ನಗದೇ ಏನುಮಾಡಲಿ ನಾನು…?

04 ಡಿಸೆ 11

ದೇವರೊಬ್ಬನೇ, ಆತ ಸರ್ವಂತರ್ಯಾಮಿ, ಆತನಿಲ್ಲದ ಜಾಗವಿಲ್ಲ ಎನ್ನುವ ಕನಕದಾಸನ ಕಥೆಯನ್ನು ಹಾಗೂ ಮಾತಾಪಿತರು, ಗುರುಗಳು, ಬಂಧುಗಳು, ಅತಿಥಿಗಳು, ಇವರೇ ನಮ್ಮ ಪಾಲಿನ ದೇವರು ಎಂದು ಸಾರುವ, ಶಾಲಾ ಪಠ್ಯ  ಪುಸ್ತಕಗಳಲ್ಲಿನ ಓದನ್ನು ಮುಗಿಸಿಕೊಂಡು, ಮನೆಗೆ ನಡೆಯುವ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ  ಸಾಲಾಗಿ  ದೇವಾಲಯಗಳು, ಮಸೀದಿಗಳು, ಕ್ರಿಸ್ತ ಮಂದಿರಗಳು ಎದುರಾಗುವಾಗ, ಮಕ್ಕಳ  ಮನದೊಳಗೆ ಅನುಭವವಾಗುವುದು ಬರಿಯ ವಿರೋಧಾಭಾಸ ಹಾಗೂ ವಿಪರ್ಯಾಸಗಳ ಸಂತೆ ಕಂತೆಗಳಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲವೇ?

ರಾಜಕೀಯ ಲಾಭ ನಷ್ಟಗಳಿಂದ ಪ್ರೇರಿತವಾದ ಚರಿತ್ರೆ, ಜೀವನನದಲ್ಲಿ ಎಂದೂ ಉಪಯೋಗಕ್ಕೆ ಬಾರದ ಸೈನ್ ತೀಠ ಹಾಗೂ ಕಾಸ್ ತೀಠ, ಚಿರಾಪುಂಜಿಯಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದ ಮಳೆಯ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರ, ಅಮೇಜಾನ್ ಇಳಿಜಾರಿನಲ್ಲಿ ಬೆಳೆವ ಮರಗಳ ಎಲೆಯ ಗಾತ್ರ, ಸೂಜಿಮೊನೆ ಎಲೆಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ಮರಗಳು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಬೆಳೆಯುವ ಭೌಗೋಳಿಕ ಪ್ರದೇಶ, ಮೊಘಲ್ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದ ಒಬ್ಬೊಬ್ಬ ಅರಸನ ಸಾಂಸಾರಿಕ ಚರಿತ್ರೆಯ  ಅಭ್ಯಾಸ, ಭಾರತ ಸಾತಂತ್ರ್ಯ ಗಳಿಸಿದ್ದೇ ಕಾಶ್ಮೀರಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಸಂಸಾರದ ಸದಸ್ಯರಾದ ನೆಹರೂ ಎಂಬಂಥವರ ತ್ಯಾಗದಿಂದ ಎನ್ನುವ ಕಟ್ಟುಕಥೆಗಳ ಅಧ್ಯಯನ, ಇವುಗಳ ಬಗ್ಗೆಯೇ ನಿದ್ದೆಗೆಟ್ಟು ಸೀಮೆ ಎಣ್ಣೆ ವ್ಯಯಿಸುವ ಬದಲು ಬದುಕು ಕಟ್ಟಿಕೊಡುವ, ಬಾಳುವ ಕಲೆಯನ್ನು ಅರುಹುವ ವಿದ್ಯೆ ನಮಗೆಲ್ಲಾ ದೊರೆತಿದ್ದರೆ, ಬಹುಷ ಮೂಢ ನಂಬಿಕೆಗಳೆಲ್ಲಾ ಎಂದೋ ನಾಶವಾಗುತ್ತಿದ್ದವು.

ಹಿಂದುಳಿದವರ ಉದ್ಧಾರ ಎಂದರೆ ಮುಂದುವರಿದವರನ್ನು ಹಿಂದುಳಿದವರ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಊಟಕ್ಕೆ ಕರೆಯುವುದು ಎಂಬ ಭ್ರಮೆಗೆ ಏನೆನ್ನಲಿ…? ಹಿಂದುಳಿದವರಲ್ಲಿ ಅರಿವು ಮೂಡಿಸಿ, ಅವರನ್ನು ಉದ್ಧಾರಮಾಡಿ ಮುಂದುವರಿದವರ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಸಹಪಂಕ್ತಿ ಭೋಜನಕ್ಕೆ ಮಾನಸಿಕವಾಗಿ ತಯಾರಿಗೊಳಿಸುವವರು ಯಾರಿದ್ದಾರೆ? ದಲಿತರು ದಲಿತರಾಗಿಯೇ ಹಿಂದುಳಿದವರಾಗಿಯೇ ಉಳಿದಷ್ಟು ಕಾಲ, ಈ ದಲಿತ ಹಾಗೂ ಹಿಂದುಳಿದವರ ಉದ್ಧಾರಕ ಸಂಘ ಸಂಸ್ಥೆಗಳು ಜೀವಂತವಾಗಿರುತ್ತವೆ.

ನಮ್ಮ ಮನೆಯ ಬಾವಿಯಿಂದ ಹರಿಜನರು ನೀರು ಸೇದಬಾರದೆಂಬ ಕಟ್ಟಳೆಯನ್ನು ಮುರಿದವರು ನಮ್ಮ ತೀರ್ಥರೂಪರು (ದಿ. ಡಾ. ಯು. ಚಂದ್ರಶೇಖರ್). “ಕುಡಿಯಲು ನೀರು ಸೇದಿ ಕೊಡಿ ಧಣಿ”, ಎಂದ ದಿನಗೂಲಿ ನೌಕರ ನಾದುವಿಗೆ, ” ಇಲ್ಲಿ ಧಣಿ ನಾನೋ ನೀನೋ, ನೀರು ಬೇಕಿದ್ದರೆ ನೀನೇ ಸೇದಿಕೊಂಡು ಕುಡಿ” ಎಂದು ಪರೋಕ್ಷವಾಗಿ ನಮಗೆಲ್ಲಾ ಪಾಠ ಹೇಳಿಕೊಟ್ಟವರು ಅವರು.  ಅಪರಾಹ್ನ ಊಟಕ್ಕೆ ಕೂರುವಾಗ, ಕೆಲಸದಾಳುಗಳೊಂದಿಗೆ ನೆಲದಲ್ಲೇ ಸಹಪಂಕ್ತಿ ಭೋಜನದ ಅಭ್ಯಾಸ ಮಾಡಿಕೊಟ್ಟವರು ಅವರು. ಒಮ್ಮೆ ಅದೇ ನಾದುವಿನ ಮನೆಯ ಮುಂದೆ ಹಾಡಿಯ ಕಡೆಗೆ ಹಾದು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ತನ್ನ ಮನೆಯಂಗಳಕ್ಕೆ ಕರೆದ ಆತನ ಆತಿಥ್ಯದಲ್ಲಿ, ಅಪ್ಪಯ್ಯನವರೊಂದಿಗೆ ಚಹಾ ಸೇವನೆ ಮಾಡಿದವನು ನಾನೂ ಕೂಡ. ಇಂಥ ಬದುಕಿನ ಹಿನ್ನೆಲೆಯ ಅನುಭವದಿಂದಾಗಿ, ಇಂದು ನನ್ನಿಂದ ಎರಡು ಮಾತು ಹೊರಬಂದರೆ, ಆಷಾಢಭೂತಿತನದ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಗಳು ನನ್ನನ್ನು ಅದ್ಯಾವುದೋ ದಲಿತೋದ್ಧಾರದ ಪ್ರದರ್ಶನದ ವೇದಿಕೆಗೆ ಆಹ್ವಾನ ನೀಡುತ್ತವೆ.

ಇದಕ್ಕೆಲ್ಲಾ ಬರೀ ನಗದೇ ಏನು ಮಾಡಲಿ. … 🙂

ಮಡೆಸ್ನಾನವನ್ನು ವಿರೋಧಿಸುವವರು, ಮದ್ಯಪಾನವನ್ನೂ ವಿರೋಧಿಸಲಿ. ದಲಿತ ಶೋಷಣೆಯ ವಿರೋಧಿಸುವವರು, ನೀತಿಗೆಟ್ಟ ಜನನಾಯಕರನ್ನೂ ವಿರೋಧಿಸಲಿ. ದುರ್ಬಲರ ಪರವಾಗಿ ಮಾತಾಡುವವರು, ಭ್ರಷ್ಟ ರಾಜಕಾರಣಿಗಳನ್ನು ವಿರೋಧಿಸಲಿ. ಹಿಂದುಳಿದವರಿಗಾಗಿ ಮಿಡಿಯುವವರು, ರಾಜ್ಯದ ಲೂಟಿಕೋರರನ್ನು ವಿರೋಧಿಸಲಿ. ಮೂಢನಂಬಿಕೆಗಳನ್ನು ವಿರೋಧಿಸುವವರು, ಭಕ್ತಿಯ ಪ್ರದರ್ಶನವನ್ನೂ ವಿರೋಧಿಸಲಿ. ಪುರೋಹಿತರನ್ನು ವಿರೋಧಿಸುವವರು, ಮಠ ದೇವಸ್ಥಾನಗಳನ್ನೇ ವಿರೋಧಿಸಲಿ

ಇದನ್ನೆಲ್ಲಾ ಏಕನ್ನುತ್ತೇನೆ ಅಂದರೆ,

ಭಕ್ತ ಮತ್ತು ದೇವರ ನಡುವಣ ಮಧ್ಯವರ್ತಿಗಳನ್ನೇ ವಿರೋಧಿಸುವವನು ನಾನು. ಮಠ ಮಂದಿರ ದೇವಸ್ಥಾನಗಳತ್ತ ಎಂದೂ ತಲೆಹಾಕದವನು ನಾನು. ನಾನು ಆಸ್ತಿಕ ಎನ್ನುವುದಕ್ಕೇ ನನ್ನ ಉಸಿರೇ ಸಾಕ್ಷಿ ಎನ್ನುವವನು ನಾನು. ದೇವರಿಗೆ ಲಂಚದ ಆಮಿಷವೊಡ್ಡಿ ಬೇಡಿಕೆ ಸಲ್ಲಿಸದವನು ನಾನು. ಭಕುತಿಯ ಪ್ರದರ್ಶನವನ್ನು ಸದಾ ವಿರೋಧಿಸುವವನು ನಾನು. ಮೂಢನಂಬಿಕೆಗಳನ್ನು ಸಾರಾ ಸಗಟಾಗಿ ತಿರಸ್ಕರಿಸಬೇಕೆನ್ನುವವನು ನಾನು.  ಮೂಢ ನಂಬಿಕೆಗಳ ತಿರಸ್ಕಾರಕ್ಕೆ ಆಯ್ಕೆ ಬೇಡ ವೆನ್ನುವವನು. ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಅನುಕೂಲ ಶಾಸ್ತ್ರದ ಬಳಕೆಯನ್ನು ವಿರೋಧಿಸುವವನು ನಾನು. ನಮ್ಮ ಮೂಢ ನಂಬಿಕೆಯಾದರೆ ಅದು  ಸರಿ, ಅನ್ಯರದ್ದು ಮಾತ್ರ ತಪ್ಪು ಮೂಢನಂಬಿಕೆ ಎನ್ನುವುದರ ವಿರೋಧಿ ನಾನು.

