

ಯಾರೋ ಇದ್ದಾರೆ ನನ್ನಿಂದ
ದೂರ ನನ್ನನ್ನು ಮರೆತು
ಆದರೂ ನನ್ನ ಹೃದಯದಲಿ
ಕೂತಿದ್ದಾರೆ ಇಂದಿಗೂ ಅವಿತು

ಜೀವನ ಎಲ್ಲಾ ಭಾವನೆಗಳನು
ಶಬ್ದಗಳಲಿ ವಿವರಿಸಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ
ಶಬ್ದಗಳಂತೆಯೇ ಮೌನವೂ
ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಶೋಭೆ ಕೊಡುವುದಲ್ಲ

ಆಗಸದಿಂದ ಬಿದ್ದ ಉಲ್ಕೆಯ ಕಂಡು
ನಾನು ಆ ದೇವರಲಿ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿದೆ
ಮುರಿಯದಿರಲಿ ಈ ಸ್ನೇಹ ಸಂಬಂಧ
ಎಂದು ನಾ ಮನಬಿಚ್ಚಿ ಹಾರೈಸಿದೆ.


ನಾನೀಗ ಏಕಾಂಗಿ!!!

14 ಮೇ 09
ಹಲವು ತಿಂಗಳುಗಳ
ನಂತರ ನಾನಾಗಿದ್ದೇನೆ
ಮತ್ತೀಗ  ಏಕಾಂಗಿ
 
ಏಕೆಂದರೆ ಮನೆಯಲ್ಲಿಲ್ಲ
ಈಗ ನನ್ನ ಮಗಳು
ಮತ್ತೆನ್ನ ಅರ್ಧಾಂಗಿ
 
ವರುಷವಾಗಿತ್ತು ನಮ್ಮ
ಮಗಳು ಊರತ್ತ
ಹೋಗದೇ
 
ತಪಸ್ಸಿಗೆ ಕೂತಂತಿತ್ತು
ಆಕೆ ತನ್ನ ಓದಿನಿಂದ
ಕಿಂಚಿತ್ತೂ ಬಿಡುವಿಲ್ಲದೇ
 
ಆಕೆಯಿಂದಾಗಿ ಆಕೆಯ
ತಾಯಿಗೂ ಹೋಗಲು
ಆಗಿರಲಿಲ್ಲ ಊರತ್ತ
 
ಏನೇ ಅವಶ್ಯಕತೆ
ಇದ್ದರೂ ನಾನೇ
ಓಡಬೇಕಿತ್ತು ಅತ್ತ
 
ಹಗಲು ಕಛೇರಿಯಲ್ಲಿ
ಹೇಗಾದರೂ ದಿನ
ಕಳೆದು ಹೋಗುತ್ತದೆ
 
ಮನೆಗೆ ಹೋದರೆ
ಅಲ್ಲಿಯ ಮೌನವೆನ್ನನು
ತಿನ್ನಲು ಬರುತ್ತದೆ
 
ಎಲ್ಲರೂ ಇಲ್ಲಿದ್ದಾಗ
ಹೆಚ್ಚು ಮಾತಾಡದೇ
ಮೌನವಾಗಿರುವಾಸೆ
 
ಯಾರೂ ಇಲ್ಲದಾಗ
ಯಾರಾದರೂ ಕರೆದು
ಮಾತಾಡಿಸಲೆಂಬಾಸೆ
 
ಯಾವುದನ್ನೂ ರೂಢಿ
ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಬಿಟ್ಟರೆ
ಅದು ಬಲು ಕಷ್ಟ
 
ಯಾರ ಹಂಗೂ ಇಲ್ಲದೆ
ಬಾಳುವಭ್ಯಾಸವಾದರೆ
ಈ ಬಾಳಿನಲ್ಲಿಲ್ಲ ನಷ್ಟ
 

ಜಾಣೆ!

28 ಏಪ್ರಿಲ್ 09
ಖೀ,
ಊರ
ಬಾವಿಯಿಂದ
ನೀರ ಸೇದಿ,
ಕೊಡವನೇರಿಸಿ
ಸೊಂಟದ ಮೇಲೆ,
ಬಳುಕುತ್ತಾ
ಬರುತ್ತಿದ್ದ ನೀರೆಯ
ಕಂಡು ಆತ:
“ಆಹಾ ಆ
ಕೊಡದ ಭಾಗ್ಯವೇ,
ನಾನಾದರೂ
ಆ ಕೊಡವಾಗಿದ್ದಿದ್ದರೇ..”
ಎಂದೆನ್ನಲು,
ಆ ಜಾಣೆ:
“ಈ ಕೊಡವ
ನೆಲಕ್ಕಪ್ಪಳಿಸಿ
ದಿನವೂ
ನೀ ಕೊಡುವ
ಕಿರುಕುಳದಿಂದ
ಎಂದೋ
ತಪ್ಪಿಸಿ ಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದೆ”
ಎನ್ನಬೇಕೆ?!