ಆಮೇಲೆ ಹೆಸರಿಡೋಣ!

“ಈ ಸ್ನೇಹ, ದೋಸ್ತಿ, ಬಾಂಧವ್ಯ ಅನ್ನೋದೆಲ್ಲಾ ಬರೀ ಬಾಯಿಮಾತು ಕಣೋ. ಇಲ್ಲಿ ಯಾರಿಗೆ ಯಾರೂ ಇಲ್ಲ. ನಾನಂತೂ ಯಾರನ್ನೂ ನಂಬುವುದಿಲ್ಲ. ಎಲ್ಲರದೂ ಮುಖವಾಡವೇ. ಎಲ್ಲಾ ಸ್ನೇಹದ ಹಿಂದೆ ಸ್ವಾರ್ಥ ಇದ್ದೇ ಇದೆ. ಸ್ವಾರ್ಥ ಇಲ್ಲದೇ ಯಾರೂ ಯಾರಿಗೂ ಆಪ್ತರಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ತಮಗೆ ಯಾವುದೇ ರೀತಿಯ ಲಾಭ ಮಾಡಲಾಗದವರ ಸ್ನೇಹ ಯಾರಿಗೂ ಬೇಡ. ಅಂಥವರನ್ನು ಯಾರೂ ಕೇಳುವವರಿಲ್ಲ. ನಿನಗಿನ್ನೂ ಭ್ರಮೆ ಬಿಟ್ಟಿಲ್ಲ. ಈ ಸ್ನೇಹ, ಬಾಂಧವ್ಯ ಅಂತ ನಿನ್ನ ಜೀವನವನ್ನು ಹಾಳು ಮಾಡಿಕೊಳ್ತಾ … ಇದ್ದೀಯ. ನಿನ್ನ ಬಾಳಿನ ಹೆಚ್ಚಿನೆಲ್ಲಾ ಸಮಯವನ್ನು ಅನ್ಯರಿಗಾಗಿ ಕಳೆಯುವ ನಿನ್ನ ಈ ಹುಚ್ಚುತನದಿಂದಾಗಿ ನೀನು ನಿನ್ನ ಜೀವನದಿಂದ ದೂರವಾಗುತ್ತಾ ಇದ್ದೀಯ. ಅದರ ಅರಿವು ನಿನಗೆ ಯಾಕೆ ಆಗ್ತಾ ಇಲ್ಲ? ನಿನ್ನ ಬಾಳಿನ ಅರ್ಥ ಏನು? ಉದ್ದೇಶ ಏನು? ಬೇರೆಯವರ ಗುಂಗಿನಲ್ಲೇ ಬಾಳುವುದು ನೀನು ನಿನ್ನ ಬಾಳಿಗೆ ನೀಡುತ್ತಿರುವ ಅರ್ಥವೇ? ನೋಡು, ಮುಂದೊಂದು ದಿನ ನೀನೂ ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪ ಪಡುವೆ. ಈಗಲೇ ನನ್ನ ಮಾತು ಕೇಳಿ ಈ ಭ್ರಮೆಯಿಂದ ಹೊರಬಂದು ಬಿಡು. ನಿನ್ನ ಜೀವನವನ್ನು ಬಿಂದಾಸ್ ಆಗಿ ಜೀವಿಸುವುದನ್ನು ಅಭ್ಯಾಸಮಾಡಿಕೊಂಡು ಬಿಡು. ಭಾವನಾತ್ಮಕ ಸಂಬಂಧಗಳ ಬಂಧನದಲ್ಲಿ ಸಿಲುಕಿಕೊಂಡು ನರಳುತ್ತಾ ಇರಬೇಡ”.ಅಬ್ಬಾ… ಎಂಥಾ ಮಾತುಗಳು! ಇವತ್ಯಾಕೋ ಅವನು ವಿಪರೀತ ಗಂಭೀರನಾಗಿಯೇ ಸಲಹೆ ನೀಡುತ್ತಿದ್ದ. ಉಪದೇಶ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ. ನಾನು ಮೌನವಾಗಿ ಕೇಳುತ್ತಲೇ ಇದ್ದೆ. ಯಾವಾಗಲೂ ಹಾಗೆಯೇ. ಆತ ಆವೇಶಭರಿತನಾಗಿ ಮಾತನಾಡಲು ಆರಂಭಿಸಿದನಾದರೆ, ನಡುವೆ ಉತ್ತರಿಸುವ ಧೈರ್ಯ ನನ್ನಲ್ಲಿರುವುದಿಲ್ಲ. ಮಾತನಾಡಲು ಬಿಡುವುದೂ ಇಲ್ಲ ಆತ. ಮೊದಲು ಬಾಯಿಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡು ನಾನು ಹೇಳುವುದನ್ನು ಕೇಳು ಅಂತಾನೆ. ಅದು ನನಗೆ ರೂಢಿಯಾಗಿದೆ. ಬಡಬಡನೇ ಮಾತನಾಡಿದ ಆತ, ಬಟ್ಟೆ ತೊಟ್ಟುಕೊಂಡು ತಯಾರಾಗಿ ಹೊರಗೆ ಹೊರಟುಹೋದ.