ನನ್ನೀ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಮೂರ್ಖತನದ್ದು ಎಂದೆನ್ನಬೇಕೋ ಅಥವಾ ಬುದ್ಧಿವಂತಿಕೆಯದ್ದು ಎಂದೆನ್ನಬೇಕೋ ಎನ್ನುವುದನ್ನು ತಮ್ಮ ನಿರ್ಧಾರಕ್ಕೇ ಬಿಟ್ಟು  ಬಿಡುವವನು ನಾನು!


ಜೊತೆಗೆ ನೀನಿದ್ದರೆ ಮುಪ್ಪು ಬರದೆನಗೆ ನೋಡ!

19 ಜುಲೈ 11

ಐವತ್ತಕ್ಕೆ ತಲುಪಿದೆ ನನ್ನಯ ಜನ್ಮದಿನಗಳ ಲೆಕ್ಕ ಬಂದು
ಜೀವನದ ಸ್ವರ್ಣ ವರುಷ ಆರಂಭವಾದ ಶುಭದಿನವಿಂದು

ಅರ್ಧಕ್ಕಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚು ಮುಗಿದಿರಬಹುದೇನೋ ಆಯಸ್ಸು
ಆದರಿನ್ನೂ ಕುಂದಿಲ್ಲ ನನ್ನ ಈ ಮನದೊಳಗಿನ ಹುಮ್ಮಸ್ಸು

ಕಲೆ ಹಾಕಿ, ಕಲಿಯುವುದರಲ್ಲಿ ಕಳೆದವು ನನ್ನೆಲ್ಲಾ ದಿನಗಳು
ಹಂಚಿಕೊಂಬುದರಲ್ಲಿ ಕಳೆಯಲಿ ಇನ್ನು ಮುಂದಿನ ದಿನಗಳು

ಕಳೆದ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ನಾನು ಸಾಧಿಸಿದ್ದೇನೂ ಇಲ್ಲ ಬಹಳಷ್ಟು
ಸಾಧಿಸಲು ಇರಬೇಕು ನನ್ನ ಬಾಳಿನಲಿ ದಿನಗಳು ಇನ್ನಷ್ಟು

ಉಸಿರ ನಿಲ್ಲಿಸ ಬೇಡ, ದೇವ, ನನ್ನ ಆಯುಷ್ಯ ತೀರಿಸಬೇಡ
ನನ್ನ ಜೊತೆಗೆ ಸದಾ ನೀನಿದ್ದರೆ ಮುಪ್ಪು ಬರದೆನಗೆ ನೋಡ!

**********************************
ನನ್ನ ಐವತ್ತನೇ ಜನ್ಮದಿನದಂದಿನ (೧೬ ಜುಲಾಯಿ) ಮನದ ಮಾತುಗಳಿವು.


ದೇವರ ಹುಂಡಿಗಳನೆಲ್ಲಾ ಬಡವರಲಿ ಹಂಚಿಬಿಡಿ…!

04 ಜನ 11

 

 

ದೇವರುಗಳಿಗೆ ಭಕ್ತ ಜನರು ಸಲ್ಲಿಸುವ ಪೂಜೆ ಪುನಸ್ಕಾರಗಳಿಗೆ,
ಪೂಜಾರಿಗಳೇ ದರ ನಿಗದಿಮಾಡಿ ಕಿತ್ತುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿಹರಲ್ಲಾ ಇಲ್ಲಿ;

ತಮ್ಮ ಪ್ರಿಯ ದೇವರುಗಳು ಇನ್ನೂ ಬಹು ಪ್ರಿಯರಾಗುತಿಹರೆಂಬ,
ಮೂಢನಂಬಿಕೆಯಲ್ಲಿಯೇ ಭಕ್ತ ಜನರು ಇನ್ನೂ ಇದ್ದಿಹರಲ್ಲಾ ಇಲ್ಲಿ;

ಮಧ್ಯವರ್ತಿಗಳ ಜೋಳಿಗೆಗಳ ನಾನು ತುಂಬಿಸಿದರೆ ಆ ದೇವರು,
ಒಲಿಯುವರು ಎಂಬ ಭ್ರಮೆ ನನ್ನಲ್ಲಿ ಎಳ್ಳಷ್ಟೂ ಇಲ್ಲವೇ ಇಲ್ಲ ನಿಜದಿ;

ನನ್ನ ನಡೆ ನುಡಿಯ ಸ್ವತಃ ತಾನೇ ಅರಿಯರಾದೊಡೆ ಆ ದೇವರು,
ನನ್ನನ್ನು ಕಾಪಾಡುತಿಹರೆಂಬ ನಂಬಿಕೆ ಹೇಗಿರಬಹುದು ಈ ಮನದಿ;

ನಮ್ಮ ಈ ನಾಡಿನ ಸಾವಿರಾರು ದೇವಾಲಯಗಳ ಹುಂಡಿಗಳಲಿ,
ಅದೆಷ್ಟೋ ಸಂಪತ್ತು ಕೊಳೆತುಬಿದ್ದಿಹುದಲ್ಲಾ ಈ ಪರಿ ವ್ಯರ್ಥವಾಗಿ;

ಆ ಹುಂಡಿಗಳ ಬಗೆದು, ಬಡವರ ಗುಂಡಿಗೆಗಳಿಗೆ ತಂಪನ್ನೀಯುವ,
ಕಾರ್ಯ ನಡೆಸಿದರೆ ಯಾರೂ ಉಳಿಯರೀ ನಾಡಿನಲಿ ಬಡವರಾಗಿ!
***************************


ಕಾಲಗರ್ಭದಲಿ ಮರೆಯಾಗುತಿಹುದು ಮತ್ತೊಂದು ವರುಷ!

21 ಡಿಸೆ 10

ಕಾಲಗರ್ಭದಲಿ ಮರೆಯಾಗುತಿಹುದು ಈಗ ಮತ್ತೊಂದು ವರುಷ,
ನೋವು ಇದ್ದಿದ್ದರೂ, ತಂದಿತ್ತು ನಮ್ಮ ಬಾಳಲ್ಲಿ ಬಹಳಷ್ಟು ಹರುಷ;

ಆರ್ಥಿಕ ಹಿಂಜರಿತ ಹೋಗಿ, ತೂಗತೊಡಗಿತು ಸಂತಸದ ತೊಟ್ಟಿಲು,
ವೈದ್ಯೆಯಾಗುತ್ತಿರುವ ಮಗಳು ಏರಿಹಳು ಈಗ ಎರಡನೇ ಮೆಟ್ಟಿಲು;

ಅಲ್ಲಿ ಅಮ್ಮನವರ ಆರೋಗ್ಯ ಏರುಪೇರಿಲ್ಲದೇ ಒಂದೇ ಸಮನಾಗಿದೆ,
ಸದ್ಯಕ್ಕೆ ಮನೆಯಲ್ಲಿ, ಆರೋಗ್ಯ ನೆಮ್ಮದಿ ಮನೆ ಮಾಡಿರುವಂತೆ ಇದೆ;

ನ್ಯಾಯವಾದಿ ತಮ್ಮ, ನೋಟರಿಯಾಗಿ ಮೂಡಿಸಿದ ಈ ಮನದಿ ಹೆಮ್ಮೆ,
ಮಗನಿಲ್ಲದೆನಗೆ ಮಗನಲ್ಲವೇ ಆತ, ಎಂಬ ಭಾವನೆ ನನ್ನಲ್ಲಿ ಒಮ್ಮೊಮ್ಮೆ;

ಹೊಸ ಸಂಬಂಧ ಸೇರಿಕೊಂಡಿಲ್ಲ, ಕಳಚಿಕೊಂಡವು ಒಂದೆರಡು ಸದ್ಯ,
ಸ್ನೇಹಿತರ ಸಂಖ್ಯೆ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ, ಅದರಲ್ಲಿ ಆಪ್ತರಾದರು ಹಲವರು ಈ ಮಧ್ಯ;

ಸಮಾಜ ಲಗಾಮಿಲ್ಲದೇ, ದಿನದಿಂದ ದಿನಕ್ಕೆ ಹದಗೆಡುತ್ತಲೇ ಸಾಗುತ್ತಿದೆ,
ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರ ಎನ್ನುವುದೇ ರಾಜಕೀಯಕ್ಕೆ ಪರ್ಯಾಯ ಪದವಾಗಿಬಿಟ್ಟಿದೆ;

ವರುಷದ ಬಹುಪಾಲು ನಮ್ಮ ನಾಡು, ಕಳೆಯಿತು ಅರಾಜಕತೆಯಲ್ಲಿಯೇ,
ಭ್ರಷ್ಟ ರಾಜಕಾರಣಿಗಳಲ್ಲೀಗ, ದುಸ್ತರವಾಗಿದೆ ನಿಷ್ಠಾವಂತರ ಆಯ್ಕೆಯೇ;

ಕಾಂಗ್ರೇಸಿನ ಅವಿವಾಹಿತ ಗೂಳಿ, ದೇಶದುದ್ದಕ್ಕೂ ಧೂಳೆಬ್ಬಿಸಿ ಸೋತಿತು,
ದೇಶೀಯರ ದೂಷಿಸಿ, ತಾನೊಬ್ಬ ವಿದೇಶಿ ಎಂಬುದ ಸಾಬೀತು ಪಡಿಸಿತು;

ದಿಲ್ಲಿಯಲಿ ಆಟ ಆಡಿಸಲು ನಿಂತವರೂ, ಕೋಟಿ ಕೋಟಿ ಕೊಳ್ಳೆ ಹೊಡೆದರು,
ಚೀನಾದಲಿ ಚಿನ್ನದ ಬೇಟೆಯಾಡಿ ಮರಳಿದರು, ಕನ್ನಡನಾಡಿನ ಕುವರಿಯರು;

ಎಲ್ಲರದೂ ಮುಖವಾಡ, ಹೇಳುವುದೊಂದಾದರೆ ಮಾಡುವುದು ಮತ್ತೊಂದು,
ಮಾಧ್ಯಮದವರು ಗುದ್ದಿದರು ಜನರನ್ನು, ದಿನವೂ ನೀಡಿ ಸುದ್ದಿ ಹೊಸತೊಂದು;

ಸತ್ಯಾಸತ್ಯತೆಯ ಬಗ್ಗೆ ತಲೆಕೆಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು, ಅವಕಾಶವೇ ಇಲ್ಲವಾಗಿದೆ ಇಲ್ಲಿ,
ಒಂದರ ಹಿಂದೆ ಇನ್ನೊಂದು ಸುದ್ದಿ, ಸ್ಫೋಟಗೊಳ್ಳುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತದೀ ನಾಡಲ್ಲಿ;

