ಸಂಭ್ರಮಿಸುತ್ತೇವೆ ಹಿಂದಿನಂತೆಯೇ!

29 ಡಿಸೆ 11

ಅವರೆಲ್ಲಾ ಭಿನ್ನ ಭಿನ್ನರಾಗಿರುತ್ತಾರೆ
ಒಬ್ಬರಾದ ಮೇಲೆ ಒಬ್ಬರಂತೆ ಬರುತ್ತಾರೆ 
ನಮ್ಮ ಜೊತೆ ಜೊತೆಗೆ ಸಾಗುತ್ತ ಇರುತ್ತಾರೆ
ಮತ್ತೆ ತಮ್ಮ ಕರ್ತವ್ಯ ಮುಗಿಸಿ ಮರೆಯಾಗುತ್ತಾರೆ

ಅವರಿಂದಾಗಿ ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಹಿರಿತನ ಮೈಗೂಡುತ್ತದೆ
ಬಾಲ್ಯ ಮರೆಯಾಗಿ ಯೌವನ ವೃದ್ಧಾಪ್ಯ ಕಾಲಿಡುತ್ತದೆ
ಅವರ ಅಸ್ಥಿತ್ವ ನಮ್ಮ ಬಾಳಿನ ಅಂಗವಾಗಿ ಉಳಿಯುತ್ತದೆ
ಅವರಿಂದಾಗಿಯೇ ನಮ್ಮ ಬಾಳಿಗೊಂದು ಅಳತೆ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ

ಅಂತೆಯೇ ಸಿಗುತ್ತಾರೆ ಈ ಪಯಣದಲ್ಲಿ ಸಹ ಪಯಣಿಗರು
ಕೆಲವರು ಕೆಲವೇ ಘಂಟೆಗಳಷ್ಟು ನಮಗೆ ಜೊತೆ ನೀಡುವವರು
ಕೆಲವರು ದಿನ ತಿಂಗಳು ವರುಷಗಳ ಕಾಲ ನಮ್ಮ ಜೊತೆ ಕಳೆಯುವವರು
ಎಲ್ಲರೂ ಒಂದೊಂದು ತೆರನಾದ ನೆನಪನ್ನು ಮನದ ಪರದೆಯ ಮೇಲಿರಿಸುವವರು

ನಮ್ಮ ಜೀವನಕ್ಕೆ ಅಳತೆ ನೀಡಿ ಮರೆಯಾಗುವವು ವರುಷಗಳು 
ನಮ್ಮ ಪಯಣದಲ್ಲಿ ಸಹಪಯಣಿಗರಾಗಿದ್ದು ಮರೆಯಾದವರ ನೆನಪುಗಳು
ಇವರೆಲ್ಲರಿಗೂ ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಇಹುದು ತಮ್ಮದೇ ಗೌರವಾದರಗಳು 
ನೆನಪಲ್ಲುಳಿಯುವ ಮರೆಯಾದ ಆತ್ಮೀಯರಂತೆಯೇ ಮರೆಯಲಾಗದ ಈ ವರುಷಗಳು

ಇನ್ನು ಎರಡು ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಮರೆಯಾಗಲಿಹುದು ಈ ವರುಷವೂ ಉಳಿದವಂತೆಯೇ
ಮೌನ ಸಂಗಾತಿಯಾಗಿ ಇದ್ದು ಇದೀಗ ತಾನು ಕಣ್ಮರೆಯಾಗುವುದು ಮೌನವಾಗಿಯೇ
ಹೋಗುತಿಹುದರ ಅಗಲಿಕೆಯ ಕೊರಗಿನಲ್ಲಿ ನಾವು ಯಾರೂ ಇರುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದಿನಂತೆಯೇ
ಹೊಸ ವರುಷದ ಆಗಮನದ ಖುಷಿಯನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಂಡು ಸಂಭ್ರಮಿಸುತ್ತೇವೆ ಹಿಂದಿನಂತೆಯೇ


ಆತ್ಮಹತ್ಯೆಗೈಯುತಿದ್ದರು ಜನರು!

24 ಡಿಸೆ 11

ಏನ ಬಣ್ಣಿಸಲಿ ನಾನು
ಈ ನೆನಪಿನ ಹುಳಗಳನ್ನು
ಕೊರೆಯುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತವೆ
ಮನಸಿನ ಪರದೆಯನ್ನು;

ಕೊರೆದಷ್ಟೂ ಪರದೆ
ಭದ್ರವಾಗುತ್ತಾ ಹೋಗುತ್ತದೆ
ಹೊಸ ಹಳೆಯ ಚಿತ್ರಗಳ
ಮೆರವಣಿಗೆ ಸಾಗುತ್ತದೆ;