ಆತ ಅತ್ತ ಹೋದ. ನಾನು ನನ್ನೊಳಗೆ ಇಳಿದೆ. ಅಂತರ್ಮುಖಿಯಾದೆ. ನನ್ನನ್ನೇ ನಾನು ಪ್ರಶ್ನಿಸಲು ಆರಂಭಿಸಿದೆ. ಅನ್ವೇಷಿಸಲು ಆರಂಭಿಸಿದೆ. ಹೌದಾಗಿರಬಹುದೇ? ಆತ ಹೇಳಿದ್ದೆಲ್ಲಾ ನಿಜವಾಗಿರಬಹುದೇ? ಈಗ ನನ್ನ ಜೊತೆಗಿರುವ ಸ್ನೇಹಿತರೆಲ್ಲಾ ಮುಂದೊಂದು ದಿನ ನನ್ನನ್ನು ತೊರೆದುಬಿಡಬಹುದೇ? ನಾನು ಎಲ್ಲರಿಂದಲೂ ತಿರಸ್ಕೃತನಾಗಿ ಬಾಳುವ ದಿನವೂ ಬರಬಹುದೇ? ಅಷ್ಟು ಸುಲಭವಾಗಿ ಆತನ ಅರಿವಿಗೆ ಬರುವ ಮಾತುಗಳು ಹಾಗೂ ವಿಷಯಗಳು ನನ್ನ ಅರಿವಿಗೆ ಯಾಕೆ ಬರುವುದಿಲ್ಲ? ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪ ಪಡುವ ದಿನಗಳು ಬರಬಹುದು ಅಂತಾನಲ್ಲಾ. ಹಾಗಿದ್ದರೆ, ನಾನು ಈಗಿಂದೀಗಲೇ ಜಾಗರೂಕನಾಗಬೇಕಲ್ಲವೇ?

ನಾನು ನನಗರಿವಿಲ್ಲದೇ ನನ್ನ ಬಾಳಿನ ಅವಿಭಾಜ್ಯ ಅಂಗವಾಗಿ ಹೋಗಿರುವ ನನ್ನ ಆಪ್ತ ಸ್ನೇಹಿತರ ಬಗ್ಗೆ ಯೋಚಿಸಲು ಆರಂಭಿಸಿದೆ. ಒಬ್ಬೊಬ್ಬರನ್ನಾಗಿ ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ತೊಡಗಿದೆ.

ಮೊದಲು ನೆನಪಾಗಿದ್ದು ಮೇರಿ ಜೋಸೆಫ್.