ನಿತ್ಯಾನಂದ ಸ್ವಾಮಿಯ ಕಾಮಕಾಂಡದ ಮೇಲಿಂದ ಸರಿಯಿತು ಪರದೆ ಮೆಲ್ಲಗೆ,
ಪತ್ನಿ-ಮಿತ್ರನ ಅಕ್ರಮ ಸಂಬಂಧ, ಹಾದಿಯಾಯ್ತು ಅತ್ತ ಕೋಟಿಗಟ್ಟಲೆ ಸುಲಿಗೆಗೆ;

ಕನ್ನಡ ಪತ್ರಿಕೋದ್ಯಮದಲ್ಲಿ, ಸುಂಟರಗಾಳಿಯೇ ಬೀಸಿದಂತಾಯ್ತು ಒಮ್ಮೆಗೇ,
ಓದುಗರಿಗೂ ಬೇಸರವಾಯ್ತು,  ಭಟ್ಟರ ತಂಡ ವಿಕದಿಂದ ತೆರಳಿದಾಗ ಹೊರಗೆ;

ಸುಳ್ಳು ಅಪವಾದಕ್ಕೆ ಗುರಿಯಾದ, ಬೆತ್ತಲೆ ಜಗತ್ತಿನ ಸಿಂಹ ನೋಡ ನೋಡುತ್ತಲೇ,
ನೀತಿಯ ಪಾಠ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ರವಿಯ ಕಾಮ ಕಥೆ ಬಯಲಾಗಿ, ಆತನಾದ ಬೆತ್ತಲೆ;

ಹೊಸ ವರುಷ, ಹೊಸ ಹರುಷ ತರಲಿ, ನಮ್ಮೆಲ್ಲರ ಬಾಳಿನಲ್ಲೆಂಬುದೇ ಆಶಯ,
ಭ್ರಷ್ಟರ ದುಷ್ಟರ ಅರಾಜಕತೆ ಮುಗಿದು, ಜನ ಕಾಣುವಂತಾಗಲಿ ನೆಮ್ಮದಿಯ!

*************************************


ಎಲ್ಲವೂ ರೂಢಿಯಾಗುತ್ತಿದೆ…!

14 ಡಿಸೆ 10

ಎಲ್ಲವೂ ರೂಢಿಯಾಗುತ್ತದೆ
ಇಂದಿನ ತನಕ ಏನೂ ಅಲ್ಲದ್ದು ನಾಳೆ ಜೀವಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತದೆ
ಇಂದಿನ ತನಕ ಜೀವವೇ ಆಗಿದ್ದದ್ದು ನಾಳೆ ಬರಿಯ ನೆನಪಾಗಿ ಉಳಿದು ಬಿಡುತ್ತದೆ

ಎಲ್ಲವೂ ರೂಢಿಯಾಗುತ್ತಿದೆ
ಜೊತೆಜೊತೆಗೆ ನಡೆದಿದ್ದ ಹಾದಿಯಲ್ಲೀಗ ಒಂಟಿಯಾಗಿ ಸಾಗಬೇಕಿದೆ
ದಿನವೆಲ್ಲಾ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದ ನಾವೀಗ ಮೌನಕ್ಕೆ ಶರಣಾಗಿ ಸುಮ್ಮನಿರಬೇಕಾಗಿದೆ

ಎಲ್ಲವೂ ರೂಢಿಯಾಗುತ್ತಿದೆ
ಬಿಟ್ಟು ಬದುಕುವುದೇ ಕಷ್ಟ ಎಂದೆಣಿಸಿದ್ದ ನಾವೂ ದೂರವಾಗಿರಬೇಕಾಗಿದೆ
ನೆನಪುಗಳು ನೋವಾಗಿ ಕಾಡುತ್ತಿದ್ದರೂ, ಆ ನೋವಿನೊಂದಿಗೇ ಬಾಳಬೇಕಾಗಿದೆ

ಎಲ್ಲವೂ ರೂಢಿಯಾಗುತ್ತಿದೆ
ಹೃದಯವನ್ನು ಕಲ್ಲಾಗಿಸಿ ಬಾಳುವುದೂ ನಮಗೀಗ ರೂಢಿಯಾಗುತ್ತಿದೆ
ಸಂಬಂಧಗಳ ಮೇಲಿನ ನಂಬಿಕೆಯ ತೊರೆದು ಬಾಳುವುದೂ ನಮಗೀಗ ರೂಢಿಯಾಗುತ್ತಿದೆ

ಎಲ್ಲವೂ ರೂಢಿಯಾಗುತ್ತಿದೆ
ಬದಲಾವಣೆಯೇ ಜಗದ ನಿಯಮ ಎಂಬ ಮಾತೆಮಗೆ ರೂಢಿಯಾಗುತ್ತಿದೆ
ಹೊಸ ಹೊಸತರ ನಡುವೆ ಹಳೆಯದನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುವುದೂ ನಮಗೀಗ ರೂಢಿಯಾಗುತ್ತಿದೆ

ಎಲ್ಲವೂ ರೂಢಿಯಾಗುತ್ತಿದೆ
ಏನೂ ಇಲ್ಲದ ಬಾಳಿನಲಿ ಬಂದ ನೀನೇ ನನ್ನ ಜೀವನವಾಗಿದ್ದಿದೆ
ಜೊತೆ ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಒಬ್ಬರೊಳಗೊಬ್ಬರು ಇರುವೆವೆಂಬ ಭ್ರಮೆಯೊಂದಿಗೀ ಜೀವನ ಸಾಗುತ್ತಿದೆ
**************


ತನು ಚಂದನವು, ಚಂಚಲ ಮನವು…!

30 ನವೆಂ 10

ಇನ್ನೊಂದು ಬಹುಪ್ರಸಿದ್ಧ ಹಿಂದೀ ಚಲನಚಿತ್ರಗೀತೆಯ ಭಾವಾನುವಾದದ ಪ್ರಯತ್ನ ಇಲ್ಲಿದೆ:

ಚಿತ್ರ: ಸರಸ್ವತೀ ಚಂದ್ರ
ಗಾಯಕರು: ಮುಕೇಶ್

ತನು ಚಂದನವು, ಚಂಚಲ ಮನವು
ಬಲುಮೋಹಕ ನಿನ್ನೀ ಮುಗುಳ್ನಗು
ದೋಷಿ ನಾನೆಂದು ಹಳಿಯದಿರಿ
ನಾನಾದರೆ ಹುಚ್ಚ, ಪ್ರೀತಿಯಲಿ

ನಿನ್ನ ಹುಬ್ಬು ಕಾಮನಬಿಲ್ಲಂತೆ
ರೆಪ್ಪೆಗಳಂಚಿನಲಿ ಕಾಡಿಗೆಯಂತೆ
ಹಣೆಯ ಕುಂಕುಮ ಸವಿತಾರೂಪ
ನಿನ್ನ ತುಟಿಗಳಲಿ ಈ ಬಿಸಿ ತಾಪ
ನಿನ್ನ ನೆರಳು ಸೋಕಿದರೆ ಸಾಕು 
ಬರಡಾಗಿಹ ಹೃದಯ ಅರಳುವುದು

||ತನು ಚಂದನವು ಚಂಚಲ ಮನವು||

ತನು ಸುಂದರ ಮನವೂ ಸುಂದರ
ನೀನೇ ಸೌಂದರ್ಯದ ಮೂರುತಿಯು
ಇನ್ನಾರಿಗೂ ನೀನು ಬೇಡಾದರೂ
ನನಗಿದೆ ನಿನ್ನಯ ಬಲು ಹಂಬಲವು
ಈ ಮೊದಲೇ ಪರಿ ಪರಿ ನೊಂದಿಹುದು
ನೀನೂ ನೋಯಿಸದಿರೀ  ಮನವನ್ನು

||ತನು ಚಂದನವು ಚಂಚಲ ಮನವು||
*****************

 

ಮೂಲ ಹಿಂದೀ ಸಾಹಿತ್ಯ:

Chandan Saa Badan Chanchal Chitawan
dheere Se Teraa Ye Musakaanaa
muze Dosh Naa Denaa Jagawaalon
ho Jaaoo Agar Main Deewaanaa

ye Kaam Kamaan Bhawe Teree
palako Ke Kinaare Kajaraare
maathepar Sindooree Suraj
hothhon Pe Dahakate Angaare
saayaa Bhee Jo Teraa Pad Jaaye
aabaad Ho Dil Kaa Wiraanaa

tan Bhee Sundar, Man Bhee Sundar
too Sundarataa Kee Murat Hai
kisee Aaur Ko Shaayad Kam Hogee
muze Teree Bahot Jarurat Hai
pahale Bhee Bahot Dil Tarasaa Hai
too Aaur Naa Dil Ko Tarasaanaa


ನಮಗಿಷ್ಟು ಶಕ್ತಿಯ ನೀಡು ಓ ಧಾತಾ…!

10 ನವೆಂ 10

ನಮಗಿಷ್ಟು ಶಕ್ತಿಯ ನೀಡು ಓ ಧಾತಾ, ಈ ಮನದ ವಿಶ್ವಾಸ ಕ್ಷೀಣಿಸದೇ ಇರುವಂತೆ…
ನಾವು ಸದಾ ಸನ್ಮಾರ್ಗದಲ್ಲೇ ಸಾಗುವಂತೆ, ತಪ್ಪಿಯೂ ನಮ್ಮಿಂದಾವಾ ತಪ್ಪೂ ಆಗದಂತೆ…

ಅಪರಾಧಗಳಿಂದ ಆವರಿಸಿಕೊಂಡು ಅಸಹಾಯಕನಾಗಿರುವ ಮನುಜನಿಗೆ ಉಸಿಗಟ್ಟಿಸುವಂತಿದೆ
ಹೆಚ್ಚುತಲೇ ಇರುವ ಪಾಪದ ಭಾರವನ್ನು ಹೊತ್ತ ಈ ಭೂಮಿ ಅದು ಹೇಗೋ ಇನ್ನೂ ಉಳಿದಿದೆ
ಆ ಎಲ್ಲಾ ಭಾರವನ್ನೂ ನೀನೇ ಹೊತ್ತು, ನಿನ್ನ ಸೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ಈಗ ನೀನೇ ಕಾಪಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಿದೆ
ನಾವು ಸದಾ ಸನ್ಮಾರ್ಗದಲ್ಲೇ ಸಾಗುವಂತೆ, ತಪ್ಪಿಯೂ ನಮ್ಮಿಂದಾವಾ ತಪ್ಪೂ ಆಗದಂತೆ…

ನಮಗಿಷ್ಟು ಶಕ್ತಿಯ ನೀಡು ಓ ಧಾತಾ, ಈ ಮನದ ವಿಶ್ವಾಸ ಕ್ಷೀಣಿಸದೇ ಇರುವಂತೆ…

ಅಂಧಕಾರದಲ್ಲಿರುವ ನಮಗೆ ಬೆಳಕ ನೀಡು ದೇವಾ, ವೈರತ್ವದಲಿ ನಮ್ಮನ್ನೇ ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳದಂತೆ
ನಮ್ಮ ಅಪರಾಧಗಳಿಗೆ ಶಿಕ್ಷೆ ಅನುಭವಿಸಲೂ ಸಿದ್ಧ, ಸಾವೇ ನಿರ್ಧರಿತವಾದರೂ ಸಂತೋಷವಂತೆ
ಕಳೆದ ನಿನ್ನೆಗಳು ಮತ್ತೆ ಮರುಕಳಿಸದಿರಲಿ, ಬರುವ ಎಲ್ಲಾ ನಾಳೆಗಳು ನಿನ್ನೆಗಳಂತಿಲ್ಲದಿರಲಂತೆ
ನಾವು ಸದಾ ಸನ್ಮಾರ್ಗದಲ್ಲೇ ಸಾಗುವಂತೆ, ತಪ್ಪಿಯೂ ನಮ್ಮಿಂದಾವಾ ತಪ್ಪೂ ಆಗದಂತೆ…