ನೋವ ಜೊತೆ ಜೊತೆಗೆ
ಮುದ ನೀಡುತ್ತವೆ ಮನಕ್ಕೆ
ಅದೆಷ್ಟೇ ಹೊತ್ತಾದರೂ
ಬರಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ ಹೊರಕ್ಕೆ;

ನೆನಪುಗಳ ಈ ಸೌಭಾಗ್ಯ
ಕರುಣಿಸಿರದೇ ಇದ್ದಿದ್ದರೆ ದೇವರು
ವಾಸ್ತವದಿಂದ ಸೋತು
ಆತ್ಮಹತ್ಯೆಗೈಯುತಿದ್ದರು ಜನರು!
******


ಯಾಕ್ ಹಿಂಗೆ, ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ಕಣ್ಣಲ್ಲೇ ಕೊಲ್ತೀಯಾ ನೀ|!

19 ಡಿಸೆ 11

ಯಾಕ್ ಹಿಂಗೆ, ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ಕಣ್ಣಲ್ಲೇ ಕೊಲ್ತೀಯಾ ನೀ||
ಯಾಕ್ ಹಿಂಗೆ, ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ಕಣ್ಣಲ್ಲೇ ಕೊಲ್ತೀಯಾ ನೀ||

ಮನದೊಳಗೆ ಅಡಗಿದೆ ಪ್ರೀತಿ, ಹೊರಗೆ ಜನರಾ ಭೀತಿ
ಜನರ ನಡುವೆ ಇರ್ಬೇಕಾದ್ರೆ, ಬಚ್ಚಿ ಇಡಬೇಕು ಪ್ರೀತಿ
||ಯಾಕ್ ಹಿಂಗೆ, ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ಕಣ್ಣಲ್ಲೇ ಕೊಲ್ತೀಯಾ ನೀ||

ಪ್ರೀತಿ ಮಾಡೋಕ್ ವಯಸ್ಸೇನಿಲ್ಲಾ, ಹೃದಯಕ್ ವಯಸ್ಸಾಗೋಲ್ಲಾ
ಅರಿತ ಹೃದಯ ಜೊತೆಗಿರುವಾಗ, ಸುಮ್ನೆ ಇರೋಕಾಗೋಲ್ಲಾ
||ಯಾಕ್ ಹಿಂಗೆ, ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ಕಣ್ಣಲ್ಲೇ ಕೊಲ್ತೀಯಾ ನೀ||

ಪ್ರೀತಿ ಮತ್ತು ದೇವರ ಭಕ್ತಿ, ಒಂದೇ ತರಹ ಅಲ್ವೇ
ಎರಡೂ ಕೂಡ ಖಾಸಗಿ ವಿಷ್ಯಾ, ಇರ್ಬೇಕ್ ಮನದ ಒಳ್ಗೇ
||ಯಾಕ್ ಹಿಂಗೆ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ಕಣ್ಣಲ್ಲೇ ಕೊಲ್ತೀಯಾ ನೀ||


ಯುವಜನತೆಗೆ ಯಾರಿದ್ದಾರೆ ಆದರ್ಶಪ್ರಾಯರು?

04 ಡಿಸೆ 11

 

ನಮ್ಮ ನಾಡಿನುದ್ದಗಲಕ್ಕೂ, ಸೋಂಕಿನಂತೆ ಪ್ರತಿ ಮನೆಗೂ ಹರಡಿರುವ ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರವೆಂಬ ಈ ವ್ಯಾಧಿಯನ್ನು ಬೇರುಸಹಿತ ಕಿತ್ತು, ಒದ್ದೋಡಿಸುವ ನಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಜನ ಜಾಗೃತಿ ಮೋರ್ಛಾಗಳು ಹಾಗೂ ಸತ್ಯಾಗ್ರಹಗಳು ಆರಂಭವಾದುವೇನೋ ನಿಜ. ಆದರೆ ಅವುಗಳ ಜೊತೆ ಜೊತೆಗೇ, ಸಮಾಜದ ಪ್ರತಿರಂಗದಲ್ಲೂ ಧೀಮಂತ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವಗಳು ನಾಗರಿಕರ ಮುಂದೆ ತಮ್ಮ ಅನೈತಿಕ ಹಾಗೂ ಭ್ರಷ್ಟ ನಡತೆಯಿಂದಾಗಿ ನಗ್ನವಾಗುತ್ತಲೇ ಸಾಗುತ್ತಿವೆ. ಇದಿಷ್ಟೇ ಆಗಿದ್ದಿದ್ದರೆ ಸಮಸ್ಯೆ ಇದ್ದಿರಲಿಲ್ಲ. ಈ ಲೇಖನವೂ ಅವಶ್ಯಕ ಎಂದೆನಿಸುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ನಮ್ಮ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ತೀರ ಘಾಸಿ ಉಂಟು ಮಾಡುವ ವಿಚಾರವೆಂದರೆ ಅಪವಾದ ಹೊರಿಸುವವರು, ಆರೋಪ ಎದುರಿಸುತ್ತಿರುವವರು, ವಿಚಾರಣೆ ನಡೆಸುವವರು, ಎಲ್ಲರೂ ಪರಸ್ಪರರ ಮೇಲೆ, ಪ್ರಾಥಮಿಕ ಶಾಲಾ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳ ಮಟ್ಟಕ್ಕಿಳಿದು, ಅವಮಾನಕರ ಹೇಳಿಕೆಗಳನ್ನು ನೀಡುತ್ತಿರುವುದು.