ಈಗ ಕೇರಳದ ಅದ್ಯಾವುದೋ ಊರಿನಲ್ಲಿರುವ ಆಕೆ ಹದಿನೈದು ದಿನಕ್ಕೊಮ್ಮೆಯಾದರೂ ಕರೆಮಾಡಿ ವಿಚಾರಿಸುತ್ತಾರೆ. ನಾನೂ ಆಕೆಗೆ ಕರೆ ಮಾಡುತ್ತಿರುತ್ತೇನೆ. ವಿಷಯ ಏನೂ ಇರುವುದಿಲ್ಲ. ಆದರೂ ಕಾಲು-ಅರ್ಧ ಘಂಟೆ ಮಾತಾಡುತ್ತೇವೆ. ಬೆಂಗಳೂರಿನಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಮನೆಯಿಂದ ಎರಡು ಬೀದಿಗಳಾಚೆ ವಾಸವಾಗಿದ್ದ ಆಕೆಯ ಭೇಟಿ ಆಗಿದ್ದೇ ಒಂದು ವಿಶೇಷ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ, ವಿಶೇಷ ಘಟನೆಯಾಗಿ. ಅಂದು ಶುಕ್ರವಾರ, ೯ ನವಂಬರ್ ೨೦೦೭. ಮುಂಜಾನೆ ಐದೂಕಾಲರ ಸಮಯ. ನಾನು ವಾಯುವಿಹಾರಕ್ಕೆಂದು ಹೊರಟಿದ್ದೆ. ಮನೆಬಾಗಿಲಿಗೆ ಬೀಗ ಹಾಕಿ ಬೀದಿಗಿಳಿದಾಗ, ಒಂಟಿ ಹೆಂಗಸೊಂದು ಭಾರವಾದ ಬ್ಯಾಗ್ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು ಬರುತ್ತಿದ್ದುದನ್ನು ಕಂಡೆ. ಕೈಯಿಂದ ಕೈಯಿಗೆ ಬದಲಾಯಿಸುತ್ತಾ ಕಷ್ಟ ಪಡುತ್ತಿದ್ದ ಆಕೆಯಿಂದ ಆ ಬ್ಯಾಗ್ ಅನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಬಸ್ ನಿಲ್ದಾಣದವರೆಗೆ ಜೊತೆಯಲ್ಲೇ ನಡೆದೆ. ಚೆನ್ನೈಗೆ ತೆರಳಬೇಕಿದ್ದ ಆಕೆಗೆ ಶುಭ ಹಾರೈಸಿ ಕಳುಹಿಸಿದ್ದೆ. ಆ ನಡುವಿನ ೧೫ ನಿಮಿಷಗಳ ನಮ್ಮ ಸೀಮಿತ ಮಾತುಕತೆಯಲ್ಲಿ, ಆಕೆಯ ಮೊಬೈಲ್ ನಂಬರ್ ನನ್ನ ಮೊಬೈಲಿನಲ್ಲೂ ನನ್ನ ಮೊಬೈಲ್ ನಂಬರ್ ಆಕೆಯ ಮೊಬೈಲಿನಲ್ಲೂ ದಾಖಲಾಗಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದವು. ಔಪಚಾರಿಕವಾಗಿ, ಜಾಗ್ರತೆಯಾಗಿ ಹೋಗಿ. ಪರವೂರಿನಲ್ಲಿ ಎಚ್ಚರದಿಂದಿರಿ. ಚೆನ್ನೈಯನ್ನು ತಲುಪಿದ ಕೂಡಲೇ ಕರೆಮಾಡಿ ತಿಳಿಸಿ ಅಂದಿದ್ದೆ. ಅಪರಾಹ್ನ ಎರಡೂವರೆಗ ಚೆನ್ನೈ ತಲುಪಿದ ಆಕೆ ಕರೆ ಮಾಡಿದ್ದೂ ಅಲ್ಲದೇ, ಅಲ್ಲಿರುವಷ್ಟು ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿ ದಿನ ಕರೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಒಂದು ವಾರ ಬಿಟ್ಟು ಬೆಂಗಳೂರಿಗೆ ಮರಳಿದ ಮೇಲೂ ನಮ್ಮ ನಡುವಣ ಸಂಪರ್ಕ ಮುಂದುವರೆದಿತ್ತು. ಯಾವುದೇ ಅರ್ಥ, ಅಡ್ಡ ಹೆಸರು ಇಲ್ಲದೇ ಮುಂದುವರಿದ ಆ ಸ್ನೇಹ ಮುಂದಿನ ಮೂರು ವರುಷಗಳ ಕಾಲ ನಮ್ಮನ್ನು ಇನ್ನೂ ಹತ್ತಿರಕ್ಕೆ ತಂದಿತ್ತು.