ನಮಗಿಷ್ಟು ಶಕ್ತಿಯ ನೀಡು ಓ ಧಾತಾ, ಈ ಮನದ ವಿಶ್ವಾಸ ಕ್ಷೀಣಿಸದೇ ಇರುವಂತೆ…

ಜ್ಞಾನದ ಬೆಳಕನ್ನು ನೀಡು ನೀನು ನಮಗೆ, ಅಜ್ಞಾನದ ಕತ್ತಲ ದೂರ ಸರಿಸುವಂತೆ
ನಮಗೆ ಒಂದೊಳ್ಳೆಯ ಜೀವನವ ನೀಡು, ಕೆಟ್ಟದ್ದಲ್ಲೆದ್ದರಿಂದ ಬಚಾವಾಗಿ ಇರುವಂತೆ
ಮನಗಳಲ್ಲಿ ಹಗೆಯ ಭಾವ ಮೂಡದಂತೆ, ಯಾರಿಗಾರ ಮೇಲೂ ವೈರತ್ವವಿರದಂತೆ,
ನಾವು ಸದಾ ಸನ್ಮಾರ್ಗದಲ್ಲೇ ಸಾಗುವಂತೆ, ತಪ್ಪಿಯೂ ನಮ್ಮಿಂದಾವಾ ತಪ್ಪೂ ಆಗದಂತೆ…

ನಮಗಿಷ್ಟು ಶಕ್ತಿಯ ನೀಡು ಓ ಧಾತಾ, ಈ ಮನದ ವಿಶ್ವಾಸ ಕ್ಷೀಣಿಸದೇ ಇರುವಂತೆ…

ನಮಗೇನು ದೊರೆತಿದೆ ಎಂದು ಯೋಚಿಸದೇ, ನಾವೇನನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿದ್ದೇವೆ ಎಂದು ಯೋಚಿಸುವಂತೆ
ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಸಂತಸದ ಸುಮಗಳನು ಹಂಚುತ್ತಾ, ಎಲ್ಲರ ಜೀವನವನ್ನೂ ಮಧುವನವನ್ನಾಗಿಸುವಂತೆ
ನಿನ್ನ ಕರುಣಾರಸವನ್ನು ನೀ ಹರಿಯಬಿಡು, ಪ್ರತೀ ಮನದ ಮೂಲೆ ಮೂಲೆಯೂ ಪಾವನವಾಗುವಂತೆ
ನಾವು ಸದಾ ಸನ್ಮಾರ್ಗದಲ್ಲೇ ಸಾಗುವಂತೆ,  ತಪ್ಪಿಯೂ ನಮ್ಮಿಂದಾವಾ ತಪ್ಪೂ ಆಗದಂತೆ…

ನಮಗಿಷ್ಟು ಶಕ್ತಿಯ ನೀಡು ಓ ಧಾತಾ, ಈ ಮನದ ವಿಶ್ವಾಸ ಕ್ಷೀಣಿಸದೇ ಇರುವಂತೆ…

*****


ಸದ್ದು ಗದ್ದಲ ಬೇಡ ಬರೀ ದೀಪಗಳ ಬೆಳಕಿರಲಿ!

04 ನವೆಂ 10

 

ಸದ್ದು ಗದ್ದಲ ಬೇಡ ಬರೀ ದೀಪಗಳ ಬೆಳಕಿರಲಿ
ಮಾತು ಮಾತಿನಲೂ ಪ್ರೀತಿಯಾ ಸೆಲೆಯಿರಲಿ
 
ಪಟಾಕಿ ಸುಡುಮದ್ದುಗಳಿಗೆ ಬೇಡ ಬೇಡಾ ಅನ್ನಿ
ವಾಯು-ಶಬ್ದ ಮಾಲಿನ್ಯಕ್ಕೆಮ್ಮ ಅಸಹಕಾರ ಅನ್ನಿ
 
ಅಲ್ಲಿ ಕಾರ್ಖಾನೆಗಳಲ್ಲಿ ಬಾಲಕಾರ್ಮಿಕರ ಗೋಳು
ಇಲ್ಲಿ ಸದ್ದುಗದ್ದಲದಿಂದೀ ಕಿವಿಗಳಾಗುತ್ತವೆ ಹಾಳು
 
ಇದರಲ್ಲಿ ಗುಣಾತ್ಮಕ ವಿಷಯಗಳೇ ಇಲ್ಲವಿದು ಸತ್ಯ
ಅವುಗಳಿಂದ ಆಗುವ ನಷ್ಟಗಳ ಮಾತು ಅಲ್ಲ ಮಿಥ್ಯ
 
ನಮ್ಮ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ದೀಪಾವಳಿಗೆ ಬರೀ ದೀಪಗಳೇ
ಪಟಾಕಿ ಬೇಡ ಅನ್ನಲು ಬೆಂಬಲಿಸುವಳೆಮ್ಮ ಮಗಳೇ
 
ಒಂದು ದೀಪದಿಂದ ಇನ್ನೊಂದು ದೀಪವನು ಹಚ್ಚಿದರೆ
ನೋಡಿ ಬೆಳಕಿನಿಂದ ಹೇಗೆ ಝಗಮಗಿಸುವುದು ಈ ಧರೆ
 
ಒಂದು ಹೃದಯದಿಂದ ಇನ್ನೊಂದು ಹೃದಯಕ್ಕೆ ಪ್ರೀತಿ
ಹರಿಯುತ್ತಿದ್ದರೆ ಜಗದಲ್ಲೆಲ್ಲೂ ಸ್ಥಾಪನೆಯಾದೀತು ಶಾಂತಿ!
****


ಹೆಬ್ರಿ ಸಮೀಪದ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ನಕ್ಸಲ್ ಹೆಣ್ಣಿನ ಆತ್ಮಹತ್ಯೆ!

03 ನವೆಂ 10

ಹೆಬ್ರಿಯಿಂದ  ಕಬ್ಬಿನಾಲೆಗೆ ಹೋಗುವ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ, ರಸ್ತೆಯಿಂದ ಅನತಿ ದೂರದಲ್ಲಿ, ಕಾಡಿನ ಮಧ್ಯೆ  ಇದ್ದ,  ಆ ದೊಡ್ಡ ಮರದ  ಗೆಲ್ಲಿನಿಂದ  ನೇತಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಹೆಣ್ಣಿನ ಶವವನ್ನು ಕೆಳಗಿಳಿಸಿ ಪಂಚನಾಮೆ ನಡೆಸಲಾಯಿತು. ಶವವಾಗಿ ಮಲಗಿದ್ದ ಆ ಹೆಣ್ಣಿನ ಪರಿಚಯ ಅಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಇದ್ದಂತಿತ್ತು. ಆಕೆ ಕಬ್ಬಿನಾಲೆಯ ಬಡ ರೈತ ವಾಸು ನಾಯ್ಕ ಮತ್ತು ಗಿರಿಜ ದಂಪತಿಗಳ ಹಿರಿಯ ಮಗಳಾದ ಜಯಂತಿ ಎಂದೂ, ಅಲ್ಲದೇ, ಹೆಬ್ರಿ ಕಾಲೇಜಿನ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿನಿಯಾಗಿದ್ದ ಆಕೆ, ಈಗ್ಗೆ ಏಳೆಂಟು ತಿಂಗಳಿಂದ ಕಾಣೆಯಾಗಿದ್ದಳೆಂದೂ, ಅಲ್ಲಿ ನೆರೆದಿದ್ದ ಜನರು ಗುಸು ಗುಸು ಮಾತಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದರು. ಮರಣೋತ್ತರ ಪರೀಕ್ಷೆಗೆ  ಶವವನ್ನು ಮಣಿಪಾಲದ ಕಸ್ತೂರ್ ಬಾ ಆಸ್ಪತ್ರೆಗೆ ಸಾಗಿಸಲಾಯಿತು. ಆ ಶವವನ್ನು  ಕೆಳಗಿಳಿಸುವಾಗ, ಶವದ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಭದ್ರವಾಗಿದ್ದ ಆ ಮರಣ ಪತ್ರ  ಪೋಲೀಸ್ ಅಧಿಕಾರಿಗೆ ದೊರೆತಿತ್ತು. ಹೆಬ್ರಿ ಠಾಣೆಗೆ ಮರಳಿದ  ಪೋಲೀಸ್  ಅಧಿಕಾರಿ ಆ ಪತ್ರವನ್ನು ಬಿಡಿಸಿದಾಗ ಕಂಡಿದ್ದು,   ಮುದ್ದಾದ ಅಕ್ಷರಗಳಿಂದ ಬರೆದಿರುವ, ಬರೋಬರಿ ಎರಡೂವರೆ ಪುಟಗಳ, ಸುದೀರ್ಘ ಪತ್ರ.

“ನಾನು ಬಹಳಷ್ಟು ಆಲೋಚಿಸದ ನಂತರವೇ ಈ ನಿರ್ಧಾರಕ್ಕೆ ಬಂದಿರುತ್ತೇನೆ. ನನಗೆ ಆತ್ಮಹತ್ಯೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದನ್ನು ಬಿಟ್ಟರೆ ಬೇರಾವ ಉಪಾಯಗಳೇ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿಲ್ಲ. ಅಲ್ಲದೇ  ಬೇರೆ ಉಪಾಯ ಇದೆಯೆಂದೂ ನನಗೆ ಈಗ ಅನಿಸುತ್ತಿಲ್ಲ ಕಣೋ. ನಿನಗೇನು ಗೊತ್ತು, ನಿನಗೆ ಹೇಗೆ ಗೊತ್ತಾಗಬೇಕು ಮಹರಾಯ. ನನ್ನ ಕಷ್ಟ  ನನಗೊಬ್ಬಳಿಗೆ ಗೊತ್ತು. ಯಾರಲ್ಲಿ ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳಲಿ ನಾನು? ಈಗ ಹಿಂದಿನ ಎಲ್ಲಾ ಘಟನೆಗಳೂ ನೆನಪಾಗುತ್ತಿದೆ ನನಗೆ.