ನಿವೃತ್ತ ನ್ಯಾಯಮೂರ್ತಿಯಾದರೇನು ಹಾಗೂ ನಿವೃತ್ತ ಲೋಕಾಯುಕ್ತರಾದರೇನು, ಪೋಲೀಸ್ ಇಲಾಖೆಯ ಅಧಿಕಾರಿಗಳಾದರೇನು, ಎಲ್ಲರ ಬಗ್ಗೆಯೂ ಮುಲಾಜಿಲ್ಲದೇ, ಮಾಜೀ ಹಾಗೂ ಹಾಲಿ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಗಳು, ಮಂತ್ರಿಗಳು, ಅಧಿಕಾರಿಗಳು ತಮ್ಮ ಮನಕ್ಕೆ ಬಂದ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಅವಮಾನಕರ ಮಾತುಗಳನ್ನು  ಹೊರಹಾಕುತ್ತಾರೆ. ಎರಡು ದಿನ ಬಿಟ್ಟು, ಮತ್ತೆ  ಇವರು ಅವರೆಲ್ಲರ ಮಾತುಗಳಿಗೆ ಉತ್ತರಿಸುತ್ತಾ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ. ಓರ್ವ ಮಾಜಿ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಯಂತೂ, ತಾನು ಅದೆಷ್ಟೇ ಅನೈತಿಕ ಹಾಗೂ ಭ್ರಷ್ಟ ನಡತೆಯ ಆರೋಪಗಳ ಕೂಪದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದ್ದರೂ, ಅನ್ಯರು ಅದ್ಯಾವ ಹುದ್ದೆಯಲ್ಲಿದ್ದರೂ ಲೆಕ್ಕಿಸದೇ, ಅವರೆಲ್ಲರ ಮಾನ ಹರಾಜು ಹಾಕುವ ಮಾತನ್ನಾಡುತ್ತಾನೆ. ಆತನ ಅಥವಾ ಆತನ ಕುಟುಂಬದ ಮೇಲೆ ಆರೋಪಗಳು ಬಂದಾಗಲೆಲ್ಲಾ, ಆರೋಪ ಹೊರಿಸಿದವರ ಹಾಗೂ ವಿಚಾರಣೆ ನಡೆಸುವವರ ಪೂರ್ವಾಪರಗಳನ್ನು ಸದ್ಯವೇ ಸಾರ್ವಜನಿಕವಾಗಿ ಬಿಚ್ಚಿಡುತ್ತೇನೆ ಎಂಬ ಬೆದರಿಕೆಯನ್ನು ಒಡ್ಡುತ್ತಲೇ ಸಾಗುತ್ತಾನೆ. ಬಿಚ್ಚಿಡುತ್ತೇನೆ ಎಂದುದರ ಪಟ್ಟಿ ಅದೆಷ್ಟೇ ದೊಡ್ಡದಿದ್ದರೂ, ಸಾಕ್ಷಿ ಸಮೇತವಾಗಿ ಬಿಚ್ಚಿಟ್ಟ ದಾಖಲೆಗಳು ಮಾತ್ರ ಇದುವರೆಗೂ ಅಪ್ರಾಮುಖ್ಯವಾಗಿಯೇ ಉಳಿದಿವೆ. ಇವನ್ನೆಲ್ಲಾ ನೋಡುವಾಗ, ಕೇಳುವಾಗ, ಇವರೆಲ್ಲಾ ಆ ಪ್ರಾಥಮಿಕ ಮಕ್ಕಳ ಮಟ್ಟದಿಂದ ಇನ್ನೂ ಮೇಲೇರಿ ಬಂದಿಲ್ಲವೇನೋ ಎಂದನಿಸುತ್ತದೆ, ಅಲ್ಲವೇ?

ಭ್ರಷ್ಟ ನಾಯಕರುಗಳು ಜಾಮೀನು ಪಡೆದು ಮನೆಗೆ ಬಂದರೆ, ದಾರಿಯುದ್ದಕ್ಕೂ ಮಾಧ್ಯಮದವರ ಕ್ಯಾಮೆರಾ ಕಣ್ಣುಗಳು ಹಿಂಬಾಲಿಸುತ್ತವೆ. ಯುದ್ಧವನ್ನು ಗೆದ್ದುಬಂದ ಯೋಧರಂತೆ ವಿಜಯದ ನಗೆ ಬೀರುವ ಈ ನಾಯಕರುಗಳ ಹಿಂಬಾಲಕರುಗಳ ವಿಜಯಘೋಷ ಮುಗಿಲು ಮುಟ್ಟುತ್ತದೆ. ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರದ ಆರೋಪ ಹೊತ್ತಿರುವ ನೆರೆರಾಜ್ಯದ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿ ನ್ಯಾಯಾಲಯದಲ್ಲಿ ವಿಚಾರಣೆಗಾಗಿ ಹಾಜರಾಗಲು ಬಂದರೆ, ಸ್ವಾಗತಕ್ಕೆ ನಮ್ಮ ರಾಜಧಾನಿಯಲ್ಲಿ, ರಾತ್ರಿ ಬೆಳಗಾಗುವುದರ ಒಳಗೆ,  ಸ್ವಾಗತ ಕಮಾನುಗಳು, ಸ್ವಾಗತ ಫಲಕಗಳು, ಎದ್ದು ನಿಲ್ಲುತ್ತವೆ. ಭ್ರಷ್ಟರೊಂದಿಗೆ ಗುರುತಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಇಂದು ಯಾರೂ ಹಿಂಜರಿಯುತ್ತಿಲ್ಲ. ಅನೈತಿಕತೆಯ ಆರೋಪಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾ ದುಡ್ಡಿನ ಕಂತೆಗಳಲ್ಲಿ ಮುಚ್ಚಿಟ್ಟು ಆರೋಪ ಹೊರಿಸಿದವರೊಂದಿಗೆ ರಾಜಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡು, ರಾಜಾರೋಷವಾಗಿ ಅಡ್ಡಾಡುವವರು ನಮ್ಮ ಪಾಲಿಗೆ ಇಂದು ನಾಯಕರುಗಳಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಈ ನಾಯಕರುಗಳು ಯಾರಿಗೆ ಆದರ್ಶಪ್ರಾಯರಾದಾರು?  

ಶಾಲಾ ಕಾಲೇಜುಗಳಲ್ಲಿ ಅಭ್ಯಾಸ ನಡೆಸುತ್ತಿರುವ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಿಗೆ ಹಾಗೂ ಈ ಸಮಾಜದಲ್ಲಿರುವ ಯುವ ಜನತೆಗೆ ಈ ಹಿರಿಯ ನಾಯಕರುಗಳು ಅಥವಾ ಅಧಿಕಾರಿಗಳು ಯಾವ ರೀತಿಯ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನ ನೀಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ? ಕಿರಿಯ ಜನಾಂಗ ತಮ್ಮ ಭವಿಷ್ಯವನ್ನು ರೂಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ನಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಇಂದು ಯಾರ ಆದರ್ಶವನ್ನು ಪಾಲಿಸಬೇಕು? ಶತಕಗಳ ಅಥವಾ ದಶಕಗಳ ಹಿಂದೆ ಇಂದಿನದಕ್ಕಿಂತ ತೀರ ಭಿನ್ನವಾದ ಅದ್ಯಾವುದೋ ಸಾಮಾಜಿಕ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ನಡುವೆ ಜೀವಿಸಿ ಗತಿಸಿಹೋದವರ ಜೀವನಾದರ್ಶಗಳನ್ನಷ್ಟೇ ಪಾಲಿಸಬೇಕೇ? ಆದರ್ಶ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳೇ ಸಿಗದ ವಾತಾವರಣ ಏಕೆ ನಿರ್ಮಾಣವಾಗುತ್ತಿದೆ?

ನಿಷ್ಠಾವಂತರೆಂಬ ಹೆಸರು ಗಳಿಸಿದ್ದವರೂ ದಿನಬೆಳಗಾಗುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಬಣ್ಣ ಕಳಚಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ನಿನ್ನೆಯ ತನಕ ಯಾರನ್ನು ತಮ್ಮ ಆದರ್ಶ ಎಂದು ಯುವ ಜನತೆ ಪರಿಗಣಿಸುತ್ತಿತ್ತೋ, ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳು ಇಂದು ಸಮಾಜದೆದುರು ತಮ್ಮ ಕುಕೃತ್ಯಗಳಿಂದಾಗಿ ನಗ್ನರಾಗುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ನೀತಿ ಪಾಠ ಮಾಡುವ ಮಾಧ್ಯಮ ಲೋಕದ ಧೀಮಂತ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವಗಳೂ ಈ ಧಂಧೆಯಲ್ಲಿ ಸಿಲುಕಿಕೊಂಡು ತಮ್ಮ ಭ್ರಷ್ಟ ಹಾಗೂ ಅನೈತಿಕ ಜೀವನದ ಮಗ್ಗುಲನ್ನು ಸಮಾಜಕ್ಕೆ ಪರಿಚಯಿಸುತ್ತಾ ಸಾಗುತ್ತಿವೆ.  ಸಾಹಿತಿಗಳಲ್ಲಿ ಯಾರಿಗಾದರೂ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ನೀಡಿ ಗೌರವಿಸಿದರೆ, ಆ ಸಾಹಿತಿಯನ್ನು ಒಪ್ಪದ, ಸಾಹಿತಿಗಳದೇ ಇನ್ನೊಂದು ವರ್ಗ ಆ ಸಾಹಿತಿಯ ಅವಹೇಳನೆಗೆ ಮುಂದಾಗುತ್ತದೆ. ಪ್ರಶಸ್ತಿ, ಸನ್ಮಾನಗಳೆಂಬ ಗೌರವಗಳೆಲ್ಲಾ ಮಾರಾಟಕ್ಕಿಟ್ಟ ವಸ್ತುಗಳಂತಾಗುತ್ತಿವೆ. ರಾಜಕೀಯ ಪುಢಾರಿಗಳೂ ಇನ್ಯಾರೋ ಬರೆದುಕೊಟ್ಟ ಸಾಹಿತ್ಯವನ್ನು ತಮ್ಮದೆಂದು ಪ್ರಕಟಿಸಿ, ಅವಕ್ಕೂ ಪ್ರಶಸ್ತಿಗಿಟ್ಟಿಸಿಕೊಂಡು ಹೆಮ್ಮೆ ಪಡುತ್ತಾರೆ. ಸಾರಸ್ವತ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಹೆಸರಗಳನ್ನು ಅಮರಗೊಳಿಸಿದೆವೆಂದು ಬೀಗುತ್ತಾರೆ. ತಮ್ಮ ಬೆನ್ನುಗಳನ್ನು ತಾವೇ ತಟ್ಟಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ವಿದ್ಯಾಲಯಗಳಲ್ಲಿನ ಅಧ್ಯಾಪಕ ವೃಂದವೂ ದಿನಗಳೆದಂತೆ ತನ್ನ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯನ್ನು ನಿರ್ವಹಿಸುವಲ್ಲಿ ವಿಫವಾಗುತ್ತಾ ಸಾಗಿದೆ. ಉತ್ತಮ ಬಾಳನ್ನು ಕಟ್ಟಿಕೊಡುವ ವಿದ್ಯೆ ನೀಡುವ ಬದಲು, ಉತ್ತಮ ಹಣಗಳಿಕೆಯ ನೌಕರಿ ಪಡೆಯುವುದಕ್ಕಾಗಿ, ಉತ್ತಮ ಅಂಕಗಳೊಂದಿಗೆ ಉತ್ತೀರ್ಣರಾಗುವುದಷ್ಟೇ ಪ್ರಾಮುಖ್ಯ ಎಂದು ಹೇಳಿಕೊಡುತ್ತಿವೆ. ಜೀವನದ ಅರ್ಥ, ಬರೀ ಅರ್ಥ ಗಳಿಕೆಯಲ್ಲಿಯೇ ಇದೆ ಎಂದು ಸಾರುತ್ತಿದೆ.   

ನೈತಿಕತೆ ಹಾಗೂ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕತೆಯೊಂದಿಗೆ ಯಾವುದೇ ನೌಕರಿ ಮಾಡುವ ಅಥವಾ ಜೀವನ ಸಾಗಿಸುವ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಈಗ ಬಹುಷಃ ಎಲ್ಲೂ ಇಲ್ಲ. ಭ್ರಷ್ಟರ ನಡುವೆ, ಅನೀತಿವಂತರ ನಡುವೆ, ತನ್ನತನವನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಂಡು ಬಾಳುವವರ ಪಾಲಿಗೆ, ಉಸಿರುಗಟ್ಟಿಸಿಕೊಂಡು ಸಾಯಬೇಕಾದ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ನಿರ್ಮಾಣವಾಗುತ್ತಿದೆ.

ಸಾಮಾಜಿಕ ಜಾಗೃತಿ ಮೂಡಿಸುವ ಪಣತೊಟ್ಟು ಮುಂದಾಳುತನ ಹೊತ್ತು ಸಾಗುವವರ ಮೇಲೇ ದಿನ ಬೆಳಗಾದರೆ ಹೊಸ ಹೊಸ ಆಪಾದನೆಗಳನ್ನು ಹೊರಿಸಿಯೋ, ಹಲ್ಲೆ ನಡೆಸಿಯೋ, ಅವರನ್ನು ಅವರ ಗುರಿಯಿಂದ ವಿಮುಖಗೊಳಿಸುವ ಪ್ರಯತ್ನ ಸದಾ ಸಾಗುತ್ತಿದೆ. ಇದಕ್ಕೆಲ್ಲ ಭ್ರಷ್ಟ ಪಟ್ಟಭದ್ರ ಹಿತಾಸಕ್ತಿಗಳೇ ಕಾರಣ ಎನ್ನುವುದೂ ಜಗಜ್ಜಾಹೀರು.

ಇದರಿಂದ ಯುವ ಜನತೆಗೆ ಒಮ್ಮೆಗೇ ಭ್ರಮ ನಿರಸನವಾದಂತಾಗಿದೆಯಾದರೆ ಆಶ್ಚರ್ಯವಿಲ್ಲ.  ರಾಜಕೀಯವೂ ಬೇಡ, ಸಾಮಾಜಿಕ ಸೇವೆಯೂ ಬೇಡ, ಸಾಹಿತ್ಯವೂ ಬೇಡ, ಯಾವ ಓದೂ ಬೇಡ. ನಾವು ನಮಗಿಷ್ಟ ಬಂದ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಬದುಕೋಣ ಎಂಬ ನಿರ್ಧಾರ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. “ಎಲ್ಲರೂ ಕಳ್ಳರೇ …  ಹಾಗಾಗಿ, ನಾವೂ ಕಳ್ಳರಾಗೋಣ; ಎಲ್ಲರೂ ಭ್ರಷ್ಟರೇ … ಹಾಗಾಗಿ, ನಾವೂ ಭ್ರಷ್ಟರಾಗೋಣ”. ಎನ್ನುವ ಮನಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಯುವ ಜನತೆಯಲ್ಲಿ ತುಂಬುತ್ತಾ ಸಾಗುತ್ತಿದೆ ಈ ಸಮಾಜ.

ಹಾಗಾಗಿ  “ನಾವು ಯಾರನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸಬೇಕು… ಹಾಗೂ ಯಾರಿದ್ದಾರೆ ನಮಗೆ ಆದರ್ಶಪ್ರಾಯರು?” ಎಂದು  ಯುವ ಜನತೆ ಕೇಳುತ್ತಿರುವ ಈ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಉತ್ತರ ಯಾರಲ್ಲಿದೆ? ನಮ್ಮಲ್ಲಿದೆಯೇ ಅಥವಾ ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿದೆಯೇ? 


ನಗದೇ ಏನುಮಾಡಲಿ ನಾನು…?

04 ಡಿಸೆ 11

ದೇವರೊಬ್ಬನೇ, ಆತ ಸರ್ವಂತರ್ಯಾಮಿ, ಆತನಿಲ್ಲದ ಜಾಗವಿಲ್ಲ ಎನ್ನುವ ಕನಕದಾಸನ ಕಥೆಯನ್ನು ಹಾಗೂ ಮಾತಾಪಿತರು, ಗುರುಗಳು, ಬಂಧುಗಳು, ಅತಿಥಿಗಳು, ಇವರೇ ನಮ್ಮ ಪಾಲಿನ ದೇವರು ಎಂದು ಸಾರುವ, ಶಾಲಾ ಪಠ್ಯ  ಪುಸ್ತಕಗಳಲ್ಲಿನ ಓದನ್ನು ಮುಗಿಸಿಕೊಂಡು, ಮನೆಗೆ ನಡೆಯುವ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ  ಸಾಲಾಗಿ  ದೇವಾಲಯಗಳು, ಮಸೀದಿಗಳು, ಕ್ರಿಸ್ತ ಮಂದಿರಗಳು ಎದುರಾಗುವಾಗ, ಮಕ್ಕಳ  ಮನದೊಳಗೆ ಅನುಭವವಾಗುವುದು ಬರಿಯ ವಿರೋಧಾಭಾಸ ಹಾಗೂ ವಿಪರ್ಯಾಸಗಳ ಸಂತೆ ಕಂತೆಗಳಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲವೇ?