ಅವಿವಾಹಿತೆಯಾಗಿದ್ದ ಹಾಗೂ ಒಂಟಿ ಬಾಳು ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದ ಆಕೆಗೆ ಅಗತ್ಯವಿದ್ದಾಗಲೆಲ್ಲಾ ನನ್ನಿಂದಾದ ಸಹಾಯ ಮಾಡುತ್ತಾ ಬಂದಿದ್ದೆ. ಸ್ವಂತ ಮನೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿ, ಆರ್ಥಿಕವಾಗಿ ಸದೃಢಳಾಗಿದ್ದ ಆಕೆಗೆ ಹಣದ ಸಹಾಯ ಬೇಕಾಗಿಯೇ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ, ಒಂಟಿಯಾಗಿದ್ದ ಆಕೆ, ಬ್ಯಾಂಕಿಗೆ ಹೋಗುವಾಗ, ಅಂಚೆ ಕಛೇರಿಗೆ ಹೋಗುವಾಗ, ಬಿಬಿಯಂಪಿ ಕಛೇರಿಗೆ ಹೋಗುವಾಗ ನಾನು ಜೊತೆಗಿದ್ದು ಧೈರ್ಯ ತುಂಬಿದ್ದೆ. ಅಗತ್ಯ ಸಹಾಯ ಮಾಡಿದ್ದೆ. ಆಕೆಯ ಮನದ ದುಗುಡಗಳನ್ನು ಆಕೆ ಒಮ್ಮೊಮ್ಮೆ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳಲು ಬಯಸಿದಾಗ ಆಲಿಸುವ ಕಿವಿಯಾಗಿದ್ದೆ. ನನ್ನ ಬಾಳಿನ ಕಿಂಚಿತ್ ಸಮಯವನ್ನು ಆಕೆಗಾಗಿ ಮೀಸಲಿರಿಸಿದ್ದೆ. ದಿನಕ್ಕೆ ಎರಡು ಬಾರಿ ಚರ್ಚಿಗೆ ನಡೆದುಕೊಂಡೇ ಹೋಗಿ ಬರುತ್ತಿದ್ದ ಆಕೆ, ಉಳಿದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲಿನ ತನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತರ ಭೇಟಿ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಅಥವಾ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಕೂತು ಓದುತ್ತಿದ್ದರು. ಕ್ರಿಕೆಟ್ ಆಟ ವೀಕ್ಷಿಸುತ್ತಿದ್ದರು.

ಆಗಾಗ ಆಕೆಗೆ ನನ್ನೊಂದಿಗೆ ಮಾತನಾಡುವ ಅಗತ್ಯ ಬೀಳುತ್ತಿತ್ತು. ಅಂತೆಯೇ, ನನಗೂ ಅಕೆಯೊಂದಿಗಿನ ಮಾತುಕತೆ ರೂಢಿಯಾಗಿಬಿಟ್ಟಿತ್ತು. ಭೇಟಿ ಕಡಿಮೆಯಾಗಿದ್ದರೂ ಸಂಪರ್ಕ ಸದಾ ಇರುತ್ತಿತ್ತು. ಎರಡು ವರುಷಗಳ ನಂತರ ಆಕೆಯ ಇಲ್ಲಿನ ಮನೆಯನ್ನು ಮಾರಾಟಮಾಡುವಾಗಲೂ ಸಹಕರಿಸಿದ್ದೆ. ನಂತರ ಆಕೆ ಬೆಂಗಳೂರನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ತನ್ನ ತವರೂರಾದ ಕೇರಳಕ್ಕೆ ಹೊರಟು ನಿಂತಾಗ, ಅಕೆಯ ಕಣ್ಣಂಚಿನಿಂದ ಅನಾಯಾಸವಾಗಿ ಜಾರುತ್ತಿದ್ದ ಕಣ್ಣೀರ ಹನಿಗಳು ನನ್ನಲ್ಲಿ ಸಾರ್ಥಕ ಹಾಗೂ ಧನ್ಯತಾ ಭಾವ ಮೂಡಿಸಿದ್ದು ಸುಳ್ಳಲ್ಲ. ಆಕೆ ಕೇರಳಕ್ಕೆ ತೆರಳಿ ಈಗಾಗಲೇ ಮೂರು ವರುಷಗಳಾಗಿವೆ. ಇನ್ನೂ ಆಕೆಯ ಕರೆಗಳು ಬರುತ್ತಿರುತ್ತವೆ. ಕಳೆದ ಅಕ್ಟೋಬರ್ ನವಂಬರ್ ತಿಂಗಳ ತನಕ, ಐದಾರು ವರುಷಗಳಿಂದ, ನಾನು ರವಾನಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಸುಪ್ರಭಾತದ ಸಂದೇಶಗಳನ್ನು ಮೆಚ್ಚಿ ಕೊಂಡಾಡುತ್ತಿದ್ದವರು ಅವರು. ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಒಂದು ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿ ಬರೆದಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದೇನೆ ಅನ್ನುತ್ತಿದ್ದ ಆಕೆಗೆ, ಮುಂದೆ ಅವುಗಳನ್ನು ಓದುವವರು ಯಾರು ಎಂಬುದು ತಿಳಿದಿಲ್ಲ.