ಹೆಬ್ರಿ ಪದವಿ ಪೂರ್ವ ಕಾಲೇಜಿಗೆ ಸೇರಿದ ಮೊದಲ ದಿನವೇ, ಚಿಗುರು ಮೀಸೆಯ ಹಿಂದಿನ ನಿನ್ನ ಆ ಮೋಹಕ ನಗೆ, ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಅದ್ಯಾವ ಮೋಡಿ ಮಾಡಿತ್ತೋ ಆ ದೇವರೇ ಬಲ್ಲ. ದಿನ ಕಳೆದಂತೆ ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ಆರಾಧಿಸಲೇ ಶುರು ಮಾಡಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದೆ. ಒಂದು ದಿನವೂ ನಿನ್ನನ್ನು ನೋಡದೇ ಇದ್ದಿರಲು ಆಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ನಾನು ಕಬ್ಬಿನಾಲೆಯಿಂದ ಹೆಬ್ರಿಗೆ ಬರುತ್ತಿದ್ದ ಬಸ್ಸಿಗೇ ನೀನೂ ಅರ್ಧದಾರಿಯಲ್ಲಿ  ಹತ್ತುತ್ತಿದ್ದೆ. ನೀನು ಆ ಬಸ್ಸಿಗೆ ಬರುವ ತನಕ ನಾನು ಅದೆಷ್ಟು ಕಾತರತೆಯಿಂದ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದೆ ಗೊತ್ತಾ. ನೀನು ಬಂದ ಮೇಲೆ ನಾವು ನಮ್ಮ ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದಲೇ ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದ ಸಂಭಾಷಣೆ ಬೇರಾರ ಅರಿವಿಗೂ ಬರುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲವೆಂದೇ, ನಾವಿಬ್ಬರೂ ತಿಳಿದಿದ್ದೆವು. ಒಂದೊಂದು ದಿನ ಮನೆಯಿಂದ ಹೊರಡುವಾಗ ತಡವಾಗಿ, ಆ ಬಸ್ ಏನಾದರೂ ತಪ್ಪಿಹೋದರೆ, ನನಗಾಗುತ್ತಿದ್ದ ತಳಮಳ ಅಷ್ಟಿಷ್ಟಲ್ಲ.

ಆ ಎರಡು ವರುಷ ನಿನ್ನ ಸಾಮಿಪ್ಯದಲ್ಲಿ ನನಗಾದ ಆ ರೋಮಾಂಚನಕಾರಿ ಅನುಭವಗಳು ಬಣ್ಣನೆಗೇ ನಿಲುಕದ್ದು. ಅವುಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದವರಿಗಷ್ಟೇ ಅದರ ಅರಿವಾದೀತು. ಪ್ರೀತಿಸುವವರನ್ನು ಈ ಸಮಾಜ ಎಷ್ಟೇ ಕೀಳು ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ನೋಡಿದರೂ, ಹೀಗಳೆದರೂ, ಪ್ರೀತಿಯ ಅನುಭವ ಆದವರಿಗಷ್ಟೇ ಗೊತ್ತು ಕಣೋ, ಪ್ರೀತಿ ಅಂದರೆ ಏನು ಅನ್ನೋದು. ಜೀವನದಲ್ಲಿ ನಿಸ್ವಾರ್ಥ ನಿಷ್ಕಲ್ಮಶ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಅನುಭವಿಸದವನ ಬಾಳು ನಿಜಕ್ಕೂ ವ್ಯರ್ಥವೇ ಸರಿ. ನಾವಿಬ್ಬರು ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳದ ವಿಷಯಗಳೇ ಇದ್ದಿರಲಿಲ್ಲ. ಏನೇ ವಿಷಯ ಇದ್ದರೂ ಮೊಟ್ಟ ಮೊದಲು ಅದನ್ನು ನಿನಗೆ ತಿಳಿಸಬೇಕು. ನಿನಗೂ ಅಷ್ಟೇ, ನಿಮ್ಮ ಮನೆಯಲ್ಲಿನ ಮತ್ತು ನಿನ್ನ ಗೆಳೆಯರ ನಡುವಣ ಅದೆಷ್ಟೋ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ನಿಸಂಕೋಚವಾಗಿ ನನ್ನೊಂದಿಗೆ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದೆ. ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಏನಾದರೂ ವಿಶೇಷ ತಿಂಡಿ ಮಾಡಿದ್ದರೆ, ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡು ಬಂದು ಒಬ್ಬರಿಗೊಬ್ಬರು ನೀಡುತ್ತಿದ್ದೆವು. ಹಂಚಿಕೊಂಡು ತಿನ್ನದಿದ್ದರೆ, ಇಬ್ಬರಿಗೂ ಸಮಾಧಾನವೇ ಇರುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ದಿನದ ಇಪ್ಪತ್ತನಾಲ್ಕು ಘಂಟೆಯೂ, ನೀನು ನನ್ನ ಜೊತೆಗಿದ್ದಾಗಲೂ ಅಥವಾ ಇಲ್ಲದೇ ಇದ್ದಾಗಲೂ, ನಿನ್ನೊಂದಿಗಿನ ನನ್ನ ಸಂವಾದ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಸಾಗುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತಿತ್ತು. ಹಗಲಲ್ಲೂ ಕನಸು ಕಾಣುತ್ತಿರುವಂತೆ, ಕನಸಿನಲ್ಲೂ ನನಸಿನಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವಂತೆ, ನಿರಾತಂಕವಾಗಿ ಸಾಗುತ್ತಿತ್ತು.

ಕಾಲೇಜಿನ ವಾರ್ಷಿಕ ಸಮಾರಂಭದಲ್ಲಿ ಏರ್ಪಡಿಸಿದ್ದ ನಾಟಕ ಪ್ರದರ್ಶನದಲ್ಲೂ ನಾವಿಬ್ಬರೂ ಜೊತೆ ಜೊತೆಯಾಗಿ ಅಭಿನಯಿಸುವ ಅವಕಾಶ ದೊರೆತದ್ದು ನಮ್ಮಿಬ್ಬರ ಸೌಭಾಗ್ಯವೇ ಆಗಿತ್ತು. ಅಬ್ಬಾ  ನಾಟಕದ ಆ ಸಂಭಾಷಣೆಗಳನ್ನು ಅಷ್ಟೊಂದು ಜನರ ಮುಂದೆ ವೇದಿಕೆಯಲ್ಲಿ ನುಡಿಯುತ್ತಿರುವಾಗ ನಾನು ನನ್ನ ಹೃದಯವನ್ನೇ ಬಿಚ್ಚಿಟ್ಟ ಅನುಭವವಾಗಿತ್ತು. ಆ ಊರಿನ ಜನತೆಯ ಮುಂದೆ ನಮ್ಮ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಬಹಿರಂಗ ಪಡಿಸಿ ಬಿಡುತ್ತಿದ್ದೇವೇನೋ ಎನ್ನುವ ಅನುಮಾನ ಬಂದಿತ್ತು ನನಗೆ. ಆ ಸಂಭಾಷಣೆಗಳು ಹಾಗಿದ್ದವು. ಆದರೆ, ಅದರ ಒಳಗುಟ್ಟು ನಮ್ಮಿಬ್ಬರಿಗಷ್ಟೇ ಗೊತ್ತಿತ್ತು. ಯಾರಿಗೂ ಅನುಮಾನ ಬಾರದ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಆ ಪಾತ್ರಗಳಿಗೆ ಜೀವ ತುಂಬಿದ್ದ ನಾವು, ಒಳ್ಳೆಯ ನಟನೆಗಾಗಿ ಬಹುಮಾನಗಳನ್ನೂ ಪಡೆದಿದ್ದೆವು. ನೆನಪಿದೆಯಾ? ದ್ವಿತೀಯ ವರುಷದ ಪರೀಕ್ಷೆ ಮುಗಿದ ನಂತರ ರಜೆ ಶುರು ಆಯ್ತು ಅನ್ನುವಾಗ, ನಾವಿಬ್ಬರೂ ಜೊತೆಯಾಗಿ ಕಳೆದ ಆ ಎರಡು ಘಂಟೆಗಳ ನೆನಪು ಹೇಗೆ ಮಾಸಿಹೋದೀತು ಹೇಳು. ಅಂದೇ ಅಲ್ಲವೇನೋ ನಾವು, ನಮ್ಮ ಭವಿಷ್ಯದ ಬಗ್ಗೆ, ನೌಕರಿ, ಮದುವೆ, ಮನೆ, ಮಕ್ಕಳು ಇವೆಲ್ಲದರ ಬಗ್ಗೆ ನಿಖರವಾಗಿ ಯೋಜನೆ ರೂಪಿಸಿಕೊಂಡು ಮಾತನಾಡಿದ್ದು? ಆದರೆ ಯಾವುದಕ್ಕೂ ತರಾತುರಿ ಬೇಡ ಅಂದಿದ್ದೆ ನೀನು. ಕಾಲೇಜು ವಿದ್ಯಾಭ್ಯಾಸ ಮುಗಿಸಿ, ನೌಕರಿ ಪಡೆದು ನಮ್ಮ ಕಾಲಿನ ಮೇಲೆ ನಾವು ನಿಂತ ಮೇಲೆಯೇ ಮುಂದಿನ ಯೋಜನೆ ಕಣೇ ಅಂದಿದ್ದೆ. ಅದಕ್ಕೆ ನಾನೂ ಒಪ್ಪಿದ್ದೆ. ನಿನ್ನ ಮಾತುಗಳೆಂದರೆ ನನಗೆ ವೇದ ವಾಕ್ಯಗಳಂತೆ. ನೀನು ಏನೇ ನುಡಿದರೂ, ಯೋಚಿಸಿಯೇ ನುಡಿದಿರುತ್ತೀ ಎನ್ನುವ ನಂಬಿಕೆ ನನ್ನದಾಗಿತ್ತು.

ಆದರೆ ಆ ರಜೆಯಲ್ಲಿ ನೀನು ಹಠಾತ್ ಕಾಣೆಯಾಗಿ ಬಿಟ್ಟಿದ್ದೆ ಅಂತ ಸುದ್ದಿ ಹರಡಿತ್ತು ಊರಲ್ಲೆಲ್ಲಾ. ರಜೆ ಮುಗಿದು ಫಲಿತಾಂಶ ಬಂದರೂ ನಿನ್ನ ಸುಳಿವಿರಲಿಲ್ಲ. ನಾನು ಬಿ.ಎ.ಗೆ ಹೆಬ್ರಿ ಪದವಿ ಕಾಲೇಜಿನಲ್ಲಿ ಸೇರಿಕೊಂಡ ಮೇಲೂ ನಿನ್ನ ಪತ್ತೆಯೇ  ಇರಲಿಲ್ಲ. ನನಗೆ ಹುಚ್ಚು ಹಿಡಿಯುವುದೊಂದು ಬಾಕಿ ಇತ್ತು. ಯಾರನ್ನು ಕೇಳಿದರೆ ನಿನ್ನ ಸುದ್ದಿ ಸಿಗಬಹುದು ಎನ್ನುವುದೇ ನನಗೆ ಗೊತ್ತಾಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಕಾಲೇಜಿಗೆ ಹೋಗದೇ ಇರುವುದು ನನ್ನಿಂದ ಸಾಧ್ಯ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಹೋಗಲೇ ಬೇಕಾಗಿತ್ತು. ಕಾಲೇಜು ಆರಂಭವಾಗಿ ಎರಡು ವಾರಗಳು ಕಳೆದಿರಬಹುದೇನೋ. ಒಂದು ದಿನ ನಾನು ಕಾಲೇಜಿಗೆ ಹೋಗಲು ಬಸ್ಸಿಗಾಗಿ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದೆ. ಅದೆಲ್ಲಿಂದಲೋ ಓರ್ವ ಹುಡುಗ ಅಲ್ಲಿ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷನಾಗಿದ್ದ. ಬಂದವನೇ ನನ್ನ ಕೈಗೆ ನಿನ್ನ ಪತ್ರವನ್ನು ತಲುಪಿಸಿ, ನನ್ನ ಬೆನ್ನ ಹಿಂದಿನ ಆ ದಟ್ಟ ಕಾಡಿನ ಮರಗಳ ನಡುವೆ ಮರೆಯಾಗಿದ್ದ. ಪತ್ರವನ್ನು ಓದಿದವಳಿಗೆ ಆಕಾಶವೇ ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದಂತಾಗಿತ್ತು. ನನ್ನ ಕನಸಿನ ಗೋಪುರಗಳೆಲ್ಲಾ ಒಮ್ಮೆಗೇ ಚೂರು ಚೂರಾಗಿ  ನೆಲಸಮವಾಗಿತ್ತು. ಕಾಲೇಜಿಗೆ ಹೋಗಲಾರದೇ, ಮನೆಗೆ ಹಿಂದಿರುಗಿದ್ದೆ. ಹೊಟ್ಟೆ ನೋವು ಎಂದು ಅಮ್ಮನಿಗೆ ಸುಳ್ಳು ಹೇಳಿ, ನನ್ನ ಕೋಣೆಗೆ ಹೋದವಳು, ದಿಂಬಿನಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಮುಖವನ್ನು  ಹುದುಗಿಸಿಕೊಂಡು ಗಂಟೆಗಟ್ಟಳೆ ಅಳುತ್ತಾ ಬಿದ್ದಿದ್ದೆ.

ವಿದ್ಯಾವಂತರಾಗಿ, ಒಂದೊಳ್ಳೆಯ ಕೆಲಸ ಹುಡುಕಿಕೊಂಡು, ಮದುವೆಯಾಗಿ ಸಂಸಾರ ಮಾಡುವ ಅನ್ನುವ ಯೋಜನೆ ಹಾಕಿದ್ದ ನೀನು, ನನ್ನನ್ನು ಕನಸಿನ ಲೋಕಕ್ಕೆ ಕರೆದೊಯ್ದಿದ್ದು ನೆನಪೇ ಹೋಯ್ತೇನೋ ನಿನಗೆ? ಅದು ಹೇಗೆ ನೀನು ಆ ನಕ್ಸಲರ ಹೇಳಿಕೆಗಳನ್ನು ನಂಬಿಕೆಂಡು ಅವರ ಹಿಂಬಾಲಕನಾಗಿ ಹೊರಟು ಬಿಟ್ಟೆ? ನನ್ನ ನೆನಪೇ ಬಂದಿರಲಿಲ್ಲವೇ ನಿನಗೆ?  ಅವರೆಲ್ಲಾ ಯಾವ ರೀತಿ ಮಂಕು ಬೂದಿ ಎರಚಿಬಿಟ್ಟರು ನಿನ್ನ ಬುದ್ಧಿಗೆ? ನೀನು ಸೇರಿದ್ದೂ ಅಲ್ಲದೇ ನನಗೂ ಆಹ್ವಾನ  ನೀಡಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದೀಯಲ್ಲಾ?

ಏನು ಮಾಡಲಿ ಹೇಳು. ನಿನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಹುಚ್ಚಿಯಾಗಿದ್ದ ನನಗೆ, ನಿನ್ನ ಮಾತಿನಂತೆ, ಮನೆ ಬಿಟ್ಟು ನಿನ್ನನ್ನು ಸೇರಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಕಷ್ಟವೇ ಆಗಿರಲಿಲ್ಲ. ನಕ್ಸಲರ ಧ್ಯೇಯೋದ್ದೇಶಗಳನ್ನು ನಾನು ಮತ್ತು ನಮ್ಮ ಮನೆಯವರು ಯಾರೂ ಒಪ್ಪುವುದಿಲ್ಲ. ಆದರೂ ನನಗೆ ನೀನು ಮುಖ್ಯ. ನನಗೆ ನಿನ್ನ ಮಾತುಗಳೇ ವೇದವಾಕ್ಯ. ಹಾಗಾಗಿ ನೀನು ಸೂಚಿಸಿದ್ದ ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ  ಖಾಲಿ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಬರುವಂತೆ ನೀನು ತಿಳಿಸಿದಂತೆ ಬಂದು ನಿಂತಿದ್ದೆ. ಬಟ್ಟೆಬರೆ ತಂದರೆ ಅನುಮಾನ ಬಂದೀತು ಎನ್ನುವ ಮುನ್ನೆಚ್ಚರಿಕೆ ನಿನ್ನದು. ಅಲ್ಲಿಂದ ಯೋಜನೆಯಂತೆಯೇ ನೀನು ನನ್ನನ್ನು ಕಾಡಿನೊಳಕ್ಕೆ ಕರೆದೊಯ್ದಿದ್ದೆ. ಸಂಜೆಯೊಳಗೆ ನನಗೆ ಬೇಕಾದ ಉಡುಗೆ ತೊಡುಗೆಗಳ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮಾಡಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದೆಯಲ್ಲಾ…

ಆ ಹದಿನೈದು ಹುಡುಗರ ಗುಂಪಿನಲ್ಲಿ ನಾನೋಬ್ಬಳೇ ಹೆಣ್ಣು. ಆ ಒಂದು ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ, ಎಷ್ಟು ಕಷ್ಟ ಪಟ್ಟಿದ್ದೆ ನಾನು. ಕೋವಿ ಹಿಡಿಯಲು, ಗುರಿ ಇಡಲು, ಗುಂಡು ಹಾರಿಸಲು, ಚೂರಿ ಬಳಸಲು, ಮರ ಹತ್ತಲು, ಬಚ್ಚಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಲು, ಓಡಲು, ಹೀಗೆ ಒಂದಲ್ಲ ಎರಡಲ್ಲ, ನಾನು ನಿನ್ನಿಂದ ಕಲಿತಿದ್ದ ವಿದ್ಯೆಗಳು. ತಿಂಗಳು ಎರಡಾಗುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ನಾನು ನಿಮ್ಮೆಲ್ಲರಿಗೆ  ಸರಿಸಾಟಿಯಾಗಿ ನಿಂತುಬಿಟ್ಟಿದ್ದೆ. ಗುಂಪಿನ ಎಲ್ಲಾ ಸದಸ್ಯರಿಗೂ ಖುಷಿಯಾಗಿತ್ತು. ಮುಂದಿನ ಆರೇಳು ತಿಂಗಳು ನಾವು ನಡೆಸಿದ ಕಾರ್ಯಾಚರಣೆಗಳು ನನ್ನ ಮನಸ್ಸಿಗೆ  ಹಿಡಿಸುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲವಾದರೂ, ನಿನ್ನ ಸಾಂಗತ್ಯದಲ್ಲಿ ನನಗೆಲ್ಲವೂ ಕೌತುಕಮಯವಾಗಿದ್ದವು. ನಿನಗಾಗಿ ನಾನೆಲ್ಲಾ ನೋವನ್ನೂ ಸಹಿಸಿಕೊಂಡು ನಗು ನಗುತ್ತಾ ಇದ್ದೆ. ಅಂದು ಆ ಭುಜಂಗ ಶೆಟ್ರ ಮನೆಯವರನ್ನು ಹೆದರಿಸಿ ದೋಚಿಕೊಂಡು ಬಂದಿದ್ದ ಚಿನ್ನಾಭರಣಗಳನ್ನು ಆಂಧ್ರಕ್ಕೆ ಕೊಂಡುಹೋಗಿ ಮಾರಿಬರುವ ಮುನ್ನ, ನನಗೆ ತೊಡಿಸಿ, ಫೋಟೋ ತೆಗೆದು ಆನಂದಿಸಿದ್ದಿ ನೀನು. ಹುಡುಗರೆಲ್ಲಾ ನಮ್ಮಿಬ್ಬರನ್ನು ಏಕಾಂತದಲ್ಲಿ ಬಿಟ್ಟು ಹೋದಾಗ, ನನ್ನನ್ನು ನೀನು ರಮಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ ನಾನು ಅನುಭವಿಸಿದ ಆ ಆನಂದ ಹೇಗಿತ್ತೆಂದು ಬಣ್ಣಿಸಲಿ. ಆದರೆ, ಎಂದೂ ಎಲ್ಲೆ ಮೀರಿದವನಲ್ಲ ನೀನು. ನಾವು ಮುಂದೆ ಮದುವೆಯಾಗುವವರು. ಹಾಗಾಗಿ ನಮ್ಮ ಮದುವೆಯಾಗುವ ತನಕ ದೈಹಿಕ ಸಂಬಂಧ ಬೆಳೆಸಬಾರದು ಎನ್ನುವ ಕಟ್ಟುಪಾಡು ನೀನೇ ಹಾಕಿಕೊಂಡಿದ್ದೆ. ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಆ ಕಾರಣದಿಂದ ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ಇನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚು  ಮೆಚ್ಚಿದ್ದೆ ಕಣೋ…

ಅಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಗುಂಪಿನ ನಾಯಕನಾಗಿದ್ದ ಮುದ್ರಾಡಿಯ ರಾಜೀವ ನಾಯ್ಕ ಪೋಲೀಸರ ಗುಂಡಿಗೆ ಬಲಿಯಾದ ನಂತರ ನೀನೇ ನಮ್ಮ ಗುಂಪಿಗೆ ನಾಯಕನಾಗಿದ್ದೆ. ಹಾಗಾಗಿ ನನ್ನ ಮಾತಿಗೂ ಗುಂಪಿನಲ್ಲಿ ಬೆಲೆ ಇರುತ್ತಿತ್ತು. ನಿನ್ನ ನಾಯಕತ್ವದಲ್ಲಿ ನಾವು ನಡೆಸಿದ ಆ ನಾಲ್ಕಾರು ಮಹಾನ್ ಕಾರ್ಯಾಚರಣೆ ಇಡೀ ನಾಡಿನಲ್ಲಿ ಭಯದ ವಾತಾವರಣ ಸೃಷ್ಟಿ ಮಾಡಿಬಿಟ್ಟಿತ್ತು. ಕಮ್ಮರಡಿ ಬಳಿ ಸರಕಾರಿ ಬಸ್ಸು ಸುಟ್ಟು ಹಾಕಿದ ಪ್ರಸಂಗ ಮತ್ತು ಮೇಗರವಳ್ಳಿಯ ಬಳಿ ಪೋಲೀಸ್ ವಾಹನವನ್ನು ಅಡ್ಡಕಟ್ಟಿ, ನಾಲ್ಕು ಮಂದಿ ಪೋಲೀಸರನ್ನು ಅಧಿಕಾರಿಯ ಸಮೇತ ಹತ್ಯೆಗೈದು, ಅವರ  ಶಸ್ತ್ರಾಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ದೋಚಿಕೊಂಡು ಪರಾರಿಯಾಗಿದ್ದ ಘಟನೆ ನಮ್ಮ ರಾಜ್ಯದ ಗೃಹ ಸಚಿವರ ನಿದ್ದೆಗೆಡಿಸುವಲ್ಲಿ ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಿತ್ತು. ವಿಧಾನಸಭೆಯಲ್ಲೂ ನಿನ್ನ ಹೆಸರಿನ ಉಲ್ಲೇಖವಾಗಿತ್ತು.

ಪೋಲೀಸ್ ಇಲಾಖೆಯ ಮೊದಲ ವೈರಿಯಾಗಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದೆ ನೀನು. ಪೋಲೀಸರು ಎಷ್ಟೇ ಪ್ರಯತ್ನಮಾಡಿದರೂ, ನಿನ್ನ ಚಾಣಾಕ್ಷ್ಯತನಕ್ಕೆ ಸಾಟಿಯಾಗಲು ಕಷ್ಟಕರವಾಗಿತ್ತು. ಇನ್ನೇನು  ಸಿಕ್ಕಿಬಿದ್ದೆವು ಅನ್ನುವಾಗ ಅದ್ಯಾವ ಮಾಯದಿಂದ ನೀನು ನಮ್ಮನ್ನೆಲ್ಲಾ ಪಾರುಮಾಡಿಬಿಡುತ್ತಿದ್ದೆ ಹೇಳು. ಅಬ್ಬಾ.. ಒಮ್ಮೊಮ್ಮೆ  ನನಗೆ ನಿನ್ನ ಮೇಲೆ ಅನುಮಾನ ಮೂಡುತ್ತಿತ್ತು. ಇವನು ನನ್ನನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುವ ಅವನೇನಾ ಅಂತ. ವೀರ ಸೈನಿಕರ ಆ ಚಾಕಚಕ್ಯತೆಯನ್ನೆಲ್ಲಾ ನೀನು ಎಲ್ಲಿ ಕಲಿತಿದ್ದೆ ಹೇಳು. ನೀನೇನಾದರೂ ಸೈನ್ಯಕ್ಕೆ ಸೇರಿದ್ದರೆ, ಬಹುಶಃ ವೀರಚಕ್ರವನ್ನೋ, ಶೌರ್ಯಚಕ್ರವನ್ನೋ ಗಿಟ್ಟಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದೆ. ಆಗ ಅನಿಸುತ್ತಿತ್ತು ನನಗೆ, ಈ ದೇಶದ ಯುವಜನಾಂಗದ ಶಕ್ತಿಯೆಲ್ಲಾ ಹೇಗೆ ವ್ಯರ್ಥವಾಗಿ ಹೋಗುತ್ತಿದೆ ಎಂದು.

ಅದೊಂದು ದಿನ ಕೆಟ್ಟ ಗಳಿಗೆಯಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಗುಂಪಿನ ರಮೇಶ, ದಕ್ಷಿಣ ಕನ್ನಡದ ಗಡಿಯ (ಎಸ್ ಕೆ ಬಾರ್ಡರ್) ಸಮೀಪ ನಡೆದ ಪೋಲೀಸರ ಅನಿರೀಕ್ಷಿತ ಕಾರ್ಯಾಚರಣೆಯಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕಿಬಿದ್ದಿದ್ದ. ಆತ್ಮಹತ್ಯೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲೂ ಸಮಯಾವಕಾಶ ಸಿಗಲಿಲ್ಲ ಆತನಿಗೆ. ಆ ಘಟನೆ ನಮ್ಮ ಗುಂಪಿನಲ್ಲಿ ಭಯಹುಟ್ಟಿಸಿತ್ತು. ನೀನು ಹತ್ತು ಹಲವು ಬಾರಿ ಆ ಬಗ್ಗೆ ನನ್ನಲ್ಲಿ ನುಡಿದಿದ್ದೆ. ರಮೇಶ ಬಾಯಿ ಬಿಟ್ಟರೆ ನಾವೆಲ್ಲಾ ಬಲಿಯಾಗ್ತೇವೆ ಕಣೇ ಅಂತ. ಆದರೂ ಎರಡು ಮೂರು ತಿಂಗಳು ನಾವು ಸದ್ದಿಲ್ಲದೇ ತಣ್ಣಗೇ ಇದ್ದು ಬಿಟ್ಟಿದ್ದರಿಂದ ಬಚಾವಾಗಿದ್ದೆವು.

ಆದರೆ, ಕೈ ಖಾಲಿಯಾಗಿದೆಯೆಂಬ ಅರಿವು ನಿನಗಾದಾಗ, ಹಣದ ತುರ್ತು ಆವಶ್ಯಕತೆ ಉಂಟಾದಾಗ, ಕನ್ನ ಹಾಕಲೇ ಬೇಕಿತ್ತು ನಾವು. ಅಂದು ರಾತ್ರಿ ನಾವು ತಿಂಗಳೆಯ ಸಮೀಪದ  ನಾರಾಯಣ ಹೆಗ್ಡೇರ ಮನೆಗೆ ಹೋಗುವುದೆಂದು ನಿರ್ಧರಿಸಿದುದರ ಸುಳಿವು ಹೇಗೆ ಪೋಲೀಸರಿಗೆ ತಿಳಿದು ಹೋಯ್ತೋ ದೇವರೇ ಬಲ್ಲ. ಬಹುಶಃ ನಮ್ಮ ಗುಂಪಿನಲ್ಲೇ ಯಾರೋ ಪೋಲೀಸರ ದೂತರು ಇದ್ದಿರಬೇಕು. ಕತ್ತಲಲ್ಲಿ ಹೆಗ್ಡೇರ ಮನೆಯ ಸುತ್ತಾ ನಮಗಾಗಿ ಇಡೀ ದಂಡನ್ನೇ ಬಿಟ್ಟಿದ್ದರು. ನಾವು ಮನೆಯೊಳಗೆ ಹೋಗಿ ಮನೆಯಲ್ಲಿದ್ದವರನ್ನೆಲ್ಲಾ ಒಂದು ಕಡೆ ಕೂಡಿಹಾಕಿ, ಇನ್ನೇನು ಹಣಾಭರಣಗಳನ್ನು ದೋಚಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು, ಅನ್ನುವಾಗ ಹೊರಗಿನಿಂದ, ಧ್ವನಿವರ್ಧಕದಲ್ಲಿ ಪೋಲೀಸ್ ಅಧಿಕಾರಿಯ ಸ್ವರ ಕೇಳಿಸಿತ್ತು. ಮನೆಯಿಂದ ಹೊರಬರುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ, ಗುಂಡಿನ ದಾಳಿ ಶುರು ಆಗಿತ್ತು. ನಮ್ಮನ್ನೆಲ್ಲಾ ಹಿಂದಿನ ಕತ್ತಲಿನ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ಓಡಿಹೋಗಲು ತಿಳಿಸಿದ, ನೀನು ಪ್ರತಿದಾಳಿಗೆ ನಿಂತಿದ್ದೆ. ಅದೇ ಕೊನೆ. ಮತ್ತೆ ನಿನ್ನ ಮುಖ ದರ್ಶನವೇ ಆಗಿಲ್ಲ. ನಮ್ಮನ್ನೆಲ್ಲ ಬದುಕುಳಿಸಿದ ನೀನು ಪೋಲೀಸರ ಗುಂಡಿಗೆ ಬಲಿಯಾಗಿ ಬಿಟ್ಟಿದ್ದೆ. ಮರುದಿನ ಎಲ್ಲ ಪತ್ರಿಕೆಗಳಲ್ಲೂ ನೀನು ಕೊಲೆಯಾದ ಸುದ್ದಿಯೇ ಪ್ರಮುಖವಾಗಿತ್ತು. ನನಗೆ ಅಳಬೇಕೋ ಬೇಡವೋ ಅನ್ನುವುದೇ ಗೊತ್ತಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಏಕೆಂದರೆ, ಮುಂದೊಂದು ದಿನ ನಮ್ಮ ಗತಿ ಅದೇ ಎನ್ನುವ ಕಠು ಸತ್ಯದ ಅರಿವು ನಮಗೆ ಮೊದಲಿನಿಂದಲೂ ಇತ್ತು ತಾನೇ…

ಅಲ್ಲಿಂದ ರಾತ್ರಿಯಿಡೀ ಪಯಣಿಸಿದ್ದ ನಾವು ಅತೀ ದೂರದ ದಟ್ಟಾರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ಅಡಗಿ ಕೂತಿದ್ದೆವು. ನಾನೊಬ್ಬಳೇ ಪೇಟೆಗೆ ಹೋಗಿ ತಿಂಡಿ ತಿನಿಸುಗಳನ್ನು ಕಟ್ಟಿಸಿಕೊಂಡು ಬರುತ್ತಿದ್ದೆ. ಹೆಣ್ಣಿನ ಮೇಲೆ ಯಾರಿಗೂ ಅನುಮಾನ ಬಾರದು ಎನ್ನುವ ನಂಬಿಕೆ ನಮ್ಮದಾಗಿತ್ತು. ದಿನಗಳು ಕಳೆದಂತೆ ನಮ್ಮ ಗುಂಪಿನಲ್ಲಿ ಒಡಕು ಮೂಡತೊಡಗಿತು. ಸಶಕ್ತ ನಾಯಕತ್ವದ ಕೊರತೆ ಎದ್ದುಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು. ನೀನಿಲ್ಲದ ನಾನು ಈ  ಗುಂಪಿನಲ್ಲಿ ಜೀವನ ಸಾಗಿಸುವುದಾದರೂ ಹೇಗೆ? ಒಂಟಿ ಹೆಣ್ಣಾಗಿದ್ದ ನನ್ನನ್ನು ಗುಂಪಿನ ಹುಡುಗರು ಕೆಟ್ಟ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ನೋಡಲು ಶುರು ಮಾಡಿದರು. ದಿನಗಳು ಕಳೆದಂತೆ ಆ ಹುಡುಗರು ನನ್ನ ಮಾನಹರಣ ಮಾಡುವುದಂತೂ ಖಂಡಿತ ಎನ್ನುವ ಅರಿವು ನನಗಾಗಿತ್ತು. ಅಲ್ಲದೆ, ಇಲ್ಲಿ ಇದ್ದು ನಾನು ಸಾಧಿಸಲೇನೂ ಇಲ್ಲ. ನನಗೆ ಈ ನಕ್ಸಲರ ಉದ್ದೇಶವೇ ಇನ್ನೂ ಮನದಟ್ಟಾಗಿಲ್ಲ. ಹಿಂಸೆಯಿಂದಲೇ ತಮ್ಮ ಬೇಡಿಕೆಗಳನ್ನು ಈಡೇರಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕೆಂಬ ಮಾರ್ಗ ನನಗೇಕೋ ಹಿಡಿಸಲೇ ಇಲ್ಲ. ನಾನು ಇಲ್ಲಿ ಇದ್ದಿದ್ದು ಬರೀ ನಿನಗಾಗಿ ಅಷ್ಟೇ. ನನಗೆ ಇನ್ಯಾವುದರಲ್ಲೂ ಆಸಕ್ತಿಯೇ ಇದ್ದಿರಲಿಲ್ಲ.

ನನಗೆ ಅಲ್ಲಿ ನೆಮ್ಮದಿ ಇರಲಿಲ್ಲ ಕಣೋ. ಹಾಗಾಗಿ, ಆ ಗುಂಪಿನಿಂದ ಓಡಿ ಹೋಗಬೇಕೆಂಬ ಯೋಚನೆ ಬರತೊಡಗಿತು. ಆದರೆ ಎಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗಲಿ?  ಪೋಲೀಸರಿಗೆ ಶರಣಾದರೆ ಅಥವಾ ಮನೆಗೆ ಹಿಂದಿರುಗಿದರೆ, ನನಗಂತೂ ಜೀವಾವಧಿ ಶಿಕ್ಷೆಯೋ, ಮರಣದಂಡನೆಯೋ ಕಟ್ಟಿಟ್ಟ ಬುತ್ತಿ ಎನ್ನುವುದು ಗೊತ್ತಿತ್ತು. ಅಥವಾ, ಪೋಲೀಸರೇ  ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಸಾಮೂಹಿಕ ಅತ್ಯಾಚಾರ ನಡೆಸಿ, ಕೊಂದು ಬಿಸಾಕಿ, “ಎನ್ ಕೌಂಟರ್” ಕೊಲೆ ಎಂದು ಸುದ್ದಿ ಹರಡಿಸಬಹುದು. ಇಲ್ಲೇ ಇದ್ದರೂ ನನಗೆ ಉಳಿಗಾಲವಿರಲಿಲ್ಲ. ಅತ್ತ ಕಣಿವೆ ಇತ್ತ ಹುಲಿ ಎಂಬಂಥ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ನನ್ನದಾಗಿತ್ತು.

ಹಾಗಾಗಿ ಬೇರೆ ದಾರಿ ಕಾಣದೇ, ನಾನು ಸಾಯಲು ನಿರ್ಧಾರ ಮಾಡಿಬಿಟ್ಟೆ. ಹಾಗೆ ಮಾಡಿಯಾದರೂ ನೀನು ಸೇರಿದ ಲೋಕವನ್ನು ಸೇರಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು ಎನ್ನುವ ಯೋಚನೆ ನನ್ನದಾಗಿದೆ. ಆದರೆ, ಸಾಯೋದಾದರೂ, ಅದೇಕೋ ನಮ್ಮೂರಿನ ಬಳಿಯೇ ಸಾಯಬೇಕು ಎಂಬ ಇಚ್ಛೆ ಕಣೋ ನನಗೆ.  ನನ್ನ ಹೆಣವಾದರೂ ನಮ್ಮ ಮನೆಯವರ ಕೈಸೇರಲಿ ಎಂಬ ಆಸೆ ಇದ್ದಿರಬೇಕು ಒಳಮನದಲ್ಲಿ. ಹಾಗಾಗಿ ನಮ್ಮ ಗುಂಪಿನವರಿಗೆ ಏನೇನೊ ಕಾರಣ ನೀಡಿ, ಒತ್ತಾಯ ಮಾಡಿ ಇತ್ತ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಬಂದಿದ್ದೇನೆ.

ಈಗ ಎಲ್ಲರೂ ಗಾಢವಾದ ನಿದ್ರೆಯಲ್ಲಿದ್ದಾರೆ. ಒಬ್ಬ ಮಾತ್ರ ಕಾವಲಿಗಾಗಿ ಅತ್ತಿಂದಿತ್ತ ಸುತ್ತುತ್ತಿದ್ದಾನೆ. ನಾನು ಈ ಪತ್ರ ಬರೆಯುವುದನ್ನು ನೋಡಿದ ಆತ  “ಹೇ ಏನದು? ಯಾರಿಗೆ ಕಾಗದ ಬರೀತಿದ್ದೀ?” ಅಂದ. “ಕಾಗದ ಅಲ್ಲ ಮಾರಾಯ, ಅವನ ನೆನಪಿನಲ್ಲಿ ಕವಿತೆ ಬರೀತಿದ್ದೇನೆ” ಅಂದಿದ್ದೆ.  “ನಿನಗೆ ತುಂಬಾ ಬೇಜಾರು ಅಲ್ವಾ… ಬರಿ ಬರಿ, ಬರೆದಾದ ಮೇಲೆ ನಂಗೂ ತೋರಿಸು ಆಯ್ತಾ?”  ಅಂದಿದ್ದಕ್ಕೆ ಸರಿ ಅಂದಿದ್ದೆ. ಕಾಗ್ದ ಬರೆದು ಮುಗಿಸಿ ನಾನು ಮೂತ್ರವಿಸರ್ಜನೆಯ ನೆಪಹೇಳಿ, ಸ್ವಲ್ಪ ಕಾಡಿನೊಳಕ್ಕೆ ಹೋಗ್ತೇನೆ. ಅಲ್ಲಿ ಇರುವ ಆ ದೊಡ್ಡ ಮರದ ಗೆಲ್ಲಿಗೆ ನೇಣು ಬಿಗಿದು ನಿನ್ನನ್ನು ಸೇರಿಕೊಳ್ಳಲು ಬಂದು ಬಿಡ್ತೇನೆ. ಆ ಮರವೇ ಏಕೆ ಅನ್ನೋದು ನಿನಗೂ ಗೊತ್ತು. ಆ ಮರದ ಕೆಳಗೆ ಕೂತೇ ಅಲ್ಲವೇ ನಾವು ನಮ್ಮ ಸುಖಕ್ಷಣಗಳನ್ನು ಕಳೆಯುತ್ತಿದ್ದುದು? ಈಗ ಇನ್ನೇನು ಮಾಡಲೂ ನನಗೆ ತೋಚುತ್ತಿಲ್ಲ. ಇದೊಂದೇ ದಾರಿ ಉಳಿದಿರೋದು ನನ್ನ ಪಾಲಿಗೆ. ಇನ್ನೆರಡು ದಿನಗಳಲ್ಲಿ, ನಾವು ಚಿಕ್ಕಂದಿನಿಂದ ಓದುತ್ತಿದ್ದ ನಮ್ಮ ನೆಚ್ಚಿನ ಉದಯವಾಣಿಯಲ್ಲಿ, “ಹೆಬ್ರಿ ಸಮೀಪದ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ನಕ್ಸಲ್ ಹೆಣ್ಣಿನ  ಆತ್ಮಹತ್ಯೆ!” ಎಂಬ ತಲೆಬರಹದೊಂದಿಗೆ ನನ್ನ ಆತ್ಮಹತ್ಯೆಯ ಸುದ್ದಿಯೂ ಪ್ರಕಟವಾಗುತ್ತದೆ.

ಬರ್ತಾ ಇದ್ದೇನೆ ಕಣೋ ನಾನು… ಸ್ವಾಗತಿಸಲು ತಯಾರಾಗಿರು ಆಯ್ತಾ… ಇಂತೀ ನಿನ್ನವಳಾಗದೇ ಉಳಿದು, ಈಗ ನಿನ್ನವಳಾಗಲು ಹೊರಟವಳು… ಜಯಂತಿ”

***************************************************************

(ಇದೊಂದು ಕಾಲ್ಪನಿಕ ಕತೆ, ಅಷ್ಟೇ!)


ನುಡಿಸಿರಿಯಲ್ಲಿ ಭಾಗಿಯಾಗದ ಕನ್ನಡಿಗ ದುರ್ದೈವಿ!

02 ನವೆಂ 10

ಆಳು ಕಾಳುಗಳಿದ್ದೂ, ಇನ್ನಾವ ಆಳುವವರೂ, ಮಾಡಿರದ ಮಹತ್ಕಾರ್ಯ
ಡಾ. ಮೋಹನ ಆಳ್ವರು ಮಾಡಿ ತೋರಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡದ ಕೈಂಕರ್ಯ

ಆಳ್ವಾಸ್ ನುಡಿಸಿರಿಯಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡದ ಸಿರಿಯೆಮ್ಮ ಮೈಮನ ತುಂಬುವುದು
ರೋಮಾಂಚನಗೊಳಿಸುವ ಹೊಸ ಹೊಸ ಅನುಭವ ನಮಗಾಗುವುದು

ಮೂಡಬಿದರೆಯ ವಿದ್ಯಾಗಿರಿಗೆ ಕಾಲಿಟ್ಟ ಕ್ಷಣದಿಂದ ಭಾವನಾ ಲೋಕದಲ್ಲಿ
ತಂತಾನೇ ಸಾಗಿ ಭಾವ ಬಂಧನದಲ್ಲಿ ಬಂಧಿಯಾಗುವರು ಎಲ್ಲರೂ ಅಲ್ಲಿ

ಮೂರು ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಹತ್ತಿಪ್ಪತ್ತು ಗ್ರಂಥಗಳ ಓದಿದಂತಹ ಅನುಭವ ನಮಗೆ
ಯಾವುದೋ ಸೆಳೆತಕ್ಕೊಳಗಾಗಿ ಎತ್ತಲೋ ಸಾಗುತ್ತಿರುವನುಭವ ನಮಗೆ

ಕರಾವಳಿಯ ಕಲೆಗಳಾದ ಯಕ್ಷಗಾನ, ಭೂತಾರಾಧನೆ, ಡೋಲು ವಾದನ
ಇವೆಲ್ಲದರ ನಡುವಿನ ಸಾಹಿತ್ಯ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಅರಳುವುದು ಅಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರ ಮನ

ಯಾವುದೂ ಅತಿಯಲ್ಲ ಯಾವುದಕ್ಕೂ ಮಿತಿಯಿಲ್ಲ ಅನ್ನುವ ವಿಶಿಷ್ಟ ಶೈಲಿಯಲಿ
ಸಂಯೋಜನೆಗೊಂಡ ಈ ಹಬ್ಬ ಬೇರೆ ಎಲ್ಲೂ ನಡೆದಿರಲಾರದು ಈ ನಾಡಿನಲಿ

ಅಚ್ಚುಕಟ್ಟಿನ ನಿರ್ವಹಣೆಯೇ ಎಲ್ಲಾ  ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳಲ್ಲೂ ಪ್ರಮುಖಾಕರ್ಷಣೆ
ಎಲ್ಲೂ ಯಾರ ಮನದಲ್ಲೂ ಬೇಸರ ಮೂಡಿಸದ ತೆರದಿ, ಇದೆ ಸಂಯೋಜನೆ

ನೂರು ರೂಪಾಯಿಗಳಿಗೆ ಮೂರು ದಿನವೂ ವಾಹನ ವಸತಿ ಊಟೋಪಚಾರ
ಆ ಮೂರು ದಿನಗಳಲ್ಲೂ ಅಲ್ಲಿ ಯಾರೂ ತೋರಿದ್ದೇ ಇಲ್ಲ ಕಿಂಚಿತ್ತೂ ತಿರಸ್ಕಾರ

ಜೋಗವ ಮರೆತರೂ ಪರವಾಗಿಲ್ಲ, ಆಳ್ವಾಸ್ ನುಡಿಸಿರಿಯಲಿ ಭಾಗಿಯಾಗಿ ಬನ್ನಿ
ಆಳ್ವಾಸ್ ನುಡಿಸಿರಿಯಲ್ಲಿ ಭಾಗಿಯಾಗದ ಕನ್ನಡಿಗ ನಿಜಕ್ಕೂ ದುರ್ದೈವಿಯೇ ಅನ್ನಿ
********