ರಾಜಕೀಯ ಲಾಭ ನಷ್ಟಗಳಿಂದ ಪ್ರೇರಿತವಾದ ಚರಿತ್ರೆ, ಜೀವನನದಲ್ಲಿ ಎಂದೂ ಉಪಯೋಗಕ್ಕೆ ಬಾರದ ಸೈನ್ ತೀಠ ಹಾಗೂ ಕಾಸ್ ತೀಠ, ಚಿರಾಪುಂಜಿಯಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದ ಮಳೆಯ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರ, ಅಮೇಜಾನ್ ಇಳಿಜಾರಿನಲ್ಲಿ ಬೆಳೆವ ಮರಗಳ ಎಲೆಯ ಗಾತ್ರ, ಸೂಜಿಮೊನೆ ಎಲೆಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ಮರಗಳು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಬೆಳೆಯುವ ಭೌಗೋಳಿಕ ಪ್ರದೇಶ, ಮೊಘಲ್ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದ ಒಬ್ಬೊಬ್ಬ ಅರಸನ ಸಾಂಸಾರಿಕ ಚರಿತ್ರೆಯ  ಅಭ್ಯಾಸ, ಭಾರತ ಸಾತಂತ್ರ್ಯ ಗಳಿಸಿದ್ದೇ ಕಾಶ್ಮೀರಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಸಂಸಾರದ ಸದಸ್ಯರಾದ ನೆಹರೂ ಎಂಬಂಥವರ ತ್ಯಾಗದಿಂದ ಎನ್ನುವ ಕಟ್ಟುಕಥೆಗಳ ಅಧ್ಯಯನ, ಇವುಗಳ ಬಗ್ಗೆಯೇ ನಿದ್ದೆಗೆಟ್ಟು ಸೀಮೆ ಎಣ್ಣೆ ವ್ಯಯಿಸುವ ಬದಲು ಬದುಕು ಕಟ್ಟಿಕೊಡುವ, ಬಾಳುವ ಕಲೆಯನ್ನು ಅರುಹುವ ವಿದ್ಯೆ ನಮಗೆಲ್ಲಾ ದೊರೆತಿದ್ದರೆ, ಬಹುಷ ಮೂಢ ನಂಬಿಕೆಗಳೆಲ್ಲಾ ಎಂದೋ ನಾಶವಾಗುತ್ತಿದ್ದವು.

ಹಿಂದುಳಿದವರ ಉದ್ಧಾರ ಎಂದರೆ ಮುಂದುವರಿದವರನ್ನು ಹಿಂದುಳಿದವರ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಊಟಕ್ಕೆ ಕರೆಯುವುದು ಎಂಬ ಭ್ರಮೆಗೆ ಏನೆನ್ನಲಿ…? ಹಿಂದುಳಿದವರಲ್ಲಿ ಅರಿವು ಮೂಡಿಸಿ, ಅವರನ್ನು ಉದ್ಧಾರಮಾಡಿ ಮುಂದುವರಿದವರ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಸಹಪಂಕ್ತಿ ಭೋಜನಕ್ಕೆ ಮಾನಸಿಕವಾಗಿ ತಯಾರಿಗೊಳಿಸುವವರು ಯಾರಿದ್ದಾರೆ? ದಲಿತರು ದಲಿತರಾಗಿಯೇ ಹಿಂದುಳಿದವರಾಗಿಯೇ ಉಳಿದಷ್ಟು ಕಾಲ, ಈ ದಲಿತ ಹಾಗೂ ಹಿಂದುಳಿದವರ ಉದ್ಧಾರಕ ಸಂಘ ಸಂಸ್ಥೆಗಳು ಜೀವಂತವಾಗಿರುತ್ತವೆ.

ನಮ್ಮ ಮನೆಯ ಬಾವಿಯಿಂದ ಹರಿಜನರು ನೀರು ಸೇದಬಾರದೆಂಬ ಕಟ್ಟಳೆಯನ್ನು ಮುರಿದವರು ನಮ್ಮ ತೀರ್ಥರೂಪರು (ದಿ. ಡಾ. ಯು. ಚಂದ್ರಶೇಖರ್). “ಕುಡಿಯಲು ನೀರು ಸೇದಿ ಕೊಡಿ ಧಣಿ”, ಎಂದ ದಿನಗೂಲಿ ನೌಕರ ನಾದುವಿಗೆ, ” ಇಲ್ಲಿ ಧಣಿ ನಾನೋ ನೀನೋ, ನೀರು ಬೇಕಿದ್ದರೆ ನೀನೇ ಸೇದಿಕೊಂಡು ಕುಡಿ” ಎಂದು ಪರೋಕ್ಷವಾಗಿ ನಮಗೆಲ್ಲಾ ಪಾಠ ಹೇಳಿಕೊಟ್ಟವರು ಅವರು.  ಅಪರಾಹ್ನ ಊಟಕ್ಕೆ ಕೂರುವಾಗ, ಕೆಲಸದಾಳುಗಳೊಂದಿಗೆ ನೆಲದಲ್ಲೇ ಸಹಪಂಕ್ತಿ ಭೋಜನದ ಅಭ್ಯಾಸ ಮಾಡಿಕೊಟ್ಟವರು ಅವರು. ಒಮ್ಮೆ ಅದೇ ನಾದುವಿನ ಮನೆಯ ಮುಂದೆ ಹಾಡಿಯ ಕಡೆಗೆ ಹಾದು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ತನ್ನ ಮನೆಯಂಗಳಕ್ಕೆ ಕರೆದ ಆತನ ಆತಿಥ್ಯದಲ್ಲಿ, ಅಪ್ಪಯ್ಯನವರೊಂದಿಗೆ ಚಹಾ ಸೇವನೆ ಮಾಡಿದವನು ನಾನೂ ಕೂಡ. ಇಂಥ ಬದುಕಿನ ಹಿನ್ನೆಲೆಯ ಅನುಭವದಿಂದಾಗಿ, ಇಂದು ನನ್ನಿಂದ ಎರಡು ಮಾತು ಹೊರಬಂದರೆ, ಆಷಾಢಭೂತಿತನದ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಗಳು ನನ್ನನ್ನು ಅದ್ಯಾವುದೋ ದಲಿತೋದ್ಧಾರದ ಪ್ರದರ್ಶನದ ವೇದಿಕೆಗೆ ಆಹ್ವಾನ ನೀಡುತ್ತವೆ.

ಇದಕ್ಕೆಲ್ಲಾ ಬರೀ ನಗದೇ ಏನು ಮಾಡಲಿ. … 🙂

ಮಡೆಸ್ನಾನವನ್ನು ವಿರೋಧಿಸುವವರು, ಮದ್ಯಪಾನವನ್ನೂ ವಿರೋಧಿಸಲಿ. ದಲಿತ ಶೋಷಣೆಯ ವಿರೋಧಿಸುವವರು, ನೀತಿಗೆಟ್ಟ ಜನನಾಯಕರನ್ನೂ ವಿರೋಧಿಸಲಿ. ದುರ್ಬಲರ ಪರವಾಗಿ ಮಾತಾಡುವವರು, ಭ್ರಷ್ಟ ರಾಜಕಾರಣಿಗಳನ್ನು ವಿರೋಧಿಸಲಿ. ಹಿಂದುಳಿದವರಿಗಾಗಿ ಮಿಡಿಯುವವರು, ರಾಜ್ಯದ ಲೂಟಿಕೋರರನ್ನು ವಿರೋಧಿಸಲಿ. ಮೂಢನಂಬಿಕೆಗಳನ್ನು ವಿರೋಧಿಸುವವರು, ಭಕ್ತಿಯ ಪ್ರದರ್ಶನವನ್ನೂ ವಿರೋಧಿಸಲಿ. ಪುರೋಹಿತರನ್ನು ವಿರೋಧಿಸುವವರು, ಮಠ ದೇವಸ್ಥಾನಗಳನ್ನೇ ವಿರೋಧಿಸಲಿ

ಇದನ್ನೆಲ್ಲಾ ಏಕನ್ನುತ್ತೇನೆ ಅಂದರೆ,

ಭಕ್ತ ಮತ್ತು ದೇವರ ನಡುವಣ ಮಧ್ಯವರ್ತಿಗಳನ್ನೇ ವಿರೋಧಿಸುವವನು ನಾನು. ಮಠ ಮಂದಿರ ದೇವಸ್ಥಾನಗಳತ್ತ ಎಂದೂ ತಲೆಹಾಕದವನು ನಾನು. ನಾನು ಆಸ್ತಿಕ ಎನ್ನುವುದಕ್ಕೇ ನನ್ನ ಉಸಿರೇ ಸಾಕ್ಷಿ ಎನ್ನುವವನು ನಾನು. ದೇವರಿಗೆ ಲಂಚದ ಆಮಿಷವೊಡ್ಡಿ ಬೇಡಿಕೆ ಸಲ್ಲಿಸದವನು ನಾನು. ಭಕುತಿಯ ಪ್ರದರ್ಶನವನ್ನು ಸದಾ ವಿರೋಧಿಸುವವನು ನಾನು. ಮೂಢನಂಬಿಕೆಗಳನ್ನು ಸಾರಾ ಸಗಟಾಗಿ ತಿರಸ್ಕರಿಸಬೇಕೆನ್ನುವವನು ನಾನು.  ಮೂಢ ನಂಬಿಕೆಗಳ ತಿರಸ್ಕಾರಕ್ಕೆ ಆಯ್ಕೆ ಬೇಡ ವೆನ್ನುವವನು. ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಅನುಕೂಲ ಶಾಸ್ತ್ರದ ಬಳಕೆಯನ್ನು ವಿರೋಧಿಸುವವನು ನಾನು. ನಮ್ಮ ಮೂಢ ನಂಬಿಕೆಯಾದರೆ ಅದು  ಸರಿ, ಅನ್ಯರದ್ದು ಮಾತ್ರ ತಪ್ಪು ಮೂಢನಂಬಿಕೆ ಎನ್ನುವುದರ ವಿರೋಧಿ ನಾನು.

ನನ್ನೀ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಮೂರ್ಖತನದ್ದು ಎಂದೆನ್ನಬೇಕೋ ಅಥವಾ ಬುದ್ಧಿವಂತಿಕೆಯದ್ದು ಎಂದೆನ್ನಬೇಕೋ ಎನ್ನುವುದನ್ನು ತಮ್ಮ ನಿರ್ಧಾರಕ್ಕೇ ಬಿಟ್ಟು  ಬಿಡುವವನು ನಾನು!