ಆಕೆಗೆ ಆಗಲೇ ಎಪ್ಪತ್ತು ವರುಷಗಳಿಗೂ ಮೀರಿ ವಯಸ್ಸಾಗಿದೆ. ಮುಂದೊಂದು ದಿನ ಆಕೆಯಿಂದ ಬರುವ ಕರೆಗಳು ನಿಂತು ಹೋದರೆ ಅಥವಾ ನಾನು ಕರೆ ಮಾಡಿದಾಗ ಒಂದು ದಿನ ಅತ್ತಲಿಂದ ಉತ್ತರ ಸಿಗದೇ ಹೋದರೆ, ಕಾರಣ ತಿಳಿಸುವವರು ಯಾರೂ ಇಲ್ಲ. ಆಗ ನಾನಾಗಿಯೇ ಅರ್ಥೈಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕೇನೋ.

ಹಿಂದಿನ ಅದ್ಯಾವುದೋ ಜನ್ಮದಲ್ಲಿ, ಯಾವುದೋ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಇದ್ದು, ಉಳಿದು ಹೋಗಿದ್ದ ಬಾಂಧವ್ಯದ ಕೊಂಡಿ, ಇಂದು ಈ ಜನುಮದಲ್ಲಿ ಮರುಜೋಡಣೆಗೊಂಡಿತ್ತು. ಆ ಬಾಂಧವ್ಯ ಸ್ವಲ್ಪ ಕಾಲ, ಹೀಗೆ ಈ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಮುಂದುವರಿದಿದೆ ಅಷ್ಟೇ. ಈ ಬಾಂಧವ್ಯದಲ್ಲಿ ಯಾವ ಸ್ವಾರ್ಥವಿತ್ತು? ಯಾವ ಸ್ವಾರ್ಥವಿದೆ? ಈತನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡು ಈ ಸ್ನೇಹವನ್ನು ಒಮ್ಮಿಂದೊಮ್ಮೆಗೇ ಮುರಿದುಬಿಡಲೇ? ಆಕೆಗೆ ಯಾವ ಕಾರಣ ನೀಡಲಿ?
****
(ಮುಂದುವರಿಸಬೇಕಿದೆ)
(ಮುಂದೆ ಯಾರು ನೆನಪಾದಾರು? ನೋಡೋಣ, ಅಲ್ಲವೇ?)

(ತಪ್ಪುಗಳಿದ್ದರೆ ತಿಳಿಸಿ ಉಪಕರಿಸಿ)

2 Responses to ಆಮೇಲೆ ಹೆಸರಿಡೋಣ!

  1. Latha shenoy ಹೇಳುತ್ತಾರೆ:

    Asuji, snehitharu namma suthamuthalu iruthare.Avaralli olleyathanavannu
    guruthisuva sukshmamathi nammallirabeku. Snehave illa enuuvavaralli vada
    madi kalaharana madabedi. Nimma sneha munduvariyali.
    Preethi,prema,snehagale badukina nijavada ishwaryagalu. Katina
    hrudayiyadavanu devarinda baludooradalli iruthane. Snehavu athmavannu
    bayasuthade.Sneha swabhava yaralli kandubaruvudillavo avaru sukhadinda
    iralu sadhyavilla. Inthaha ketta upadeshagalinda nimma niswartha snehavannu
    halumadikollabedi.Mary Joseph anthavare idakke sakshi. Mathu katinavadaru
    snehakke dhakkeyadaga maruguva nimma mana yendu noyadirali.

ತಮ್ಮ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ನೀಡಿ.

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  ಬದಲಿಸಿ )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  ಬದಲಿಸಿ )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  ಬದಲಿಸಿ )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  ಬದಲಿಸಿ )

Connecting to %s

%d bloggers like this: